« Όταν έγινα 70, κάθισα στην αγαπημένη μου καρέκλα, κοίταξα πίσω στη ζωή μου και ψιθύρισα στον εαυτό μου.....»
Όταν έγινα 70, κάθισα στην αγαπημένη μου καρέκλα, κοίταξα πίσω στη ζωή μου και ψιθύρισα στον εαυτό μου:
«Λοιπόν... Αυτή είναι η αρχή της τελικής ευθείας».
Και σιγά-σιγά, άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια οι αλήθειες που απέφευγα σε όλη μου τη ζωή.
Παιδιά; Είναι απασχολημένα με το να γράφουν τη δική τους ιστορία.
Υγεία? Γλιστράει πιο γρήγορα από την άμμο μέσα από ανοιχτά δάχτυλα.
Η κυβέρνηση; Μόνο τίτλοι, υποσχέσεις και αριθμοί που δεν αλλάζουν ποτέ την καθημερινή σας πραγματικότητα.
Η γήρανση δεν βλάπτει πρώτα το σώμα σας - βλάπτει τις ψευδαισθήσεις σας.
Κάθισα λοιπόν με τον εαυτό μου και χάραξα μια χούφτα πικρές αλλά απαραίτητες αλήθειες.
⸻
Τα παιδιά δεν σε σώζουν από τη μοναξιά
Τα παιδιά μεγαλώνουν, η ζωή τα τραβάει προς κάθε κατεύθυνση και γίνεσαι μια ανάμνηση που επισκέπτονται όταν το επιτρέπει ο χρόνος.
Χαμογελάς... Κι όμως κάτι μέσα σου παραμένει παράξενα κενό.
Τα παιδιά φέρνουν χαρά — αλλά δεν είναι ασπίδα ενάντια στη μοναξιά.
⸻
Η υγεία δεν είναι για πάντα
Μια μέρα, οι έξοδοι στις οποίες κάποτε πηδούσες με ενθουσιασμό μοιάζουν με μαραθώνιο.
Συνειδητοποιείτε ότι η υγεία δεν ήταν ποτέ ένας χαρακτήρας φόντου -
Ήταν ο κύριος πυλώνας που κρατούσε τη ζωή σου σταθερή.
⸻
Συνταξιοδότηση και χρήματα
Η συνταξιοδότηση δεν είναι ανταμοιβή - είναι ένας έλεγχος πραγματικότητας.
Ανάλογα με το σύστημα είναι σαν να στέκεσαι σε λεπτό πάγο.
Οι λογαριασμοί αυξάνονται, οι ανάγκες αυξάνονται, οι τιμές αυξάνονται... Αλλά η υποστήριξη δεν το κάνει.
⸻
Έτσι ξαναέχτισα τη ζωή μου με νέους κανόνες — ειλικρινείς, αιχμηρούς, πρακτικούς κανόνες για να ζεις με αξιοπρέπεια.
⸻
Κανόνας 1: Τα χρήματα είναι πιο αξιόπιστα από οτιδήποτε άλλο.
Αγαπήστε τα παιδιά σας, αγαπήστε τα —
Αλλά μην τα κάνετε το συνταξιοδοτικό σας πρόγραμμα.
Εξοικονομήστε για τον εαυτό σας.
Ακόμη και μικρές οικονομίες δημιουργούν μεγάλη ελευθερία.
Η οικονομική ανεξαρτησία είναι αξιοπρέπεια.
⸻
Κανόνας 2: Η υγεία σας είναι η πραγματική σας δουλειά
Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία αν το σώμα σας αρνείται να συνεργαστεί.
Κίνηση. Περπατήστε. Τέντωμα.
Φύλαξε τον ύπνο σου σαν θησαυρός.
Τρώτε πιο καθαρά. Μειώστε το δηλητήριο μεταμφιεσμένο σε ζάχαρη και αλάτι.
Η αρρώστια δεν κάνει διακρίσεις,
αλλά σέβεται αυτούς που αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον εαυτό τους.
⸻
Κανόνας 3: Δημιουργήστε τη δική σας χαρά
Το να περιμένεις τους άλλους να σε κάνουν ευτυχισμένο είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να ραγίσεις την καρδιά.
Έτσι μαθαίνεις να απολαμβάνεις τα μικρά πράγματα —
Ένα ήρεμο πρωινό, ένα καλό βιβλίο, μουσική που ζεσταίνει την ψυχή.
Όταν ξέρεις πώς να κάνεις τον εαυτό σου ευτυχισμένο, η μοναξιά χάνει τη δύναμή της.
⸻
Κανόνας 4: Η γήρανση δεν είναι δικαιολογία για να γίνεις αβοήθητος
Μερικοί άνθρωποι μετατρέπουν τη γήρανση σε παράσταση παραπόνων. Και σιγά σιγά, ακόμη και αυτοί που τα αγαπούν αρχίζουν να απομακρύνονται.
Η δύναμη είναι ελκυστική.
Η ανθεκτικότητα είναι μαγνητική.
Οι άνθρωποι σέβονται αυτούς που παραμένουν ικανοί, όχι αυτούς που παραδίνονται.
⸻
Κανόνας 5: Αφήστε το παρελθόν
Οι παλιές καλές μέρες ήταν όμορφες — ναι.
Αλλά έχουν φύγει και δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής.
Η προσκόλληση στο παρελθόν κλέβει το παρόν.
Η ζωή σήμερα μπορεί να φαίνεται διαφορετική, αλλά εξακολουθεί να έχει στιγμές που αξίζει να ζήσετε.
⸻
Κανόνας 6: Προστατέψτε την ηρεμία σας σαν να είναι ιδιοκτησία σας
Δεν χρειάζεται κάθε επιχείρημα τη φωνή σας.
Δεν χρειάζεται κάθε προσβολή την απάντησή σας.
Δεν αξίζει κάθε συγγενής πρόσβαση στα συναισθήματά σας.
Η ειρήνη είναι ακριβή.
Προστατέψτε το από το δράμα, την αρνητικότητα και την αποστράγγιση των ανθρώπων —
ακόμα κι αν είναι οι κοντινοί σου άνθρωποι.
⸻
Κανόνας 7: Συνεχίστε να μαθαίνετε κάτι — οτιδήποτε
Η μέρα που σταματάς να μαθαίνεις είναι η μέρα που αρχίζεις να γερνάς.
Μια νέα συνταγή, μια νέα λέξη, μια νέα εφαρμογή, ένα νέο χόμπι —
Ο εγκέφαλός σας χρειάζεται κίνηση όπως και το σώμα σας.
Η μάθηση σας κρατά νέους.
Η στασιμότητα σε γερνάει.
⸻
Η δύναμη και η ελευθερία εξακολουθούν να σας ανήκουν
Η γήρανση είναι μια εξέταση που κανείς δεν μπορεί να δώσει για εσάς.
Μπορείτε να προσαρμοστείτε, να ξαναχτίσετε και να δυναμώσετε...
ή καθίστε αναπαυτικά, παραπονεθείτε και περιμένετε κάποιον να σας σώσει.
Και αν ....
Κανείς δεν έρχεται να σας σώσει....
Υπερασπιστείτε τον εαυτό σας...
Γιατί ακόμα μπορείτε..
Και αυτή η μοναδική αλήθεια είναι αρκετή για να μεταμορφώσει την υπόλοιπη ζωή σας.

Και να θυμάσαι: Η ελπίδα δε χάνεται με τον θάνατο...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Έλληνας στην κόλαση ΑΝΕΚΔΟΤΟ
«Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης. Ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών.
Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική:
– «Οργανωμένη χώρα», λέει, «τόσα χρόνια στην Ελλάδα, τι κατάλαβα από οργάνωση και υπηρεσίες; Mου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας… πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση».
Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κόλασης. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη, και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει. Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.– «Να δω πώς είναι», του απαντά εκείνος.
– «Ούτε να το σκέφτεστε κύριε!», του απαντά ο υπάλληλος! «Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!!! Φρίκη! Φρίκη! Εγώ σας λέω να μη μείνετε».
Όπου φύγει-φύγει ο Έλληνας.
Στη συνέχεια δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Έτσι απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση! Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη, όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ μάλιστα, δεν ανάβουν γιατί έχουν καεί τα λαμπάκια. Έτσι η επιγραφή γράφει ΟΑΣΗ.
– «Ελληνική ανοργανωσιά…», μουρμουρίζει.
Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους… Μοιάζουν με μουσική. Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ. Χτυπάει… Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι, τύφλα στο μεθύσι, και τον ρωτά τι θέλει.
– «Ήρθα να δω πώς είναι», του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα.
Τραπέζια, πολύ κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια… Γενικώς, μπάχαλο.
Τρελαίνεται ο τύπος: – «Καλά ρε φίλε, τι γίνεται εδώ;»
– «Aσε φίλε, χάλια!», του λέει ο μεθυσμένος. «Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.
– «Πλάκα μου κάνεις;;;», απαντάει ο πεθαμένος. «Εδώ πίνετε και γλεντάτε!»
– «Εεε, ξέρεις πώς είναι μωρέ, εδώ στην Ελλάδα… Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια...
https://www.oparlapipas.gr/2025/12/blog-post_71.html
Ι.Ν.
🤣🤣🤣
Διαγραφή