Στέκεσαι στο χώρο που κρατά μακριά από σένα τη σιωπηλή νύχτα. Νομίζεις ότι μπορείς να κρατήσεις το καυτό, λιωμένο χρυσάφι ανάμεσα στα δάχτυλά σου. Αλλά σου γλιστράει σκίζοντας τένοντες καθώς φεύγει, αποκαλύπτοντας το λευκό των αρθρώσεων. Σάρκα και μέταλλο σχηματίζουν γράμματα στο καλούπι. Κρατώντας το όπλο σου.. Αφού επέλεξες αυτούς που πιστεύεις ότι πρέπει να πεθάνουν.. Κλαίγοντας στο λόφο.. Σέρνοντας τον εαυτό σου πάνω από το περβάζι, στο σαλόνι σου.. Κοιτάζουν έξω, με γυάλινα μάτια και άσκοπα κεφάλια. Σώματα σκισμένα από γύπες. Είσαι ο άντρας με τα χέρια που βρωμάνε με τη μυρωδιά του θανάτου. Σωτήρας των πεσόντων.. Προστάτης των αδύναμων.. Φίλος των εύρωστων.. Φύλακας της ειρήνης. Αλλά είναι ο μόνος τρόπος που ξέρεις. Κοιτάζοντας έξω για να δεις μια επίπεδη πεδιάδα με ζιζάνια που δεν φέρει ζωή. Συνθλίβεις τη ζωή με τη γροθιά σου. Καθώς η καρδιά σου φιλιέται από τα χείλη του Θανάτου.. τα φαντάσματα σε προδίδουν. Τη νύχτα, κλέβουν το μάτι σου από την κόγχη του. Και η σφαίρα κρέμεται πεσμένη στο μάγουλό σου. Οι γλώσσες που παραπονιούνται σιωπούν. Χίλια στόματα γεμίζουν με σκουριασμένο μέταλλο. Το πρόσωπό σου έχει μια απόχρωση πράσινου. Με κάποιο τρόπο, προσπαθείς να μιλήσεις μέσα από όλα τα σκουπίδια στο στόμα σου. Αλλά δεν βγαίνει.. Και δεν μπορείς να σχηματίσεις τις λέξεις.. καθώς ο θετός γιος σου ρίχνει τη φήμη σου στη φωτιά. Και καίγεσαι. Σωτήρας των πεσόντων.. Προστάτης των αδύναμων.. Φίλος των εύρωστων.. Φύλακας της ειρήνης. Αλλά είναι ο μόνος τρόπος που ξέρεις. Ζήσε με το σπαθί και θα πεθάνεις έτσι. Όλη η δύναμή σου θα καταλήξει στο τίποτα. Κάθε ζωή που παίρνεις είναι μέρος της δικής σου. Ο θάνατος, όχι η δύναμη, είναι αυτό που αγόρασες. Τρέμοντας στο δωμάτιό σου, καθώς οι προπομποί της καταστροφής πατούν το κατώφλι. Ικετεύοντας για τη ζωή σου, καθώς το αμερόληπτο μαχαίρι βυθίζεται στο ουρλιάζον σώμα σου, χωρίς κακία. Απλώς παίρνοντας το τίμημα του φόνου.. πρέπει να πληρώσεις το τίμημα του μίσους. Και αυτό το τίμημα είναι η ψυχή σου. Ζήσε ειρηνικά ή πέθανε για πάντα... μέσα στο αρχηγείο σου [ P.Hammill ]
Άλλο να ..είσαι αυτοκράτωρ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι άλλο να είσαι ..Παντοκράτωρ!!
Έχει μια διαφορά!!!😭
🇬🇷......ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ.......🇬🇷
😮
Διαγραφή!!!!!!...........
ΑπάντησηΔιαγραφή🙂
ΔιαγραφήΜιας και η ανάρτηση αφορά τη μουσική, έχουμε την άδεια (😉) του οικοδεσπότη να σχολιάζουμε ποικιλοτρόπως.
ΑπάντησηΔιαγραφήΡε παιδιά, τί γίνεται με αυτά τα αρχεία του αιπστάειν (επίτηδες ο αναγραμματισμός, για να μας πιάνει μόνο "μάτι" και όχι ο γκούγκλης !) ;
Μιλάμε για βραδυφλεγή βόμβα, για να μην πω βόμβες. Ό,τι θέλεις είναι εκεί μέσα. Όχι μόνο τράφικινγκ, αλλά ΟΛΗ η διαχείριση του πλανήτη !!! Πιάνεις το ένα θέμα και τσούπ, έρχεται ένα άλλο ίδιας ή και μεγαλύτερης σημασίας. ΔΕΝ πιστεύεις αυτά που διαβάζεις !!!
Τα μμε είναι όλα "μιλημένα" (η κεντροποίησή των "βγάζει τα λεφτά της") και δείχνουν παγκοσμίως άσχετες ειδήσεις, για να μην ξυπνήσει η χάιδω (το προβατάκι του παππού μου, που ήταν και το μανάρι του).
Εν τω μεταξύ, οι δύο χάρπες (ΗΠΑ και Ρωσσίας) δουλεύουν στο φούλ και ΟΛΟ το βόρειο ημισφαίρειο έχει την κακοκαιρία της ... αρκούδας, για να ΜΗΝ έχουν τη διάθεση οι άνθρωποι να ασχοληθούν με τίποτε άλλο.
Στο δε ελλαδάμπουε, τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα. Η κατάσταση σε ΟΛΑ τα μέτωπα είναι κουκουρούκου, ή καλύτερα (μιας και βρισκόμαστε σε μουσική ανάρτηση) είναι ...
"Κουκουρουκουκού Σουπίτσα, Κουκουρουκουκού Γιαχνί" (αχ βρε μεγάλε Μαρίνο)
https://www.youtube.com/watch?v=apS-OpAcWvM
"Αυτό το τραγούδι έχει πολύ βαθύ νόημα, εκ πρώτης όψεως δε φαίνεται. Σου λέει ο άλλος "κουκουρουκουκού σουπίτσα"; Ε, βλακείες! Όμως τι λέει βασικά; Οι προεκτάσεις τι λένε του τραγουδιού; Ότι φεύγουμε από αυτό τον τόπο με τα καυσαέρια και πάμε σε ένα εξωτικό νησί όπου έχει καθαρή ατ(ι)μόσφαιρα! Άρα; Φυγή! Άρα; Εναντίον του κατεσ(ι)τημένου! Άρα κουλτουριάρικο!"
Όσο τα "πράγματα" χειροτερεύουν, τόσο το ΚΑΛΥΤΕΡΟ για όλους μας, όσο και αν αυτό σας φαίνεται παράδοξο. Δεν περιμένω - βέβαια - να συμφωνήσετε, διότι αυτή την περίοδο νοιώθετε πολύ άσχημα με ό,τι σας ΔΕΙΧΝΟΥΝ να συμβαίνει. Η "εκπαίδευση" του μάτρικος (γενική του μάτριξ, κατά το ο κόραξ του κόρακος😁 ) είναι πολύ ισχυρή και είναι όντως πολύ δύσκολο ξεφύγει κάποιος από αυτήν. Είναι σαν τη ... μαφία. Πάνω που θέλεις να ξεφύγεις, σε "τραβάει μέσα", όπως περιέγραφε και ο Πατσίνο στη σκηνή του Νονού, λίγο πριν πάθει το εγκεφαλικό.
Έρρωσθε και Ευθυμείτε. Η κατάστασις είναι ... κουκουρουκουκού σουπίτσα, κουκουρουκουκού γιαχνί.
Διός Κούρος