«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.

Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Αν καταδικαστεί σε ισόβια, δεν είναι αρκετό ! Oύτε καν η καταδίκη εις θάνατον ! — 𝜸𝝆ά𝝋𝜺𝜾 𝝄 𝜫ύ𝝆𝜾𝝂𝝄𝝇 𝜦ό𝜸𝜾𝝄𝝇

 Αυτό το ελεεινό Κτήνος, από τη πρώτη μέρα της εκλογής του (καταραμένη ώρα, καταραμένος κι αυτός που τον προώθησε) ζήτησε να έχει όλες τις εξουσίες στα χέρια του για να καταστρέψει τον τόπο κι αυτό το ονόμασε «επιτελικό κράτος» για να έχει...ασυλία! Δεν υπήρξε ποτέ, τουλάχιστον στην σύγχρονη ιστορία μας, τέτοιο πολιτικό κάθαρμα. Δεν υπάρχει πουθενά και καμμιά λέξη ή φράση που να εκφράζει το ποιόν αυτού του κτηνάνθρωπου, που έμελλε να αλλάξει την ίδια την υφή τόσο του λαού μας, όσο και της ίδιας της πατρίδας!


 

Κάθε μέρα που περνάει, η κυβέρνηση του Κτήνους μαζί με τα τσιράκια του (βλέπε Γεωργιάδης), μας λένε ότι η ...οικονομία πάει καλά, ότι έχουμε πλεονάσματα, ότι η χώρα αναπτύσσεται και ότι οι αριθμοί είναι θετικοί και άλλες τέτοιες μπούρδες.

Αυτά τα λόγια ακούγονται ωραία στις τηλεοράσεις και στις συνεντεύξεις, κυρίως του ΣΚΑΪ, αλλά όταν ανοίγεις το πορτοφόλι σου εσύ Έλληνα, και βλέπεις ότι τα λεφτά δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά.

 

Το πώς γίνεται το «μαύρο άσπρο» επί Μητσοτακισμού

Τα «υπερέσοδα» και τα «υπερπλεονάσματα» που πανηγυρίζουν τόσο το Κτήνος, όσο και το «πουλέν» του ο Πιερρακάκης, δεν σημαίνουν σε καμμιά περίπτωση ότι οι Έλληνες ζουν καλύτερα. Σημαίνουν ότι το κράτος εισπράττει περισσότερα λεφτά από εμάς, ενώ εμείς πληρώνουμε ακριβότερα τα πάντα και οι μισθοί μας δεν φτάνουν.

Η Ελλάδα βρίσκεται τελευταία στην Ευρώπη σε πραγματική αγοραστική δύναμη, δηλαδή στα λεφτά που πραγματικά αξίζουν όταν πας να αγοράσεις φαγητό, ενοίκιο ή βενζίνη. Είμαστε μ' άλλα λόγια, στο ίδιο επίπεδο με τη Βουλγαρία και για την ακρίβεια, στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Αυτό μόνο το Κτήνος και τα τσιράκια του θα το βάφτιζαν... επιτυχία.

Για την ακρίβεια, είναι η πιό τρανή απόδειξη ότι μας πουλάνε μια ψεύτικη εικόνα, ενώ η καθημερινή ζωή γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Αυτού του είδους τα ψέμματα δεν είναι απλές υπερβολές. Είναι μια συστηματική παραπλάνηση που σπρώχνει τη χώρα σταθερά και χωρίς ντροπή προς την οικονομική και κοινωνική καταστροφή.

Εντάξει, δεν είναι το Κτήνος ο μόνος που τα λέει. Τα λένε και οι ομοϊδεάτες του, της νεοταξικής «Ευρώπης των 28» στους λαούς τους και γι' αυτό αυτοί οι λαοί ξεσηκώθηκαν και βγήκαν στους δρόμους. Ο Νεοταξισμός, έχει ως βάση του την απάτη και το ψέμμα και ως εκ τούτου, βλέπουμε την κάθε χώρα που έχει νεοταξίτη ηγέτη να περνά τα ίδια, και αντιλαμβανόμαστε το φαινόμενο ως μορφή «συγκοινωνούντων δοχείων». Εμάς όμως, επειδή μας ενδιαφέρει τόσο το τομάρι μας, όσο και η πατρίδα μας, πρέπει κάποια στιγμή να βρούμε τον τρόπο να γλιτώσουμε από αυτή τη μαύρη σαπίλα. Και θαρρώ πως η στιγμή αυτή δεν θα αργήσει να έρθει.

 

Πώς ο πληθωρισμός μας αδειάζει τις τσέπες και γεμίζει τα ταμεία του κράτους

Θα μιλήσω, όσο πιο απλά μπορώ, για να καταλάβει και ο πιο αδαής τις μέγιστες απάτες της συμμορίας του Μητσοτακισμού.

Πρώτα απ' όλα, η έννοια «πληθωρισμός» είναι αυτή που χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι όταν οι τιμές ανεβαίνουν. Στην πράξη σημαίνει ότι με τα ίδια λεφτά αγοράζεις λιγότερα πράγματα.

Πιο αναλυτικά, τον περασμένο Οκτώβριο, ο πληθωρισμός έφτασε το 5,7%. Αυτό σημαίνει ότι γενικά τα πράγματα ήταν σχεδόν 6% ακριβότερα σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο.

Η μεγαλύτερη αύξηση ήταν στη στέγαση, δηλαδή στα ενοίκια και στα έξοδα του σπιτιού, που ανέβηκαν κατά 15,1%, και στις μεταφορές, δηλαδή στη βενζίνη και στα εισιτήρια, που ανέβηκαν κατά 13,8%. Αυτές οι αυξήσεις πλήττουν περισσότερο τους συμπατριώτες μας που έχουν λίγα λεφτά, γιατί σχεδόν όλο τον μισθό τους τον ξοδεύουν σε φαγητό, ενοίκιο και μετακινήσεις. Όταν λοιπόν οι τιμές ανεβαίνουν, το κράτος εισπράττει περισσότερους φόρους όπως αντιλαμβανόμαστε, κυρίως μέσω του ΦΠΑ, δηλαδή του φόρου που πληρώνουμε κάθε φορά που αγοράζουμε κάτι. Γι’ αυτόν τον λόγο, τα φορολογικά έσοδα από τον Ιανουάριο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2026 έφτασαν τα...49 δισεκατομμύρια ευρώ(!), αυξημένα κατά 7% σε σχέση με το 2025!

Μ' άλλα λόγια, το κράτος γεμίζει τα ταμεία του, ενώ εμείς βλέπουμε ότι οι μισθοί μας δεν φτάνουν! Να πλουτίζουν δηλαδή οι πολιτικοί με τους υπέρογκους μισθούς και τις κρατικές σπατάλες κι εμείς να κάνουμε τον σταυρό μας, παρακαλώντας τον Θεό να μας βοηθήσει και να μη μείνουμε από ...λεφτά! Οι πραγματικοί μισθοί, δηλαδή αυτά που μένουν αφού αφαιρέσουμε την ακρίβεια, παραμένουν ουσιαστικά...ακόμη πιο χαμηλότεροι κι από το 2019! Ο Γεωργιάδης προχτές στον ΣΚΑΙ πανηγυρίζε για την ...«ανάπτυξη», αλλά αυτή η ανάπτυξη προέρχεται κυρίως από τα κέρδη των μεγάλων εταιρειών, από τον τουρισμό και από τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης, και σε καμμιά περίπτωση από καλύτερους μισθούς για τους εργαζόμενους.

Κοντολογίς, το Κτήνος φροντίζει να υπάρχει πληθωρισμός, διότι λειτουργεί σαν κρυφός φόρος που μας παίρνει λεφτά χωρίς να το καταλαβαίνουμε αμέσως και τα δίνει στο κράτος του οποίου ηγείται.

Τι, μπάς και δε τα λέω καλά;

Θα τα πώ και καλύτερα.

 

Γιατί αγοράζουμε περισσότερα από το εξωτερικό και γιατί η χώρα δεν παράγει αρκετά

Όταν μια χώρα αγοράζει περισσότερα πράγματα από το εξωτερικό απ’ όσα πουλάει, λέμε ότι έχει «εμπορικό έλλειμμα».

Αυτό σημαίνει ότι τα λεφτά τα δικά μας, φεύγουν προς άλλες χώρες. Σ' άλλη γή, σ' άλλα μέρη, που λέει και το τραγουδάκι και δεν μένουν εδώ, για να παράξουν πλούτο.

Μόνο τον Σεπτέμβριο του 2026, οι εισαγωγές έφτασαν τα 66,4 δισεκατομμύρια ευρώ και οι εξαγωγές μόνο τα 41,9 δισεκατομμύρια, οπότε το έλλειμμα ήταν 24,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, κάθε χρόνο χάνουμε δεκάδες δισεκατομμύρια που θα μπορούσαν να μείνουν στην Ελλάδα.

Η βιομηχανία μας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, αυξήθηκε μόλις κατά 0,6% τον Σεπτέμβριο του 2026 σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Αυτό σημαίνει πως δεν παράγουμε αρκετά στη χώρα μας ελέω Μητσοτακισμού (ρωτήστε τους κτηνοτρόφους που έχασαν άδικα των αδίκων τα ζωντανά τους από δήθεν αρρώστιες και τους αγρότες που τους έτρωγαν τα λεφτά τα τσιράκια του Κτήνους του Μαξίμου) γι’ αυτό και αναγκαζόμαστε να τα αγοράζουμε από έξω.

Ταυτόχρονα, οι συμπατριώτες μας ξοδεύουν σχεδόν όλα τα λεφτά τους σε κατανάλωση λόγω της ακρίβειας του κόστους των αναγκαίων. Με συνέπεια η ιδιωτική κατανάλωση να φτάνει το 69,9% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν το 70% όλου του πλούτου που παράγει η χώρα πάει σε αγορές από τα νοικοκυριά, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι μόνο 52,8%.

Συνολικά, η κατανάλωση (ιδιωτική και δημόσια) φτάνει το 88,1% του ΑΕΠ. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η απάτη, διότι... ακούγεται σαν να ζούμε καλά, αλλά στην πραγματικότητα σημαίνει ότι δεν αποταμιεύουμε και δεν επενδύουμε αρκετά σε νέα εργοστάσια, σε υποδομές ή σε παραγωγή.

Αγοράζουμε πολλά, αλλά παράγουμε λίγα. Γι’ αυτό και το έλλειμμα μένει σταθερό χρόνο με τον χρόνο και γι' αυτό η ψευτο-κυβέρνηση του Κτήνους, δεν κάνει τίποτα για να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Αφήνει την Ελλάδα να εξαρτάται από τις εισαγωγές και από τον τουρισμό, αντί να στηρίξει τη βιομηχανία και την παραγωγή, διότι πολύ απλά, εφαρμόζει τον νεοφιλελευθερισμό που μισεί τη μεσαία τάξη και λατρεύει την άρχουσα! Κι ο Μητσοτάκης, αναγορεύεται σε μαέστρο της εφαρμογής του Νεοταξισμού!

 

Πώς ζουν οι συνάνθρωποι μας, πίσω από τους «ωραίους αριθμούς»

Οι αριθμοί που ακούμε για την ανάπτυξη, δεν λένε τίποτα για το πώς ζουν οι συμπατριώτες μας.

Ακριβέστερα, το 2025, το 27,5% του πληθυσμού, δηλαδή περίπου 2,79 εκατομμύρια Έλληνες, βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτό σημαίνει ότι δεν είχαν αρκετά λεφτά για να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Χωρίς τις συντάξεις και τα επιδόματα το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 51,8%. Η παιδική φτώχεια φτάνει το 22,8%, δηλαδή σχεδόν ένα στα τέσσερα παιδιά ζει σε φτωχή οικογένεια και μετά αναρωτιόμαστε (όχι εμείς, τα πολιτικά μας τσογλάνια στις τηλεοράσεις) γιατί υπάρχει έξαρση στην παιδική εγκληματικότητα.

Το πιο δραματικό όμως της υπόθεσης, είναι το κόστος της στέγασης. Το 26,4% των συμπατριωτών μας, περίπου 2,7 εκατομμύρια, ξοδεύουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους μόνο για το σπίτι ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη, αυτό το ποσοστό είναι μόλις 7,7%.

Επίσης, το 18,1% των Ελλήνων δεν μπορεί να ζεστάνει επαρκώς το σπίτι του τον χειμώνα. Είναι Έλληνες που πληρώνουν ενοίκια που έχουν ανέβει πάρα πολύ, και που κόβουν από το φαγητό για να πληρώσουν το ρεύμα, που βλέπουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν σε δύσκολες συνθήκες. Τα κυβερνητικά μιάσματα μιλάνε για ...«ισχυρή ανάπτυξη», αλλά η πραγματική αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι 21 μονάδες κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δηλαδή, με τα ίδια λεφτά αγοράζουμε πολύ λιγότερα απ’ ό,τι αγοράζουν οι άλλοι Ευρωπαίοι.

Αν έχει καταφέρει να ζεί ακόμη κάτω από αυτές τις συνθήκες ο μέσος Έλληνας, οφείλεται στην... παραοικονομία, δηλαδή τα μαύρα λεφτά που δεν δηλώνονται και που υπολογίζεται στο 21% του ΑΕΠ φτάνοντας σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Ναί, δε λέω, αλλά αυτό δεν διορθώνει το πρόβλημα. Απλώς δείχνει ότι το επίσημο σύστημα, δημιούργημα του Μητσοτακισμού, δεν δουλεύει για τους περισσότερους αλλά για τους λίγους!

 

Γιατί το «κράτος της μητσοτακικής ΝΔ» έχει λεφτά και εμείς δεν έχουμε

Τα τσιράκια του Κτήνους πανηγυρίζουν για τα υπερπλεονάσματα των 11,1 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος εισέπραξε περισσότερα απ’ όσα ξόδεψε. Ναί, ε; Σοβαρά; Μόνο που αυτά τα λεφτά δεν επιστρέφουν στους πολίτες και οι φόροι που δεν επιστράφηκαν έφτασαν το 1 δισεκατομμύριο ευρώ, αυξημένοι κατά 25%, και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους προς ιδιώτες παραμένουν στα 2,9 δισεκατομμύρια ευρώ.

Δηλαδή, το μητσοτακικό κράτος μας παίρνει λεφτά, δεν μας τα επιστρέφει έγκαιρα και δεν πληρώνει όσα χρωστάει σε επιχειρήσεις και σε συμπολίτες μας.

Απ' την άλλη μεριά, τα όποια «πλεονάσματα» που δημιουργούνται επειδή το καθεστώς δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του - και είναι πολλά - αντί να πέσει ένα μέρος τους στην αγορά που ψωμολυσσάει, χρησιμοποιούνται κυρίως για να πληρωθεί το χρέος προς τους δανειστές ακόμη και πολύ πριν τη λήξη των οφειλών και όχι για να αυξηθούν οι μισθοί ή για να στηριχθούν τα νοικοκυριά.

Υπάρχουν πάνω από χίλιες φοροαπαλλαγές που κοστίζουν στο κράτος σχεδόν 19 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, ενώ πολλοί αυτοαπασχολούμενοι δηλώνουν εισοδήματα κάτω από 10.000 ευρώ τον χρόνο.

Μ' άλλα λόγια, το 79% του δηλωμένου εισοδήματος προέρχεται από τους μισθωτούς, δηλαδή από εκείνους που δεν μπορούν να κρύψουν τα λεφτά τους και οι περισσότεροι από αυτούς είναι δημόσιοι υπάλληλοι που ο μισθός τους είναι λίγο πάνω ή κάτω από τα 1000 ευρώ το μήνα. Το μητσοτακικό σύστημα, φορολογεί βαριά την επίσημη εργασία και αφήνει άλλους να πληρώνουν λίγα κι αυτοί οι...άλλοι, συνήθως είναι ...φίλοι ή και οπαδοί του καθεστώτος.

Έτσι το κράτος εμφανίζει πλεονάσματα, ενώ οι συμπατριώτες μας που δουλεύουν κανονικά, βλέπουν τα λεφτά τους να μην φτάνουν. Αν αυτή δεν είναι πολιτική μίσους προς τον λαό μας, τότε τι στα ρημάδια είναι;

 

Γιατί ο μητσοτακισμός μας οδηγεί σε καταστροφή

Όταν μια οικονομία έχει υψηλές τιμές, οι άνθρωποι ξοδεύουν σχεδόν όλα τους τα λεφτά, οι επενδύσεις είναι λίγες και το εμπορικό έλλειμμα είναι μεγάλο, τότε η χώρα δεν πάει μπροστά αλλά προς τα πίσω και με μεγάλη ταχύτητα. Δε χρειάζεται κάποιος να είναι πανεπιστημιακός οικονομολόγος για να το καταλάβει.

Η βιομηχανία δεν αναπτύσσεται αρκετά, η παραγωγή μένει αδύναμη και η πατρίδα μας εξαρτάται όλο και περισσότερο από τις εισαγωγές και από τον τουρισμό. Όταν έρχεται μια κρίση, όπως συνέβη πριν από χρόνια, δεν έχουμε τις βάσεις για να αντέξουμε. Η υψηλή κατανάλωση σε σχέση με το εισόδημα σημαίνει ότι δεν αποταμιεύουμε και δεν επενδύουμε σε νέα εργοστάσια ή σε υποδομές.

Έτσι, όταν οι τιμές ανεβαίνουν ή όταν κλείνει κάποια αγορά, η χώρα υποφέρει περισσότερο. Η φτώχεια και η ανισότητα μεγαλώνουν, γιατί τα λεφτά συγκεντρώνονται σε λίγους και στο κράτος, ενώ οι περισσότεροι μένουν πίσω.

Μ΄άλλα λόγια, αν διαβάσει κανείς τα νεοφιλελεύθερα μανιφέστα τύπου «Μεγάλη Επανεκκίνηση» και τα ρέστα, θα καταλάβει γιατί συμβαίνουν όλα αυτά που ζούμε. Όχι μόνο εμείς αλλά και οι υπόλοιποι φουκαράδες «νεοευρωπαίοι». Μόνο που εμείς, τραβάμε τα περισσότερα απ ό,τι οι υπόλοιποι.

Το μητσοτακικό καθεστώς βεβαίως, αγνοεί αυτές τις προειδοποιήσεις, επειδή δεν είναι στο πρόγραμμα του να κυβερνήσει, αλλά να...διαχειριστεί. Προτιμά δηλαδή να δείχνει τα πλεονάσματα στους δανειστές και στους οίκους αξιολόγησης, αντί να αλλάξει την οικονομία ώστε να παράγει περισσότερα και να πληρώνει καλύτερα τους ανθρώπους. Η έλλειψη ανταγωνισμού σε κλάδους όπως η ενέργεια, τα σούπερ μάρκετ και οι τράπεζες επιτρέπει σε λίγους να βγάζουν τεράστια κέρδη, ενώ εμείς πληρώνουμε ακριβότερα. Γιατί; Μα για τον απλούστατο λόγο, ότι στόχος είναι η φτωχοποίηση μας και η εξάρτηση μας από τα...επιδόματα. Δεν καταλαβαίνουν όμως ένα πράγμα οι...«άριστοι» καλοπληρωμένοι απατεώνες: Ότι όλα αυτά, γυρνάνε μπούμεραγκ σε αυτούς τους ίδιους, που κάποτε θα λογοδοτήσουν σε κάποια δικαστήρια. Γι' αυτό να είστε σίγουροι.

 

Ο Μητσοτακισμός ως τοπική έκφραση της Νεοφιλελεύθερης Υποταγής

Κι αφού αναλύσαμε όσο μπορούσαμε πιο απλά τις οικονομικές και κοινωνικές απάτες των νεοφιλελεύθερων ντόπιων νεοταξιτών, πάμε τώρα σε κάτι που αφορά όχι μόνο εμάς και την ίδια μας την ύπαρξη ως πατρίδα, αλλά και όλη τον οικουμένη. Κι αυτά είναι ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος ξεκίνησε δειλά δειλά μετά την 11η Σεπτεμβρίου και το αιματηρό φιάσκο των Δίδυμων Πύργων και συνεχίστηκε με οικονομικούς πολέμους, εισβολές σε άλλα κράτη (Αραβική Άνοιξη) και βεβαίως, ανδρώθηκε με την ψευτο-πανδημία του κόβιντ και η 3η φάση του εκδηλώθηκε με την πρόκληση της Ρωσίας για να επιτεθεί στην Ουκρανία. Για εμάς τους Έλληνες, η όποια σύγκρουση έχει όνομα: Ελληνοτουρκική κρίση.

Οι περισσότεροι εξ ημών, νομίζουν πως τα...ελληνοτουρκικά είναι απλά...λάθη του μητσοτακισμού. Πλανώνται πλάνην οικτράν.

Τα ελληνοτουρκικά και η πάσης φύσεως πολεμικές συγκρούσεις ανά τον κόσμο, είναι ΜΕΡΟΣ των Νεοταξιτών, που βιάζονται να εκτελέσουν όσα επιβάλλει η Ατζέντα 2030.

Ενώ λοιπόν οι παγκόσμιες ελίτ υφαίνουν το χάος για να επιβάλουν την Ατζέντα 2030 και τον ψηφιακό έλεγχο, οι τοπικές νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις αναπαράγουν την ίδια λογική σε μικρότερη κλίμακα, θυσιάζοντας εθνική κυριαρχία για να διατηρήσουν τις συμμαχίες και την εικόνα της «επιτυχίας».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο χειρισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά, η οποία κορυφώνεται με το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.

Η μητσοτακική Αθήνα, για προεκλογικούς λόγους και ακολουθώντας την παραίνεση του Αμερικανού ΥΠΕΞ Ρούμπιο περί «ιδιωτικής διπλωματίας», επέλεξε την... «παρένθετη διπλωματία» της Γαλλίας!

Μίσθωσε δηλαδή γαλλικό πλοίο, το οποίο έστειλε επίσημη ρηματική διακοίνωση και το τονίζω το «επίσημη» διότι επρί αυτού πρόκειται - προς την Τουρκία, ενημερώνοντας για τις εργασίες πόντισης στην περιοχή που η Άγκυρα θεωρεί δική της ΑΟΖ βάσει του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.

Για όσους δεν το ξέρουν - και είναι πάρα πολλοί δυστυχώς - η ρηματική διακοίνωση δεν είναι απλή ανεπίσημη αναφορά, όπως προσπάθησαν να την υποβαθμίσουν τα ηλίθια και ανιστόρητα «άριστα» μητσοτακικά μιάσματα-στελέχη αλλά και ο ίδιος ο Μητσοτάκης, .χαρακτηρίζοντάς την «μη σοβαρή» ή άνευ σημασίας!!!

Γιατί; Μα διότι, μας θεωρούν ότι είμαστε μια αμόρφωτη μάζα και ότι μπορούμε να καταπιούμε αμάσητη τη σάπια μπριζόλα που μας δίνουν!

Στο διεθνές δίκαιο αγαπητοί μου συμπατριώτες, η ρηματική διακοίνωση αποτελεί επίσημη, καταγεγραμμένη επικοινωνία κράτους προς κράτος, που μπορεί να αποκτήσει αποδεικτική αξία σε μελλοντικές δικαστικές διαδικασίες, ιδίως όταν αποτυπώνει θέσεις, επιφυλάξεις ή αναγνώριση διαφοράς.

Η ίδια μας η Ιστορία - για όνομα του Θεού! - το αποδεικνύει με τρόπο αμείλικτο!

Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός πρέσβης Εμμανουέλε Γκράτσι παρέδωσε στον Ιωάννη Μεταξά μία ρηματική διακοίνωση, την οποία η ιταλική πλευρά παρουσίασε ως ...τελεσίγραφο. Ο Μεταξάς την αντιμετώπισε ως τέτοια και απάντησε με το ιστορικό «Λοιπόν, έχουμε πόλεμο».

Η διακοίνωση εκείνη δεν ήταν απλό σημείωμα. Ήταν επίσημη διπλωματική πράξη που οδήγησε στην έναρξη του πολέμου, αν δεν ικανοποιούνταν τα αιτήματα που διακοίνωνε. Όποιος λοιπόν σήμερα, υποβαθμίζει την αξία μιας ρηματικής διακοίνωσης είτε αγνοεί την Ιστορία, είτε προσπαθεί να συγκαλύψει τις συνέπειες της.

Τα ελεεινά μιάσματα του Μητσοτακισμού, αντί να αξιοποιήσουν στο έπακρο το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), να καλέσουν δηλαδή την Τουρκία σε παραπομπή στη Χάγη ή να καταγγείλουν ευθέως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, επέλεξαν να υποβαθμίσουν το...προφανές!

Ο πανικός τους όμως δεν σταμάτησε εκεί. Με εντολή του Κτήνους, ο ανηψιός του ο Γεραπετρίτης, αυτό το κάθαρμα περιοπής, εξέδωσε και στη συνέχεια απέσυρε NAVTEX, παρουσίασε το καλώδιο ως «επιτυχία» και άφησε τουρκικό πολεμικό πλοίο να επιτηρεί τις εργασίες, ενημερώνοντας συνεχώς ότι το πλοίο πλέει μέσα σε «τουρκική ΑΟΖ»!

Στην πράξη, η ελληνική και γαλλική σημαία πέρασαν υπό τουρκική επιτήρηση χωρίς να ακυρωθούν οι παράνομες αξιώσεις της Άγκυρας. Αν αυτό δεν είναι η επιτομή της διπλωματικής αδεξιότητας που φτάνει στα επίπεδα της εσχάτης προδοσίας, τότε τι στο ρημάδι είναι;

Θα σας πώ εγώ. Είναι συνειδητή επιλογή να θυσιαστεί η κυριαρχία, για να μην διαταραχθούν οι συμμαχίες με ΗΠΑ και Γαλλία και για να παρουσιαστεί επικοινωνιακή νίκη πριν από εκλογές. Αυτό είναι.

Η ίδια λογική αποτυπώνεται και στην πρόσφατη στροφή της Αιγύπτου. Σύμφωνα με δηλώσεις του βουλευτή Δημήτρη Καιρίδη (ο οποίος μάλιστα στο παρελθόν είχε δηλώσει πως «είμαστε παιδιά των Οθωμανών»!) και από σχετικά δημοσιεύματα, το Κάιρο δεν επιθυμεί πλέον να ολοκληρώσει την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα ανατολικά της Ρόδου χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας.

Η Αίγυπτος δηλαδή μ' άλλα λόγια, λαμβάνει υπ' όψη της την - κατά τα άλλα παράνομη σύμφωνα με την UNCLOS - τουρκική «Γαλάζια Πατρίδα» και ...εξετάζει τριμερή διαπραγμάτευση διότι βλέπει πως η Ελλάδα...απλά τρέμει να σηκώσει το ανάστημα της για να προστατεύσει τα συμφέροντα της!

Η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Αιγύπτου του 2020, που είχε παρουσιαστεί ως διπλωματική επιτυχία απέναντι στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, αφήνει πλέον κενά που η Άγκυρα εκμεταλλεύεται. Η μητσοτακική Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο οι ελληνικές θέσεις να τεθούν υπό διαπραγμάτευση με όρους που δεν ανταποκρίνονται στο διεθνές δίκαιο, ενώ η Τουρκία παρουσιάζει τις αξιώσεις της ως ισότιμη βάση συζήτησης!

Παράλληλα, τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη —41 περιπτώσεις αν είναι δυνατόν! - παραιτήσεων, αποπομπών και διαγραφών σε επτά χρόνια, από ψεύτικα βιογραφικά και το ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις παρακολουθήσεις και τα Τέμπη— αποκαλύπτουν μια «ελιτίστικη» συμμορία, αποδυναμωμένη, εσωστρεφή και ευάλωτη.

Η κυβέρνηση των «α(χ)ρίστων» όπως μετονομάστηκε, επειδή το πρόσημο της εξ αρχής ήταν νεοταξικό, μετατράπηκε σε κυβέρνηση σκανδάλων, αποπροσανατολισμένη από τα ουσιαστικά εθνικά ζητήματα και εύκολα χειραγωγήσιμη από τα μεγαλύτερα κέντρα εξουσίας. Αυτή η εσωτερική διάβρωση διευκολύνει τις εξωτερικές υποχωρήσεις. Όταν η φερόμενη ως «πολιτική ηγεσία» είναι απασχολημένη με την επιβίωση της και με την επικοινωνιακή διαχείριση σκανδάλων, δεν έχει τη δύναμη ούτε τη βούληση να υπερασπιστεί την κυριαρχία έναντι της Τουρκίας ή να αντισταθεί στις πιέσεις που ευθυγραμμίζονται με την ευρύτερη νεοφιλελεύθερη ατζέντα.

Η ελληνική περίπτωση όπως είπαμε πιο πάνω, δεν είναι μεμονωμένη. Είναι η τοπική έκφραση της ίδιας λογικής που διέπει τις δυτικές ελίτ: Υποταγή σε συμμαχίες, υποβάθμιση της εθνικής κυριαρχίας, προτεραιότητα στην επικοινωνία έναντι της ουσίας και αποδοχή παράνομων αξιώσεων όταν αυτές εξυπηρετούν μεγαλύτερα σχέδια.

Ενώ η Ρωσία αντιστέκεται ως ανάχωμα διατηρώντας τις παραδοσιακές της αξίες και την Ορθοδοξία, τοπικές νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως η ελληνική διευκολύνουν την πορεία προς την ομογενοποίηση, θυσιάζοντας κυριαρχικά δικαιώματα και ανοίγοντας δρόμο για την πλήρη εφαρμογή της Ατζέντας 2030 χωρίς ισχυρά εθνικά εμπόδια.

Η ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας, η υποβάθμισή της, η επιτήρηση από τουρκικά πλοία και η προσέγγιση Αιγύπτου-Τουρκίας για την ΑΟΖ αποτελούν αδιάψευστα τεκμήρια αυτής της υποταγής.

 

Εν κατακλείδι

Κι εδώ, αγαπητοί μου συμπατριώτες, συναντιούνται τα δυο νήματα τούτης της ιστορίας.

Στο σπίτι του μισθωτού, η μάνα μετράει τι θα κόψει από το τραπέζι για να πληρώσει το ρεύμα, κι από την τηλεόραση της λένε πως η χώρα ευημερεί.

Στο Αιγαίο, η Άγκυρα απλώνει τις αξιώσεις της κι από την Αθήνα μάς ζητούν να χειροκροτήσουμε τους χειρισμούς της. Την ίδια απαίτηση έχουν κι από τη μάνα κι από τον πολίτη. Να πιστέψουν περισσότερο το ανακοινωθέν παρά τα μάτια τους. Κι ύστερα απορούν γιατί, κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους, ο κόσμος κλείνει την τηλεόραση.

Θα έρθει όμως η ώρα της πολιτικής λογοδοσίας. Για το τι εισέπραξαν, για το πού το ξόδεψαν, για το πώς υπερασπίστηκαν όσα τους εμπιστεύθηκε ο ελληνικός λαός. Κι όταν έρθει εκείνη η ώρα, ας έχουμε κατά νου και κάτι ακόμη: Ο Μητσοτακισμός θα έχει κερδίσει τη μεγαλύτερη νίκη του αν, φεύγοντας από το Μαξίμου, αφήσει πίσω του έναν λαό που λογαριάζει τη συνείδηση με το επίδομα, το δίκαιο με το κομματικό συμφέρον και την πατρίδα με το προσωπικό του βόλεμα. Τότε θα του αρκεί να αλλάξει πρόσωπο στο ψηφοδέλτιο.

Εδώ βρίσκεται η πνευματική ρίζα της συμφοράς.

Ο Χριστός, όταν μίλησε για την Τελική Κρίση, έβαλε στο κέντρο της τον πεινασμένο, τον διψασμένο, τον γυμνό.

«Ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν».

Ας το διαβάσουν αυτό όσοι ανεβαίνουν στο βήμα να καμαρώσουν για τα υπερπλεονάσματα. Κι ας το διαβάσουμε κι εμείς, την ώρα που ο άνθρωπος στο διπλανό διαμέρισμα κρυώνει και ντρέπεται να χτυπήσει την πόρτα μας.

Η ίδια ευαγγελική φράση κρίνει εκείνον που αποφασίζει ποιος θα σηκώσει το βάρος της πολιτικής του και εμάς που μπορούμε να σηκώσουμε λίγο από το βάρος του διπλανού μας. Από κει αρχίζει η μετάνοια, από το σημείο όπου παύουμε να θεωρούμε ξένη υπόθεση την αδικία που υφίσταται ο άλλος.

Γι’ αυτό λέω πως τη λύση, στην έσχατη ρίζα του κακού μέσα στο οποίο προσπαθούμε να επιβιώσουμε, μόνον ο Θεός μπορεί να τη δώσει. Η κάλπη μπορεί να απομακρύνει μια κυβέρνηση και η Δικαιοσύνη να καταλογίσει ευθύνες. Μόνον ο Θεός όμως μπορεί να ανακαινίσει την καρδιά που έμαθε να προσκυνά το συμφέρον της.

Κι αυτή η πίστη μάς βάζει σε δουλειά. Ποιά είναι αυτή; Να πούμε την αλήθεια με το όνομά της, να απαιτήσουμε λογαριασμό από όσους εξουσιάζουν και να πάψουμε, εκεί όπου περνά από το χέρι μας, να κάνουμε στον αδύναμο ό,τι καταγγέλλουμε πως κάνουν οι ισχυροί σ’ εμάς.

Και κάτι τελευταίο για όσους νομίζουν πως η Ελλάδα χωράει σ’ έναν πίνακα εσόδων ή σ’ ένα χαρτί που θα υπογράψουν πίσω από κλειστές πόρτες.

Ο λαός που κυβερνάτε ελεεινά καθάρματα, θα σας ζητήσει λογαριασμό για όσα κάνατε με την εξουσία που σας έδωσε. Και ο Θεός - είναι απολύτως βέβαιο αυτό - θα ζητήσει λογαριασμό κι από εσάς κι από εμάς για τον άνθρωπο που αφήσαμε να πεινάσει, ενώ είχαμε ψωμί στο τραπέζι.

Σ’ εκείνον τον λογαριασμό, κύριοι του Μαξίμου, ο πεινασμένος θα έχει τον λόγο. Κι αν η πατρίδα χάσει ό,τι κέρδσισε με αίμα, όλοι σας θα πάτε για εσχάτη προδοσία σε Ειδικό δικαστήριο. Τότε εκεί να δω ποιός θα σας γλιτώσει.

 

pirinoslogios.com 

 

diodotos-k-t.blogspot.com 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου