Καλημέρα! Πάμε αύριο για ελληνικό ροκ στο Γκάζι ; Νightstalker

Ξέχνα από πού ήρθες τρέχοντας μακριά από τη σκηνή.  Δεν έχει καμία διαφορά. Εγκλωβισμένος στον εαυτό σου τώρα, είδες αυτό που έπρεπε να δεις. Εδώ είναι η μεγάλη σου ευκαιρία.  Αλλά είσαι τόσο όμορφη για μένα. Κουρασμένος από τα ψέματα που σε ταΐζουν από τότε που ήσουν παιδί, τώρα μπορείς να δεις. Ζώντας έναν εφιάλτη, χωρίς καν ένα όνειρο. Πέρασες καλά. Αλλά είσαι τόσο όμορφη για μένα.

«Πάνε τα δυο παλληκάρια... Κάτι πρέπει να πήγε στραβά..»

Το  «στραβά» είναι ότι έχουμε για ΠΘ έναν γρουσούζη δράκουλα και κάθε μέρα γίνεται κι από κάτι δυσάρεστο στη χώρα. Αυτές τις ημέρες π.χ. θέλει να μάς φορέσει το credit score στιγματισμού μας (λες κι είναι Κίνα εδώ) και έχει βάλει τον στρατό να σφάξει όλα τα αιγοπρόβατα της Ελλάδος, αντί να τα εμβολιάσει.

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 ΓΕΛΑΜΕ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ - Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΔΩΔΕΚΑ ΕΛΛΗΝΕΣ - Η ΕΛΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ - ΟΥΤΕ ΣΒΗΝΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ - ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΣΑΝ ΕΣΑΣ - ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΟ ΕΞΑΜΒΛΩΜΑ.. ΜΕΤΡΑΕΙ ΜΕΡΕΣ - TOY ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΠΙΚ ΜΕΤΑΛ

Όλα αυτά τα φιντάνια από την ίδια πρέσσα βγαίνουν ; Ίδιες φάτσες, ίδιες φωνές, ολόιδια σκουπίδια (μόνο που αλλάζουν οι στίχοι) τραγουδούν. Βλέπετε τρεις, υπάρχουν καμιά δεκαπενταριά ακόμα ίδιοι. Άσε τα αντίστοιχα θηλυκά..! Εκεί η κλωσσομηχανή βαράει υπερωρίες! Ή μήπως πρόκειται για ΚΛΩΝΟΜΗΧΑΝΗ ...

 Aλλά τα θέλει αυτά ο κ@λος του νεοέλληνα και της νεο-ελεεινίδας. Γεμίζουν τα κέντρα και τα στάδια για τις τηλε-σαβούρες που τραγουδάνε αυτοί οι κλώνοι.

Καλημέρα!

« Καλημέρα »

ΔΩΣΕ ΕΙΡΗΝΗΗΗΗΗΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μωρό μου... θέλω να με μαστιγώνεις..

Αυτό που τσίμπησε ο Δονάλδιος κι ο Μπίμπι απ' το Ιράν..

Ζήτω η τρέλλα φίλοι μου με όλα αυτά που γίνονται γύρω μας..

Σίγουρα είμαι... δεν υπάρχει αμφιβολία..

Κοίτα πως αλλάζω σχήμα, όλα γύρω μου μικρά. Χάνω βάρος, δεν πατάω, κάτι με τραβάει ψηλά. Κάνει θόρυβο η σκέψη, η καρδιά παραμιλά. Παίρνω χρώμα, κλείνω στόμα, νιώθω, νιώθω μακριά. Τρελλός, μη μου θυμώνεις μη με μαλώνεις, βλέπω αλλιώς. Τρελλός, μην πλησιάζεις δε με αλλάζεις, βλέπω αλλιώς. Σκίζω, σκίζομαι για σένα, κάνω λάθη συνεχώς. Γράφω, σπάω μία πένα, μαύρος μαύρος ποταμός Είδα λίγα, τώρα ξέρω, δεν υπάρχεις πουθενά. Είναι ωραία, δεν ελπίζω, στο μηδέν πετάω ξανά. Τρελλός, μη μου θυμώνεις μη με μαλώνεις, βλέπω αλλιώς. Τρελλός, μην πλησιάζεις δε με αλλάζεις, βλέπω αλλιώς.

Αλλά ξέχασα..... Είναι Σάββατο!!!

Μια... σπέσιαλ Καλημέρα! 🙂

We Rock !!!

Καλό ταξίδι Νιόνιο της νιότης μας..

 Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος: Οι χοροί του όμως θα κρατήσουν για πάντα [έργο, βιογραφικό] 

Eμφάνιση Νιόνιου 14/6/2025 στο Rockwave Festival

Θέλετε να κάνετε μετακόμιση και δεν βρίσκετε εταιρεία μεταφορών..;; ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ! -- Είστε επώνυμος και δεν βρίσκετε ταξί..;; ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ! _ [ Πληροφορίες εντός ]

Δώσε - Μπισμπίκη - Στό - Λαό !!

Aphrodite's Child - Αιγαίο (1972)

Είδα τις ψυχές Είδα τους μάρτυρες Τους άκουσα να κλαίνε Τους άκουσα να φωνάζουν Ήταν ντυμένοι στα λευκά Τους είχαν πει να περιμένουν Ο ήλιος ήταν μαύρος Το φεγγάρι ήταν κόκκινο Τα αστέρια έπεφταν Η γη έτρεμε Και τότε ένα πλήθος Αδύνατο να μετρηθεί Ντυμένο στα λευκά Κουβαλώντας φοίνικες Φώναζε ανάμεσα Στον ήλιο χωρίς ζέστη Στο φεγγάρι χωρίς φως Στη γη χωρίς άνεμο Στον ουρανό χωρίς χρώμα Δεν θα υποφέρουν πια από την πείνα Δεν θα υποφέρουν πια από τη δίψα

THE LAST DRIVE, Rock από την Αθήνα (1983 έως τώρα)

The Last Drive - Snakecharmer (2018) Στίχοι: Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα ένα ποτάμι που κυλούσε στο πουθενά Ένα ρεύμα ατελείωτης θλίψης και σπαταλημένης αδρεναλίνης Ένας σπασμωδικός χορός στον ανελέητο χτύπο της καρδιάς ενός μικρού ζώου κλειδωμένου σε ένα ασύρματο κλουβί Δεν αισθάνομαι ότι πρέπει να μετανιώσω για κάτι Γητευτή των φιδιών έκανες το καλύτερο σου Τώρα πλεύσε, πλεύσε Η κόκκινη θάλασσα αγαπάει το πλοίο-φάντασμα σου. Σε αυτό το ατελείωτο πρωινό της Κυριακής Τίποτα δεν λάμπει πια Τίποτα δεν έμεινε παρά εσύ και η οργή Είναι αυτό ένα όνειρο, μια φωτιά που ανθίζει γύρω μας; Καίγοντας το μέρος συθέμελα, οι λέξεις στο στόμα μας Δεν είσαι κάποια λάσπη, πρέπει να το φωνάξεις δυνατά τώρα. Ζώντας το τέλος του κόσμου ξανά και ξανά Δεν αισθάνομαι ότι πρέπει να μετανιώσω για κάτι Βλέπεις, όλοι κάνουμε ό,τι μπορούμε Κύλησε τώρα, κύλησε στον λόφο σαν κεφάλι βασιλιά Σε αυτό το ατελείωτο πρωινό της Κυριακής Τίποτα δεν λάμπει πια Τίποτα δεν έμεινε παρά εσύ και η οργή.

Η Συνωμοσία Των Μετρίων (1998)