Διόδοτος ο Ερυθραίος (4ος αι. π.Χ.): Ένας από τους συντάκτες των Εφημερίδων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Θέματα: Ειδήσεις, Σχολιασμός Επικαιρότητας, Αναλύσεις, Φιλοσοφικά, Πολιτικά, Ιστορικά, Εθνικά, Διεθνή και Ταξιδιωτικά Θέματα, Χιούμορ, Συνωμοσίες, Βιβλίο, Μουσική. Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιό μας. Έρρωσθε και ευδαιμονείτε εν παντί ! - ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ
«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.
Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Ορθότατες οι επισημάνσεις τού Παναγιώτη Λαφαζάνη. Άπαντα τα ΠΡΟΦΑΝΗ ενέλυσε με σύντομο και κατανοητό τρόπο. Πλην όμως σταμάστησε τις προσεγγίσεις του στο όριο, από το οποίον εκκινεί η επιστήμη τής συνωμοσιολογίας, διότι εμφανώς δεν έχει εντρίψει σε αυτόν τον τομέα. Λογω μακράς πορείας σε οργανισμούς που εμφορούντο από αφελή υλισμό και λογοκρατία, δεν κατόρθωσε ο συνεντευξιαζόμενος να εισχωρήσει σε περοχές πέραν τού αυτομάτως προφανούς. Αναμφιβόλως οι προαιρέσεις του είναι άριστρες και το ήθος του άμεπτον. Πλην όμως, δεν κρινόμεθα μόνον από όσα λαοφιλή αναδιοτελώς προσφέρουμε, αλλά και από τα όρια και τις παραλήψεις μας, ανεξαρτήτως των προθέσεών μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΙχθύς μόνος, ευρισκόμενος εντός ενυδρίου, αντιλαμβάνεται ταν άπαντα κόσμο ως το ενυδρίον. Δεν γνωρίζει την διαδικασία τής αναπαραγωγής, παρότι η φύσις τον έχει εφοδιάσει με όλες τις οργανικές προϋποθέσεις γι αυτό, λόγω ελλείψεως γενετήσιου συντρόφου. (Εξ όσων γνωρίζω με τις πολύ περιορισμένες γνώσεις μου περί φυσιολογίας, το μόνον ένυδρον ον, που διαθέτει ικανότητα παρθενογενέσεως είναι ο ιππόκαμπος). Για να μην επεκταθούμε στις παραγωγικές σχέσεις, στα εμπορικά κυκλώματα και στο κοινωνικό επικοδόμημα, που συνδέονται με την τροφή που καταναλώνει ο ιχυθύς και που παρέχει ο ιδιοκτήτης τού ενυδρίου. Ότι είναι για τον ιχθύ το ενυδρίον, είναι για τον άνθρωπο το Πλατωνικόν Σπήλαιον (ή "μάτριξ", όρος προερχόμενος από την μήτρα, που σημαίνει καλούπι πρεσαρίσματος πανομοιότυπων οντοτήτων).
Παρέχοντας μια αφορμή, για προβληματισμό σχετικά με την λειτουργικότητα τού μάτριξ στο ιστορικόπολιτικό γίγνεσθαι, παραθέτω μια σύντομη διήγηση, που άκουσα σήμερα από πρόσωπο με ρίζες στην Άπω ανατολή.
Κάποτε βρέθηκε σε ένα κλαράκι δέντρου ένα μικρό ιπτάμενο έντομο. Τότε τού επιτέθηκε μια ακρίδα για να το φάει. Ένα πουλί όμως που βρισκόταν κοντά ετοιμάστηκε να ορμήξει στην ακρίδα για να την φάει αυτό. Σε μικρή απόσταση βρισκόταν όμως ένας κυνηγός, ο οποίος τοποθετώντας ένα βέλος στο τόξο του, το τέντωσε για να το εκτοξεύσει στο πτηνό. Πριν όμως αφήσει την χορδή για να φύγει το βέλος, έμεινε ακίνητος. Μια σκέψη είχε ακινοτοποιήσει κάθε περεταίρω δραστηριότητά του. Παρακουλουθώντας την σλυσίδα τής διαδοχικής θηρεύσεως, όπου ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος αντιμετώπιζε τον μικρότερο και ασθενέστερο ως θήραμα, αναλογίστηκε ποιος μπορούσε να είναι καλυμμένος πέραν τής προσοχής του, που επωφθαλμιώντας τον, αντιμετώπιζε αυτόν τον ίδιον ως υποψήφιο θήραμα. Οπότε η επίγνωση που κυριάρχησε στην συνείδησή του, ήταν αντί να συμμετέχει στην διαδοχή θήρευσης, κατά πόσον θα ήταν φρόνιμο να διαφύγει έξω από αυτήν (ρωγμή στο μάτριξ).
Θαύμα-Θαυμάτων. Η κατάθεση περί της επί γης γέεννας του Π.Λ. έμελλε να χτυπήσει όλες μαζί τις καμπάνες της κολάσεως για τους ηγέτες των ''μεγάλων δυνάμεων'' που συνειδητοποιώντας πως με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους ξεπεράστηκαν προ πολλού οι αντοχές των δεσμωτών - υπηκόων τους, αποφάσισαν να πλησιάσουν τους λαούς τους και, προσφέροντάς τους ένα πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, να μοιραστούν μαζί τους την καθημερινότητά τους ευελπιστώντας να κερδίσουν, εάν όχι την αγάπη, τουλάχιστον την ανοχή των λαών τους
ΑπάντησηΔιαγραφήhttps://www.youtube.com/shorts/6Ev-K-84fS0?t=19&feature=share
Ας ευχηθούμε Αυτή Η Ανέλπιστη Συνεύρεση, Να αποδειχθεί Εφαλτήριον για επί της Γης Ειρήνη και εν Ανθρώποις Ευδοκία.
Α.Κ.