«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.

Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2019

Ιστολόγιο "Αστεράκι" : « Ω ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΜΕΝΟΙ ΚΡΕΤΙΝΟΙ, ΦΑΥΛΟΙ ΚΑΙ ΦΑΦΛΑΤΑΔΕΣ..» του Νίκου Σταθόπουλου

*Για τον Διόδοτο
ΚΩΣΤΑΣ-ΤΑΥΡΟΣ  και τους φίλους του....

ΔΗΛΑΔΗ, ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΟΙ, κρετίνοι μου, το πρόβλημα είναι η εκκλησιαστική γλώσσα που λέει.. "είναι του Διαβόλου", όσον αφορά τις γιόγκα, πιλάτες κ.λπ..; ..Μα διαβάστε λίγο Γρηγόριο Νύσσης και θα δείτε τη λειτουργία της θρησκευτικής γλώσσας...
Το πρόβλημα δεν είναι τα φιλοσοφικά υπόβαθρα αυτών των "θεραπευτικών τεχνικών";;...
Δηλαδή η αντίληψη του ανθρώπου ως "μοναδικής αφαίρεσης" που βρίσκει "νόημα και ισορροπία και εσωτερική αρμονία" διαχεόμενος στο απόλυτο κοσμικό χάος;...
Κι αυτό δεν είναι η αποθέωση του αυτοδιαλυτικού ναρκισσισμού;;;; ...κι αυτός δεν είναι η μετατροπή της εθελοδουλίας σε συνταγή υπαρξιακού παροπλισμού;;;;... Μα είστε τόσο αμαθείς, τόσο δουλόφρονες ποκοπίκοι απέναντι σε κάθε δυτική μόδα που, από το 60, αξιοποιεί τον ανατολίτικο μηδενιστικό πνευματισμό για να καταστείλει εσωτερικά κάθε εποικοδομητική αμφισβήτηση..; ...

Σχόλιο Διόδοτου: Διακόπτω σε αυτό το σημείο την ροή του εξαιρετικού αυτού άρθρου, για να ευχαριστήσω -1ον- την αγαπητή Φωτεινή, την διαχειρίστρια του ποιοτικότατου ιστολογίου 'Αστεράκι', για την αφιέρωση του άρθρου στο ιστολόγιό μας και τους φίλους του. Και -2ον- για να αναφέρω ότι με συγκίνησε ιδιαίτερα η ανωτέρω φράση του κου Σταθόπουλου, "για να καταστείλει εσωτερικά κάθε εποικοδομητική αμφισβήτηση". Με συγκίνησε γιατί μού θύμισε μία φράση του μεγίστου θεολόγου, Καλλίστου Γουέαρ, Επισκόπου Ορθοδοξίας Οξφόρδης, ο οποίος έχει γράψει τα αγαπημένα μου βιβλία, τα οποία θεωρώ και ογκολίθους σκέψης, "Ο Ορθόδοξος Δρόμος" και "Η Εντός Ημών Βασιλεία". ..Μού θύμισε λοιπόν την φράση του πάνσεπτου αυτού διδασκάλου.. "Ο δρόμος για την πίστη είναι ένας συνεχής διάλογος με την αμφιβολία".  ΚΩΣΤΑΣ-ΤΑΥΡΟΣ
 

(συνέχεια του άρθρου:)


..και τι ξέρετε, χειραγωγημένοι φαφλατάδες, για τους Ησυχαστές και την όντως απελευθερωτική και ανυψωτική "τεχνική των αναπνοών" και την καθολική ανοικοδομητική συγκέντρωση της "νοεράς προσευχής";, που με ευκολία τα αφορίζετε ως "θεουσισμό" την ώρα ακριβώς που αποθεώνετε κυριολεκτικά τις ανατολίτικες εκμηδενιστικές μαγγανείες..ω αμόρφωτα ζώα!ναι, είστε όντως μαριονέτες "του Σατανά"..,,,,


4 σχόλια:

  1. μια ακόμα καλή δημοσίευση αν και το 4 που αναφέρει μέσα πονάει περισσότερο, οι μισθωτοί που σιωπούν είναι ένοχοι για ότι έγκλημα έγινε και θα γίνει
    https://katohika.gr/ellada/i-egkatastasi-ton-metanaston-ginetai-vasei-echthrikou-polemikou-schediou/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. .....;;;;;;πυρ κροτοβολει !;;;;;.....και ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ μετάφρασε ,φωτιά μωρέεεε !!!!!! και βγήκαν οι πιστόλες και τράνταξε το Ανάπλι στον αέρα.ΦΩΤΙΑ ΜΩΡΕΕΕ !!!!!ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  3. > «Είδα το γεγονός της Αποκαλύψεως.Είδα τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο…»

    (Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

    ~ Πήγαμε κάποτε για προσκύνημα μαζί με τον κύριο Γιώργο και την κυρία Καίτη στον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο στην Πάτμο. Ήταν πρωί.

    Ένιωθα να με πνίγει η χάρις του αγίου Ιωάννου. Είχε κόσμο το σπήλαιο της Αποκαλύψεως. Φοβήθηκα μήπως προδώσω τα αισθήματά μου. Αν άφηνα τον εαυτό μου να εκδηλωθεί, θα με περνούσαν για τρελό. Αυτοσυγκρατήθηκα. Βγήκα έξω απ’ την εκκλησία. Δεν είναι καλό να βλέπουν οι άλλοι τα βιώματα της μυστικής επαφής με τον Θεό. Γι’ αυτό τους είπα κι εφύγαμε. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ήταν ησυχία. Ήμασταν οι τρεις μας. Δεν υπήρχε άλλος στην εκκλησία. Πριν μπούμε μέσα τους προετοίμασα. Τους λέω:

    -Ό,τι κι αν δείτε, δεν θα κουνηθείτε, ούτε θα μιλήσετε.

    Μπήκαμε μέσα με ευλάβεια, χωρίς θόρυβο, με σιωπή, απλά, ταπεινά. Σταθήκαμε μπροστά στη Θεία Αποκάλυψη. Γονατίσαμε και οι τρεις, εγώ στη μέση. Πέσαμε πρηνείς. Λέγαμε το «Κύριε Ιησού …» περίπου ένα τέταρτο. Εγώ αισθανόμουν άδειος. Καμιά συγκίνηση, τίποτα. Ερημιά. Κατάλαβε ο αντίθετος, ο διάβολος, και θέλησε να μ’ εμποδίσει. «Αυτά δεν γίνονται με πρόγραμμα», σκέφθηκα. Την έλεγα, την ήθελα την ευχή –ή μάλλον ούτε την έλεγα, ούτε την ήθελα, διότι όταν τη λέεις, όταν τη θέλεις, καμιά φορά το παίρνει είδηση ο αντίθετος. Είναι ένα πάρα πολύ λεπτό σημείο. Δεν μπορείς μόνος να περιφρονήσεις τον αντίθετο. Και να τον περιφρονήσεις, πρέπει πάλι με την θεία χάρι, ένα ανεξήγητο πράγμα.

    Δώστε πολλή προσοχή. Δεν σφίχθηκα, δεν επίεσα την κατάσταση. Δεν πρέπει σ’ αυτά τα πνευματικά να πηγαίνομε με τη βία. Βγήκα έξω. Περιεργάσθηκα τα λουλούδια, σαν να ήθελα ν’ αδιαφορήσω για το ότι δεν γινόταν το άνοιγμα της ψυχής μου. Κοίταξα λίγο τη θάλασσα. Μπήκα μέσα πάλι στο εκκλησάκι, έβαλα στο θυμιατό λίγα κάρβουνα, τα ανάψα, έβαλα λίγο λιβάνι, θύμιασα και τότε άνοιξε η καρδιά μου. Τότε ήλθε η θεία χάρις. Στο πρόσωπό μου ήλθε μία λάμψη, έγινα ένθεος, ύψωσα τα μάτια μου. Σε μια στιγμή έπεσα κάτω. Όπως μου είπαν οι συνοδοί μου, έμεινα κάτω είκοσι λεπτά …

    Αυτό το θαύμα, που μου έγινε στην Πάτμο, είναι ένα μεγάλο μυστήριο. Έχει μεγάλη έννοια. Είδα το γεγονός της Αποκαλύψεως. Είδα τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον μαθητή του, τον Πρόχορο, έζησα το γεγονός της Θείας Αποκαλύψεως, όπως ακριβώς είχε συμβεί. Άκουσα τη φωνή του Χριστού απ’ τη σχισμή του βράχου …

    Αυτά να μην τα πείτε πουθενά. Κύριε Ιησού Χριστέ … Να μ’ ελεήσει ο Θεός. Γιατί σας τα είπα; Πέστε μου … Σας τα είπα για να μάθετε να εγκαταλείπετε τον εαυτό σας απαλά, χωρίς πίεση στα χέρια του Θεού. Τότε Εκείνος θα έρχεται στις ψυχές σας και θα τις χαριτώνει. Αν ο πονηρός σας θέτει εμπόδια, να τον περιφρονείτε. Καταλάβατε; Έτσι έκανα κι εγώ. Απασχολήθηκα με κάτι άλλο, όταν συνειδητοποίησα ότι κάτι παρεμβαίνει. Αυτό έχει πολύ βάθος.

    Τα λέω αυτά, αλλά δεν μου ‘ρχεται και καλό που τα λέω. Αισθάνομαι ότι δεν πρέπει να τα λέω … Αυτά είναι μυστήρια, δεν μπορώ να τα εξηγήσω. Το μόνο που λέω είναι να γίνονται όλα απλά, ταπεινά, απαλά. Όταν το θέλεις και περιμένεις να ενωθείς με τον Θεό, όταν εκβιάζεις τον Θεό, δεν έρχεται. Αλλά έρχεται «εν ημέρα ή ου προσδοκάς και εν ώρα ή ου γινώσκεις». Είναι ένας αγιότατος τρόπος, αλλά δεν μπορείς να τον μάθεις απ’ έξω. Πρέπει να μπει μέσα στην ψυχή σου μυστικά, ώστε να τον ενστερνισθείς με την χάρι του Θεού.

    Bίος καί Λόγοι, Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, σελ.520-522, Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής-Χρυσοπηγής, Χανιά Κρήτη 2003

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  4. > ΠΩΣ , για κάποιουs η Πνευματική Ζωή ΠΡΟΧΩΡΕΙ , και για κάποιουs ΜΈΝΕΙ ΣΤΑΣΙΜΗ

    > Η ΚΑΡΔΙΑ ΔΕΝ ΥΓΙΑΙΝΕΙ ΔΙΧΟΤΟΜΗΜΕΝΗ
    > https://www.youtube.com/watch?v=oB5BM4fetiU

    ΑπάντησηΔιαγραφή