Στέκεσαι στο χώρο που κρατά μακριά από σένα τη σιωπηλή νύχτα. Νομίζεις ότι μπορείς να κρατήσεις το καυτό, λιωμένο χρυσάφι ανάμεσα στα δάχτυλά σου. Αλλά σου γλιστράει σκίζοντας τένοντες καθώς φεύγει, αποκαλύπτοντας το λευκό των αρθρώσεων. Σάρκα και μέταλλο σχηματίζουν γράμματα στο καλούπι. Κρατώντας το όπλο σου.. Αφού επέλεξες αυτούς που πιστεύεις ότι πρέπει να πεθάνουν.. Κλαίγοντας στο λόφο.. Σέρνοντας τον εαυτό σου πάνω από το περβάζι, στο σαλόνι σου.. Κοιτάζουν έξω, με γυάλινα μάτια και άσκοπα κεφάλια. Σώματα σκισμένα από γύπες. Είσαι ο άντρας με τα χέρια που βρωμάνε με τη μυρωδιά του θανάτου. Σωτήρας των πεσόντων.. Προστάτης των αδύναμων.. Φίλος των εύρωστων.. Φύλακας της ειρήνης. Αλλά είναι ο μόνος τρόπος που ξέρεις. Κοιτάζοντας έξω για να δεις μια επίπεδη πεδιάδα με ζιζάνια που δεν φέρει ζωή. Συνθλίβεις τη ζωή με τη γροθιά σου. Καθώς η καρδιά σου φιλιέται από τα χείλη του Θανάτου.. τα φαντάσματα σε προδίδουν. Τη νύχτα, κλέβουν το μάτι σου από την κόγχη του. Και η σφαίρα κρέμεται πεσμένη στο μάγουλό σου. Οι γλώσσες που παραπονιούνται σιωπούν. Χίλια στόματα γεμίζουν με σκουριασμένο μέταλλο. Το πρόσωπό σου έχει μια απόχρωση πράσινου. Με κάποιο τρόπο, προσπαθείς να μιλήσεις μέσα από όλα τα σκουπίδια στο στόμα σου. Αλλά δεν βγαίνει.. Και δεν μπορείς να σχηματίσεις τις λέξεις.. καθώς ο θετός γιος σου ρίχνει τη φήμη σου στη φωτιά. Και καίγεσαι. Σωτήρας των πεσόντων.. Προστάτης των αδύναμων.. Φίλος των εύρωστων.. Φύλακας της ειρήνης. Αλλά είναι ο μόνος τρόπος που ξέρεις. Ζήσε με το σπαθί και θα πεθάνεις έτσι. Όλη η δύναμή σου θα καταλήξει στο τίποτα. Κάθε ζωή που παίρνεις είναι μέρος της δικής σου. Ο θάνατος, όχι η δύναμη, είναι αυτό που αγόρασες. Τρέμοντας στο δωμάτιό σου, καθώς οι προπομποί της καταστροφής πατούν το κατώφλι. Ικετεύοντας για τη ζωή σου, καθώς το αμερόληπτο μαχαίρι βυθίζεται στο ουρλιάζον σώμα σου, χωρίς κακία. Απλώς παίρνοντας το τίμημα του φόνου.. πρέπει να πληρώσεις το τίμημα του μίσους. Και αυτό το τίμημα είναι η ψυχή σου. Ζήσε ειρηνικά ή πέθανε για πάντα... μέσα στο αρχηγείο σου [ P.Hammill ]
Διόδοτος ο Ερυθραίος (4ος αι. π.Χ.): Ένας από τους συντάκτες των Εφημερίδων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Θέματα: Ειδήσεις, Σχολιασμός Επικαιρότητας, Αναλύσεις, Φιλοσοφικά, Πολιτικά, Ιστορικά, Εθνικά, Διεθνή και Ταξιδιωτικά Θέματα, Χιούμορ, Συνωμοσίες, Βιβλίο, Μουσική. Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιό μας. Έρρωσθε και ευδαιμονείτε εν παντί ! - ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ
«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.
Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.
Άλλο να ..είσαι αυτοκράτωρ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι άλλο να είσαι ..Παντοκράτωρ!!
Έχει μια διαφορά!!!😭
🇬🇷......ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ.......🇬🇷