Η γλυκιά μυρωδιά μιας μεγάλης θλίψης απλώνεται πάνω από τη γη. Στήλες καπνού υψώνονται και χάνονται τα ίχνη τους στον μολυβένιο ουρανό. Ένας άντρας ξαπλώνει και ονειρεύεται πράσινα λιβάδια και ποτάμια αλλά ξυπνά σε ένα πρωινό χωρίς λόγο να ξυπνήσει. Τον στοιχειώνει η ανάμνηση ενός χαμένου παραδείσου. Στη νεότητά του ή σε ένα όνειρο, δεν μπορεί να είναι συνεπής. Είναι αλυσοδεμένος για πάντα σε έναν κόσμο που έχει φύγει. Δεν είναι αρκετό, δεν είναι αρκετό. Το αίμα του έχει παγώσει και πήξει από τον φόβο. Τα γόνατά του τρέμουν και έχουν υποκύψει στη νύχτα. Το χέρι του έχει αποδυναμωθεί στη στιγμή της αλήθειας. Το βήμα του έχει κλονιστεί. Ένας κόσμος, μια ψυχή. Ο χρόνος περνά, το ποτάμι κυλά. Mιλά στον ποταμό μιας χαμένης αγάπης και αφοσίωσης. Και σιωπηλές ανταποκρίσεις που εξανεμίζουν την πρόσκληση. Ρέουν σκοτεινές και ταραγμένες σε μια λιπαρή θάλασσα. Μια ζοφερή προαίσθηση του τι πρόκειται να συμβεί. Υπάρχει ένας αδιάκοπος άνεμος που φυσάει μέσα σε αυτή τη νύχτα. Και υπάρχει σκόνη στα μάτια μου, που τυφλώνει την όρασή μου. Και σιωπή που μιλάει τόσο πιο δυνατά από τις λέξεις.. Για υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν.
Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.
Με θλίβει ο πόλεμος αυτός. Γιατί είναι το πρώτο μέρος του τρίτου παγκοσμίου. Καταστρέφονται εκατέρωθεν ενεργειακές υποδομές. Πείνα θα έρθει στην Ευρώπη, μα πιο πολύ στην Ελλάδα, κι ας μην πέσει βόμβα. Όλα αυτά έχουν προφητευθεί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχο το τραγούδι Κώστα!Οι προφητείες δεν γνωρίζουμε σε ποιά εποχή αναφέρονται.Μπορεί να μην είμαστε εδώ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυρυδίκη