Πιστεύουν ότι έχουμε πάρα πολλά.
Διαβάζουμε πάρα πολύ, τρώμε πάρα πολύ, αναπαραγόμαστε πάρα πολύ και βλέπουμε πάρα πολλά.
Κερδίζουμε πάρα πολλά, μαθαίνουμε πάρα πολλά, λαχταράμε πάρα πολύ.
Περπατάμε πάρα πολύ, πίνουμε πάρα πολύ, μιλάμε πάρα πολύ και σκεφτόμαστε πάρα πολύ.
Προσευχόμαστε πάρα πολύ, παίζουμε πάρα πολύ και μιλάμε πάρα πολύ.
Περιμένουμε πάρα πολλά. Σκεφτόμαστε πάρα πολύ. Εξετάζουμε πάρα πολύ.
Είμαστε μαϊμούδες με σμόκιν, που συνωστίζονται γύρω από το τραπέζι του τσαγιού και καταστρέφουν τα εκλεκτές κινέζικες πορσελάνες.
Έχουμε πάρα πολλά δικαιώματα, κοιμόμαστε πάρα πολλές νύχτες, κάνουμε πάρα πολλές πτήσεις και βλέπουμε πάρα πολλά αξιοθέατα.
Έχουμε πάρα πολλά χρήματα, πάρα πολλή ελευθερία, πάρα πολύ χρόνο και πάρα πολλά πράγματα.
Και θέλουν να τα πάρουν πίσω.
Όλα.
Και θέλουν να τους ζητήσουμε να μας τα πάρουν.
Να τους ικετεύσουμε.
Σας παρακαλώ, κύριέ μου, απαλλάξτε με από το βάρος της αφθονίας.
Στείλτε με πίσω στα χωράφια να ξεθάβω γογγύλια από τη λάσπη.
Έχω ξεπεράσει τα όριά μου και ποτέ δεν είχα την ευγένεια να το συνειδητοποιήσω.
Σας παρακαλώ, δώστε μου ξανά την άγνοιά μου και βάλτε με στη θέση μου.
Ορκίζομαι ότι θα κάνω ό,τι μου πείτε, αρκεί να υποσχεθείτε να μου πείτε τι να κάνω.
Σας παρακαλώ, κύριε, θέλω λίγο λιγότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου