Η φωτογραφία μου
«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΔΕΝ ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Πώς τοποθετείται ο Ντόναλντ Τραμπ;

του Τιερί Μεϊσάν 

"Εκλεγμένος για να πραγματοποιήσει την αλλαγή του παραδείγματος, ο Πρόεδρος Τραμπ εξακολουθεί να εκπλήσσει εκείνους που τον παίρνουν για κοκορόμυαλο. Ωστόσο, εφαρμόζει μόνο τις ιδέες που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, μια πολιτική παράδοσης που είναι ριζωμένη στην αμερικανική ιστορία, αν και παραμελήθηκε για αρκετό καιρό. Βγάζοντας στην άκρη τον τρόπο επικοινωνίας του, ο Τιερί Μεϊσάν αναλύει τις ενέργειές του σε σχέση με τις δεσμεύσεις του."
σχόλιο Διόδοτου: Προσπεράσαμε πριν από 3 ημέρες αυτό το άρθρο ως αυτονόητο, αλλά διαπιστώσαμε πως αρκετοί σχολιαστές μας θέλουν περισσότερες ακόμα αναλύσεις περί του θέματος. 


Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας των ΗΠΑ, δείξαμε ότι η αντιπαλότητα μεταξύ της Χίλαρι Κλίντον και του Ντόναλντ Τραμπ δεν αφορούσε τόσο το στυλ τους όσο την κουλτούρα τους [1]. Ο αουτσάιντερ αμφισβητούσε την πουριτανική κυριαρχία επί των Ηνωμένων Πολιτειών και απαιτούσε την επιστροφή στον αρχικό συμβιβασμό του 1789 -αυτού του Χάρτη των Δικαιωμάτων (Bill of Rights)- μεταξύ των επαναστατών που πολεμούσαν εναντίον του βασιλιά Γεωργίου και των γαιοκτημόνων των 13 αποικιών.

Καθώς δεν ήταν τόσο άπειρος στην πολιτική, είχε ήδη εκφράσει την αντίθεσή του στο σύστημα την ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 [2] και αργότερα με τη διαμάχη που συντήρησε για τη γενέτειρα του προέδρου Ομπάμα.
Ομοίως, δεν ερμηνεύσαμε το πλούτο του Ντόναλντ Τραμπ ως σαφή ένδειξη ότι θα διεξάγει τη δράση του στην υπηρεσία των πλουσιότερων, αλλά ως απόδειξη ότι θα υπερασπιστεί το παραγωγικό καπιταλισμό ενάντια στο κερδοσκοπικό καπιταλισμό.

Έχουμε υπογραμμίσει ότι στο εξωτερικό τομέα, οι πρόεδροι Τζορτζ Μπους και Μπαράκ Ομπάμα είχαν πάρει την πρωτοβουλία για τους πολέμους στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη και τη Συρία, εφαρμόζοντας τη στρατηγική του ναυάρχου Cebrowski για τη καταστροφή των κρατικών δομών όλων των Κρατών της "διευρυμένης Μέσης Ανατολής" [3]· ενώ στο εσωτερικό, ανέστειλαν το Bill of Rights· ότι αυτό το σύνολο έχει ως αποτέλεσμα την υποτίμηση και την εξαθλίωση των "μικρών λευκών".

Αντίθετα, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν σταματούσε να καταγγέλλει την αμερικανική Αυτοκρατορία και να αναγγείλει την επιστροφή στις δημοκρατικές αρχές. Ισχυρίστηκε ότι ήταν οπαδός του Andrew Jackson (1829-37) [4] και χρησιμοποίησε πρώην συνεργάτες του Richard Nixon (1969-74) [5].

Σύνθετε τη σκέψη του στην εσωτερική πολιτική με το σύνθημα «Make America Great Again!», δηλαδή, όχι πλέον η συνέχιση της αυτοκρατορικής χίμαιρας, αλλά η επιστροφή στο "αμερικανικό όνειρο" του προσωπικού εμπλουτισμού. Και η εξωτερική του πολιτική με το σύνθημα « America First ! », το οποίο ερμηνεύσαμε όχι με την έννοια που του δόθηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά με αυτό που είχε στην αρχή. Δεν τον βλέπουμε συνεπώς ως νεοναζί, αλλά ως πολιτικό που αρνείται να παραδώσει τη χώρα του στην υπηρεσία των υπερεθνικών ελίτ.

Πιο εκπληκτικό, θεωρήσαμε ότι ήταν αδύνατο για αυτόν να καταλήξει σε μια πολιτιστική συμφωνία με τη μεξικανική μειονότητα και προβλέψαμε ότι θα διευκόλυνε μεσοπρόθεσμα με έναν φιλικό χωρισμό, την ανεξαρτησία της Καλιφόρνιας (CalExit) [6].

Η ανάγνωση μας των στόχων και της μεθόδου του Ντόναλντ Τραμπ, άφηνε ωστόσο ανοιχτό το ζήτημα της δυνατότητας ενός προέδρου των ΗΠΑ να αλλάξει τη στρατιωτική στρατηγική της χώρας του [7].

Γράφοντας για δύο χρόνια κόντρα στο ρεύμα όλων των σχολιαστών, καταλογιστήκαμε ως υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ. Είναι εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας της δουλειάς μας. Δεν είμαστε Αμερικανοί ψηφοφόροι και ως εκ τούτου δεν υποστηρίζουμε κανένα υποψήφιο στο Λευκό Οίκο. Είμαστε πολιτικοί αναλυτές και προσπαθούμε μόνο να κατανοήσουμε τα γεγονότα και να προβλέψουμε τις συνέπειές τους.

Πού βρισκόμαστε σήμερα;


- Πρέπει να επικεντρωθούμε στα γεγονότα και να εξαλείψουμε όλη την επικοινωνία του από τη συλλογιστική μας.
- Πρέπει να διακρίνουμε το τι ανήκει στον Ντόναλντ Τραμπ, από το τι είναι η συνέχεια των προκατόχων του και από το τι ανήκει στον εποχιακό αέρα.

 

Στον εσωτερικό τομέα


Ο Ντόναλντ Τράμπ υποστήριξε μια διαδήλωση λευκών υπερασπιστών στο Charlottesville και το δικαίωμα της οπλοφορίας, ακόμη και μετά τη σφαγή στο Parkland. Αυτές οι θέσεις έχουν ερμηνευθεί ως υποστήριξη στις άκρα δεξιές ιδέες και στη βία. Αντίθετα, επρόκειτο για εκείνον να προωθήσει την αμερικανική εκδοχή των "ανθρώπινων Δικαιωμάτων", όπως αναφέρονται στις δύο πρώτες τροπολογίες του Bill of Rights .

Μπορεί ο καθένας να λέει όλο το κακό που σκέπτεται για τον αμερικανικό ορισμό των "ανθρωπίνων Δικαιωμάτων" - στη παράδοση του Thomas Paine [8], συνεχίζουμε να την επικρίνουμε - αλλά είναι άλλο ζήτημα.

Λόγω έλλειψης μέσων, η ολοκλήρωση του Τοίχου στα μεξικανικά σύνορα, το οποίο είχε κατασκευαστεί από τους προκάτοχούς του, απέχει πολύ από την ολοκλήρωσή του. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να εξαχθούν συμπεράσματα. Η αντιπαράθεση με τους ισπανόφωνους μετανάστες που αρνούνται να μιλήσουν αγγλικά και να ενσωματωθούν στο συμβιβασμό του 1789 δεν έχει ακόμη λάβει χώρα. Ο Ντόναλντ Τραμπ αρκέστηκε απλά να καταργήσει την ισπανόφωνη υπηρεσία του Λευκού Οίκου.

Σχετικά με το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, ο Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε τη συμφωνία του Παρισιού όχι επειδή είναι αδιάφορος με την οικολογία, αλλά επειδή η συμφωνία αυτή επιβάλλει έναν δημοσιονομικό κανονισμό που ωφελεί μόνο τους υπεύθυνους των χρηματιστήριων ανταλλαγής δικαιωμάτων εκπομπής CO2 [9].
Στα οικονομικά θέματα, ο Ντόναλντ Τραμπ απέτυχε να επιβάλει την επανάστασή του: να απαλλαγούν οι εξαγωγές από φόρους και να φορολογηθούν οι εισαγωγές.

Εντούτοις, απέσυρε τη χώρα του από μην επικυρωμένες συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου, όπως η συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των χωρών του Ειρηνικού. Ενώ ο Border Adjustment Tax απορρίφτηκε από το Κογκρέσο, τώρα προσπαθεί να παρακάμψει τους βουλευτές και να δημιουργήσει απαγορευτικούς φόρους για την εισαγωγή ορισμένων προϊόντων, γεγονός που σηκώνει την έκπληξη των συμμάχων της χώρας του και το θυμό της Κίνας [10].

Ομοίως, ο Ντόναλντ Τραμπ πατινάρει στην υλοποίηση του προγράμματος κατασκευής υποδομών (όπως ο Roosevelt), για το οποίο, μέχρι στιγμής, δεν έχει βρει παρά μόνο το 15% της χρηματοδότησης. Και δεν έχει ακόμη ξεκινήσει το πρόγραμμα χρήσης ξένων εγκεφάλων για τη βελτίωση της βιομηχανίας του, παρότι έχει ανακοινωθεί στη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας του [11].
Εν τέλει, τα λίγα που έχει ήδη πραγματοποιήσει ήταν αρκετά για να ενισχύσει την παραγωγή και την απασχόληση στη χώρα του.

 

Στον εξωτερικό τομέα


Για να καταργήσει την αμερικανική Αυτοκρατορία, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να σταματήσει την υποστήριξη στους τζιχαντιστές, να διαλύσει το ΝΑΤΟ, να εγκαταλείψει τη στρατηγική του Cebrowski και να επαναπατρίσει τα στρατεύματα κατοχής του. Είναι προφανώς πολύ πιο δύσκολο να μεταρρυθμιστεί η πρώτη ομοσπονδιακή διοίκηση, οι Ένοπλες Δυνάμεις, παρά να μεταβληθούν οι οικονομικοί και οικονομικοί κανόνες με διατάγματα.

Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει τοποθετήσει πρωτίστως ασφαλείς ανθρώπους, επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας και της CIA, προκειμένου να αποκλείσει τυχόν απόπειρες ανταρσίας. Αναμόρφωσε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας μειώνοντας το ρόλο του Πενταγώνου και της CIA [12]. Αμέσως έβαλε τέλος στις «έγχρωμες επαναστάσεις» και σε άλλα πραξικοπήματα που είχαν χαρακτηρίσει τις προηγούμενες διοικήσεις.

Στη συνέχεια, έπεισε τις αραβικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας, να σταματήσουν να υποστηρίζουν τους τζιχαντιστές [13]. Οι συνέπειες αυτής της απόφασης έγιναν σύντομα εμφανείς με την πτώση του Ντάες στο Ιράκ και τη Συρία. Ταυτόχρονα, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέβαλε τη διάλυση του ΝΑΤΟ, στο οποίο πρόσθεσε απλά μια αντιτρομοκρατική λειτουργία [14]. Εν τω μεταξύ, στο πλαίσιο της βρετανικής εκστρατείας κατά της Μόσχας, η Συμμαχία αναπτύσσει ενεργά το αντιρωσικό της μηχανισμό [15].

Ο Ντόναλντ Τράμπ διατήρησε το ΝΑΤΟ μόνο για να ελέγξει τους υποτελούς των Ηνωμένων Πολιτειών. Απαξίωσε σκόπιμα την G7, στέλνοντας τους πανικόβλητους συμμάχους του πίσω στις δικές τους ευθύνες.

Για να διακόψει τη στρατηγική Cebrowski στη «ευρύτερη Μέση Ανατολή», ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζει την αναδιοργάνωση της περιοχής γύρω από την απόσυρση του από τις συμφωνίες με το Ιράν (JCPoA και μυστική διμερούς συμφωνία) και το σχέδιο διευθέτησης του παλαιστινιακού ζητήματος. Αν και αυτό το έργο, το οποίο η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο προσπαθούν να σαμποτάρουν, έχει ελάχιστο ποσοστό επιτυχίας να καταφέρει να θεσπίσει μια περιφερειακή ειρήνη, επιτρέπει ωστόσο να παραλύσει τις πρωτοβουλίες του Πενταγώνου. Ωστόσο, οι ανώτεροι υπάλληλοι του τελευταίου προετοιμάζονται να εφαρμόσουν τη στρατηγική Cebrowski στην "λεκάνη της Καραϊβικής".

Η πρωτοβουλία διευθέτησης της κορεάτικης σύγκρουσης, τελευταίας κληρονομιάς του Ψυχρού Πολέμου, θα πρέπει να του επιτρέψει να αμφισβητήσει τον λόγο ύπαρξης του ΝΑΤΟ. Οι σύμμαχοι δεν δεσμεύτηκαν σε αυτήν την οργάνωση παρά μόνο για να αποτραπεί στην Ευρώπη μια κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη του πολέμου της Κορέας.

Μεσο-μακροπρόθεσμα, ο στρατός των ΗΠΑ δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να συντρίψει μικρές χώρες, αλλά μόνο για την απομόνωση της Ρωσίας ή για να εμποδίσει τη Κίνα από το να αναπτύξει τους «Δρόμους του Μεταξιού» της.
Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά


Σημειώσεις:

[1] “Οι Ηνωμένες Πολιτείες Θα μεταλλαχτούν ή θα γίνουν κομμάτια”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 26 Οκτωβρίου 2016.
[2] Δείτε τη παρέμβαση του Ντόναλντ Τραμπ στο κανάλι 9 της Νέας Υόρκης στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, 11 Σεπτεμβρίου 2001.
[3] “Το στρατιωτικό σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών για τον κόσμο”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 22 Αυγούστου 2017.
[4] “Trump has picked a deeply disturbing hero” (" O Τραμπ έχει πάρει έναν πολύ ενοχλητικό ήρωα "), , Michael Gerson, The Washington Post, March 16, 2017.
[5] “Donald Trump’s ‘America First’ Foreign Policy Speech”, by Donald Trump, Voltaire Network, 27 April 2016.
[6] “Ο απολογισμός και οι προοπτικές του Ντόναλντ Τραμπ”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 6 Δεκεμβρίου 2017.
[7] « L’alternance du Pouvoir impérial » (Η εναλλαγή της αυτοκρατορικής εξουσίας), par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie) , Réseau Voltaire, 15 novembre 2016.
[8] Thomas Paine, Rights of Man (Droits de l’Homme), London, part 1 1791, part 2 1792.
[9] « 1997-2010 : L’écologie financière », par Thierry Meyssan, Оdnako (Russie) , Réseau Voltaire, 26 avril 2010.
[10] « USA : Impérialisme contre ultra-impérialisme », « Guerre économique ou "guerre absolue" ? », par Jean-Claude Paye, Réseau Voltaire, 26 février et 31 mai 2018.
[11] Security Strategy of the United States of America, White House, December 18, 2017
[12] “Presidential Memorandum: Organization of the National Security Council and the Homeland Security Council”, by Donald Trump, Voltaire Network, 28 January 2017. “Ο Ντόναλντ Τραμπ διέλυσε την οργάνωση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 31 Ιανουαρίου 2017.
[13] “Presidential Memorandum: Plan to Defeat the Islamic State of Iraq and Syria”, by Donald Trump, Voltaire Network, 28 January 2017. “Donald Trump’s Speech to the Arab Islamic American Summit”, by Donald Trump, Voltaire Network, 21 May 2017.
[14] “Remarks by Donald Trump at NATO Unveiling of the Article 5 and Berlin Wall Memorials”, by Donald Trump, Voltaire Network, 25 May 2017.
[15] « L’Otan non « obsolète » se prépare avec Mattis à d’autres guerres » (Το ΝΑΤΟ δεν είναι " άνευ αντικειμένου ". Προετοιμάζεται με τον Μάτις για άλλους πολέμους), par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie) , Réseau Voltaire, 16 février 2017.

  

voltairenet.org

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου