γράφει ο Βαγγέλης Θεοδωρουλάκης
Η εκρηκτική άνοδος του AfD στην Γερμανία ήταν απολύτως αναμενόμενη σε όσους σκέπτονται ελεύθερα και έξω από κομματικά στερεότυπα. Οι ίδιες κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις που εξέλεξαν τον Τραμπ στις ΗΠΑ, θα αναδείξουν το AfD κυρίαρχη δύναμη και στην Γερμανία. Το αν τώρα το AfD "κωλοτουμπιάσει" όπως ο Τραμπ, καθιστώντας ολόκληρες ΗΠΑ προτεκτοράτο του σιωνισμού είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Το ίδιο θα γίνει αργά ή γρήγορα και στην Γαλλία. Το ίδιο και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην χώρα μας δεν πρόκειται καθώς δεν υπάρχουν (ούτε καν στα σπάργανα) οι πολιτικές δυνάμεις που θα υλοποιήσουν την δυναμική που υπάρχει έστω και δειλά μέσα στην κοινωνία. [σημ.Διόδοτου: Υπάρχουν, αλλά είναι κατακερματισμένες. Πολλά κομμα-τάκια που ο καθένας εγωιστικά τραβάει το δρόμο του. Στην Ελλάδα.. το «διαίρει και βασίλευε» έχει πιάσει απόλυτα]
Δύο είναι οι βασικοί λόγοι που θριαμβεύουν πολιτικές δυνάμεις όπως το AfD (και αργότερα το Εθνικό Μέτωπο στην Γαλλία ή το Reform UK του Φάρατζ στην Αγγλία): Πρώτον ένα τεράστιο FUCK OFF της εργατικής και της μεσαίας τάξης στις ελίτ και στα αφηγήματά της: εθνικός ευνουχισμός, woke κουλτούρα (δικαιωματισμοί του κώλου, 69 φύλα, συμπεριλήψεις, "πατριαρχία" που.."φταίει για όλα", έμφυλη βία κτλ κτλ), κακή Ρωσία-καλό Ισραήλ, open borders (ανοικτά σύνορα), πράσινη παραμύθα και κλιματική "κρίση", αποβιομηχάνιση, υγειονομική δικτατορία. Με μία λέξη παγκοσμιοποίηση για να μην λέμε και γράφουμε πολλά. Και δεύτερον η πλήρης και παντελής ενσωμάτωση της Αριστεράς στα παραπάνω.
Το κόμμα της Σάρα Βάγκενκνεχτ στη Γερμανία, το BSW (η μόνη πραγματική και μη ενσωματωμένη αριστερή δύναμη στην Ευρώπη) είναι η εξαίρεση στην παραπάνω διαπίστωση. Μαντέψτε τώρα τι θα κάνει η Σάρα στο άμεσο πολιτικό μέλλον της Γερμανικής πολιτικής σκηνής. Ναι σωστά μαντέψατε. Θα συμπαραταχθεί στο "ακροδεξιό" AfD απέναντι στον Μητσοτάκη της Γερμανίας μπας και σωθεί ότι προλαβαίνει ακόμα να σωθεί από την πάλαι ποτέ πανίσχυρη ατμομηχανή της Ευρώπης. Η σύγκριση με την εγχώρια πολιτική σκηνή μόνο γέλιο (ή δάκρυα αν προτιμάτε) φέρνει...
Ότι άλλο διαβάσετε ή ακούσετε από πληρωμένους influencers (που λένε και στο χωριό μου) ή εγκεφαλικά νεκρά κομματόσκυλα είναι για να σάς αποπροσανατολίσουν από την (απολύτως αναμενόμενη, ασχέτως αν δεν το παραδέχονται) έκρηξη της πολιτικής βόμβας στα θεμέλια του βασικού πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί τι άλλο είναι μια χώρα όπως η Γερμανία; Κανονικά τέτοιες "βόμβες" θα' πρεπε να σκάνε στην περιφέρεια της Ευρώπης (στα pigs που λέγαμε πριν καμιά 20ετία) αλλά πού τέτοια τύχη. Οι σκλάβοι έχουν ερωτευτεί τα δεσμά τους....
ΥΓ: Αν και οι χώρες δεν είναι σαν τα γιαούρτια να έχουν ημερομηνία λήξης, στην περίπτωση της δικής μας χώρας που έχει καταντήσει χώρος εδώ και πάρα πολύ καιρό, το τέλος είναι πολύ κοντά αν δεν αλλάξει πορεία. Και επειδή δεν μπορώ πια να εθελοτυφλώ δεν έχω την παραμικρή ελπίδα ότι έχει τέτοια βούληση. Τώρα πια μόνο από μια γιγαντιαία καραμπόλα σώζεται-όπως σάς έχω άλλωστε ξαναπεί δεκάδες φορές. Να σαν κι αυτή που έγινε χθες. Ας χαρούμε λοιπόν έστω και προσωρινά την αμηχανία τους....Την καλημέρα μου συγκρατούμενοι
ΥΓ: για όσους δεν γνωρίζουν, στην φωτογραφία η ιδιαιτέρως αγαπητή (σε μένα τουλάχιστον) Σάρα. Η χειρονομία χαρακτηριστική και απολύτως ταιριαστή σε αυτό που έγινε χθες.
Το άρθρο αυτό το είδαμε στο Αστεράκι της φίλης μου Φωτεινής, η οποία -και πολύ σωστά- θεωρεί ότι «ακροδεξιά είναι ο Μερτς, ο Μακρόν, ο Στάρμερ, ο Μητσοτάκης, και όχι αυτοί που τους αντιπολιτεύονται», δηλ. ευρωφασισμός, ενώ τα νέα αυτά κόμματα που αναδύονται στην Ευρώπη, είναι απλά πατριωτικά, είτε αριστερίζουν, είτε εθνικίζουν, είτε έχουν ακόμα και λεσβίες μέσα.. οι οποίες όμως αγαπούν την πατρίδα τους.

ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΦΑΚ ΦΑΚΙΝΓΚ ΦΑΚ...
ΑπάντησηΔιαγραφή