Τα σχόλια του Μενβέντεφ (9/1/26) για την νέα χρονιά .. 😄

 

 «Η χρονιά ξεκίνησε με αναταραχές.

1. Πρώτα απ' όλα, η έναρξή της θα μείνει στην ιστορία για την απαγωγή του Μαδούρο. Φυσικά, πρόκειται για καθαρή βία και κακία — ή, για να το θέσουμε πιο κομψά, για μια πολιτισμική καταστροφή στον τομέα των διεθνών σχέσεων.

Σήμερα υπάρχουν μόνο δύο σενάρια. Είτε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα απελευθερώσουν αθόρυβα τον απαχθέντα πρόεδρο της Βενεζουέλας με κάποιο αξιοσέβαστο πρόσχημα (η πιθανότητα αυτού είναι ελάχιστη), είτε θα γίνει ο νέος Μαντέλα της Λατινικής Αμερικής (το πιο πιθανό). Σε αυτή την περίπτωση, το όνομά του θα χαραχτεί στις πλάκες της ιστορίας της Νότιας Αμερικής μαζί με τους Μπολιβάρ, Μιράντα και Τσάβες.

Και ακόμη και αν, από καθαρή πείσμα, ο Τραμπ δεν συγχωρήσει τον Μαδούρο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, η δημόσια πίεση θα αναγκάσει σχεδόν σίγουρα τον Βανς ή κάποιον άλλο διάδοχό του να το κάνει.

Ναι, το πετρέλαιο είναι ο βασικός παράγοντας εδώ. Αλλά ακόμη και αυτό δεν θα είναι απλό. Τι θα συμβεί αν οι σημερινές αρχές της Βενεζουέλας αρνηθούν να το μοιραστούν με τους Αμερικανούς μακροπρόθεσμα; Θα ξεκινήσει πραγματικά ο Τραμπ μια χερσαία επιχείρηση; Αυτό θα απαιτούσε σίγουρα το Κογκρέσο — και θα ήταν πολύ πιο αιματηρό από την απροκάλυπτη απαγωγή του Μαδούρο. Και η Γερουσία μόλις σφίγγει τον κλοιό γύρω από τον Τραμπ, περιορίζοντας τη μιλιταριστική του μανία. Και χρειάζεται η σημερινή κυβέρνηση κάτι τέτοιο; Πολύ αμφίβολο.

Και κάτι ακόμα. Το παρατήρησα αμέσως μετά την γκροτέσκα όργια των Αμερικανών: μετά από τέτοιες ενέργειες, οι αμερικανικές ελίτ — τόσο οι Ρεπουμπλικανοί όσο και οι Δημοκρατικοί — θα πρέπει να βάλουν μόνιμα τις μακριές γλώσσες τους πίσω στους κλονισμένους κώλους τους.

Και απλά να αναγνωρίσουν τη νομιμότητα των ενεργειών της Ρωσίας κατά τη διάρκεια της SMO (Special Military Operation - 'Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση' στην Ουκρανία).

2. Κυρώσεις κατά της Ρωσίας, που ανακοίνωσε ο Τραμπ και τις οποίες «ελπίζει να μην χρησιμοποιήσει».

Όλα εδώ είναι σαφή και δεν υπάρχουν ψευδαισθήσεις. Η πολιτική κυρώσεων των ΗΠΑ θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από τις περιστάσεις. Η Ρωσία θα πιεστεί να κάνει συμβιβασμούς σε θέματα εγγυήσεων ασφάλειας και εδαφών που είναι απολύτως απαράδεκτα για εμάς. Και τότε ο αρχηγός του Λευκού Οίκου θα «αναγκαστεί» να τις επιβάλει σύμφωνα με το νόμο του παλιού εκφυλισμένου ρωσοφοβικού Γκράχαμ. Δυσάρεστο. Τίποτα καινούργιο. Αλλά θα το αντέξουμε και αυτή τη φορά.

3. Η ιστορία με το δεξαμενόπλοιο του λεγόμενου σκιώδους στόλου.

Είναι προφανές γιατί έπεσε υπό τη «προσωρινή σημαία» της Ρωσίας: υπό την απειλή κατάσχεσης, αναζήτησε προστασία από τις παράνομες αμερικανικές κυρώσεις.

Ωστόσο, η μέθοδος που επιλέχθηκε δεν ήταν απολύτως κατάλληλη. Ναι, αυτό που συνέβη αποτελεί σαφή παραβίαση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Αξίζει όμως να υπενθυμίσουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν την έχουν επικυρώσει ποτέ. Σε αυτό το πλαίσιο, η έκδοση προσωρινής άδειας να φέρει τη σημαία μας ένα πλοίο που, αν και παράνομα, καταδιώκεται από τον κύριο γεωπολιτικό μας αντίπαλο — έναν αντίπαλο που βρίσκεται επί του παρόντος σε κατάσταση αστάθειας — ήταν μια κίνηση με προβλέψιμες συνέπειες.

Αυτό, φυσικά, δεν μειώνει το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι ενέργειες των θρασύτατων Αμερικανών συνιστούν εγκληματική κατάσχεση ενός πολιτικού πλοίου. Και η απάντηση σε αυτό θα πρέπει να είναι εντελώς εκτός του πλαισίου της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ειδικά δεδομένου ότι, όπως σημείωσε ένας εξέχων νομικός, το διεθνές δίκαιο δεν απαιτείται καθόλου.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι διεθνείς σχέσεις έχουν μετατραπεί σε απόλυτο χάος από την αρχή του έτους. Και πρέπει να συμπεριφερόμαστε αναλόγως: υπάρχουν πάρα πολλοί βίαιοι τρελλοί γύρω μας. Με την κατανόηση ότι τέτοιοι ασθενείς δεν ηρεμούν ποτέ με την ευγενική πειθώ των καλών ψυχιάτρων. Μόνο με νοσοκόμους που διαθέτουν τεράστια γροθιές και απάθεια. Επειδή οι επικίνδυνοι τρελλοί χρειάζονται είτε ζουρλομανδύα — είτε μια σωτήρια ένεση αλοπεριδόλης. Όπως συνέβη χθες το βράδυ στα δυτικά της περιφέρειας της Ουκρανίας που ελέγχεται από τους Μπαντεριστές.

πηγή

 

Διόδοτος