γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ιστορία που η πραγματικότητα επιβεβαιώνει με εκκωφαντικό τρόπο προγνώσεις που έγιναν μήνες ή και χρόνια νωρίτερα. Το θέμα της κυβέρνησης Ειδικού Σκοπού που είχε η εφημερίδα “Κυριακάτικη Δημοκρατία” στο πρωτοσέλιδό της, αποτελεί μια τέτοια περίπτωση. Αξίζει, λοιπόν, να υπενθυμίσουμε πως, από το 2024 τουλάχιστον, το «Egerssi.gr» προειδοποιούσε για την αναπόφευκτη και αναγκαία πορεία προς αυτή την κατεύθυνση. Σήμερα, χαιρόμαστε που η «πολιτική φαντασία» του τότε, τώρα, παρουσιάζεται ως ρεαλιστική εξέλιξη!
Το Χρονικό μιας Προαναγγελθείσας Εξέλιξης…
Ήδη από τα μέσα του 2024, όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη φαινόταν να απολαμβάνει σχετική σταθερότητα, το βλέμμα μας στο «Egerssi.gr» έβλεπε πέρα από τις επιφάνειες. Γράφαμε τότε με σαφήνεια:
«Ωριμάζει ο σχηματισμός κυβέρνησης ειδικού σκοπού υπό τον Κώστα Καραμανλή».
Δεν ήταν ούτε εικασίες, ούτε πολιτικά ευχολόγια. Ήταν η ανάγνωση των βαθύτερων ρωγμών που άνοιγαν στο πολιτικό οικοδόμημα της χώρας. Ρωγμές που σήμερα έχουν μετατραπεί σε χαράδρες!
Οι Προειδοποιήσεις του Καλοκαιριού 2024…
Ήδη από τον Ιούλιο του 2024, αναφερόμαστε στις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που θα έφερναν αλλαγή πολιτικού σκηνικού. Το Μαξίμου συμπιεζόταν από παντού. Οι πρώην Πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς είχαν αναλάβει πρωτοβουλίες που σηματοδοτούσαν την προοπτική του τέλους του Κυριάκου Μητσοτάκη από την Πρωθυπουργία!
Θυμόμαστε; Τότε γράφαμε:
«Στα σκαριά κυβέρνηση ειδικού σκοπού… Πλέον όμως ο κόμπος έφτασε στο χτένι και όσο μακροημερεύει αυτή η κυβέρνηση, τα δεινά στην Πατρίδα μας θα αυξάνονται!»
Και συνεχίζαμε με εκείνη την ακρίβεια που μόνο η ιστορική μνήμη και η πολιτική ανάλυση μπορούν να προσφέρουν:
«Στα πρότυπα της κυβερνήσεως Λουκά Παπαδήμου (11 Νοεμβρίου 2011 – 16 Μαΐου 2012), ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που προέβλεπαν οι συμφωνίες της Συνόδου Κορυφής των ηγετών της Ευρωζώνης!»
Η ιστορική αναλογία δεν ήταν τυχαία. Θυμηθήκαμε τότε πως ο Γιώργος Παπανδρέου, όντας παντοδύναμος, οδηγήθηκε σε παραίτηση το 2011, προκειμένου να διευκολυνθεί ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης ευρύτερης αποδοχής. Σήμερα, η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται με διαφορετικούς πρωταγωνιστές αλλά παρόμοιο σενάριο.
Οι Λόγοι της Αναγκαιότητας. Η Αβάσταχτη Καταστροφή της Ελλάδος…
Γράφαμε το 2024 και η πραγματικότητα του 2025-2026 μας επιβεβαιώνει πανηγυρικά:
«Σήμερα είναι αβάσταχτη η καταστροφή της Ελλάδος από συνεχείς φωτιές και πλημύρες, όπου η οργή του κόσμου ξεχειλίζει και το κόμμα της ΝΔ βρίσκεται στα Τάρταρα!»
Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πόσο επίκαιρα θα ακούγονταν αυτά τα λόγια σήμερα. Η κλιματική κρίση, η αδυναμία αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών, η διάβρωση της κρατικής μηχανής – όλα έχουν επιδεινωθεί!
Οι Εθνικές Υποχωρήσεις…
Αλλά το σημαντικότερο επιχείρημά μας το 2024 ήταν εθνικό:
«Επίσης οι συνεχείς υποχωρήσεις στα εθνικά μας ζητήματα με Τουρκία, Αλβανία και Σκόπια, ωριμάζουν την αναγκαιότητα σχηματισμού κυβερνήσεως Ειδικού Σκοπού!»
Και εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε την ιστορική συνέχεια της οικογένειας Μητσοτάκη στην πολιτική των «Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» με την Τουρκία. Δεν ξεχνάμε ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι ο «Πατριάρχης» αυτού του δόγματος, που ακολουθεί πιστά ο σημερινός Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης!
Διαπιστώνουμε πως η πολιτική στα Ελληνοτουρκικά του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ίδια με του πατέρα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη! Έχοντας για «ντουντούκα» αυτής της πολιτικής την Ντόρα Μπακογιάννη στα ΜΜΕ, αλλά και το ΕΛΙΑΜΕΠ, το συμβουλευτικό όργανο του Πρωθυπουργού!
Το Γαλάζιο Αντάρτικο και η Κόκκινη Κάρτα Καραμανλή…
Το καλοκαίρι του 2024 ήταν καθοριστικό. Γράφαμε τότε:
«Μεγαλώνει το χάσμα στη ΝΔ και φέρνει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις…»
Και αυτό δεν ήταν ευχολόγιο. Είδαμε την «ανταρσία» των 11 Βουλευτών της ΝΔ που κατάγγειλαν τη μεταβίβαση δανείων από τις τράπεζες σε Funds. Στην Ομάδα των 11 μετείχε και ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας Μάριος Σαλμάς, που έχει ήδη διαγραφεί από την Κ.Ο. της ΝΔ!
Ακολούθησε το δεύτερο γαλάζιο αντάρτικο από 8 Βουλευτές της ΝΔ που ζητούν κυβερνητική παρέμβαση υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων και «ανήκουν» στον ιδεολογικό ιστό του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά!
Όλες αυτές οι «γαλάζιες ανταρσίες» ακολούθησαν τις πολιτικές ομιλίες με πολλά ρίχτερ των δύο πρώην Πρωθυπουργών, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, στην εκδήλωση της 1ης Ιουλίου 2024 στο Πολεμικό Μουσείο.
Και επισημαίναμε:
Ο Πρωθυπουργός, βλέποντας το πολιτικό τσουνάμι που θα συμπαρασύρει την κυβέρνηση να έρχεται, κάλεσε τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς να παραβρεθούν στη γιορτή των 50 χρόνων της ΝΔ!
Ο Κώστας Καραμανλής: Το Όνομα της Λύσης…
Από το 2024 γράφαμε με σαφήνεια:
«Και το μόνο πολιτικό πρόσωπο κοινής αποδοχής, ακούει στο όνομα Κώστας Καραμανλής!»
Δεν μιλούσαμε για την Προεδρία της Δημοκρατίας, όπως ορισμένοι «λαγοί» των Συστημικών ΜΜΕ θέλουν να προσδώσουν στον Κώστα Καραμανλή για να τον μειώσουν πολιτικά. Μιλούσαμε για την Πρωθυπουργία μιας κυβέρνησης Ειδικού Σκοπού.
Γιατί; Γιατί μόνο ο Καραμανλής μπορεί να συγκεντρώσει την απαραίτητη συναίνεση:
- Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να πει όχι
- Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να πει όχι
- Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου δεν μπορεί να πει όχι
Και αυτό γιατί μια τέτοια κυβέρνηση δεν θα είναι κομματική. Θα είναι επιτακτική εθνική αναγκαιότητα!
Το Μοντέλο Παπαδήμου: Ιστορικά Διδάγματα…
Η ιστορική αναφορά στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου δεν είναι τυχαία. Εκείνη η κυβέρνηση (11 Νοεμβρίου 2011 – 16 Μαΐου 2012) σχηματίστηκε υπό την πίεση των διεθνών εξελίξεων και της οικονομικής κρίσης. Συμμετείχαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ.
Σήμερα, η πίεση είναι διαφορετική αλλά εξίσου έντονη:
- Εθνικά ζητήματα που απαιτούν διακομματική συναίνεση
- Οικονομική αβεβαιότητα σε διεθνές επίπεδο
- Κλιματική κρίση που χρειάζεται σταθερότητα και όχι κομματικό πάρε-δώσε
- Διεθνές περιβάλλον που αλλάζει ραγδαία (Ουκρανία, Μέση Ανατολή, σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας)
Το Χάσμα Γενεών: Μητσοτάκης vs Καραμανλής…
Υπάρχει ένα βαθύτερο χάσμα που χωρίζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από τον Κώστα Καραμανλή. Δεν είναι μόνο χάσμα ηλικίας ή πολιτικής εμπειρίας. Είναι χάσμα πολιτικής φιλοσοφίας.
Ο Μητσοτάκης εκπροσωπεί τη νεοφιλελεύθερη προσέγγιση, την αδιάλλακτη υπεράσπιση των συμφερόντων του Συστήματος, την πολιτική των «Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» με την Τουρκία που κληρονόμησε από τον πατέρα του.
Ο Καραμανλής, αντίθετα, εκπροσωπεί μια πιο παραδοσιακή εθνικιστική γραμμή της δεξιάς, με έμφαση στα εθνικά θέματα και μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση στην οικονομική πολιτική.
Ο Ντόναλντ Τραμπ και η Νέα Γεωπολιτική Πραγματικότητα…
Ένα ακόμη στοιχείο που πρέπει να προστεθεί στο παζλ: η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία των ΗΠΑ.
Γράφαμε το 2024: «Ο Ν. Τραμπ φέρνει αλλαγή σκηνικού στον πλανήτη».
Και πράγματι, η νέα αμερικανική διοίκηση φέρνει διαφορετικές προτεραιότητες στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια. Ο Καραμανλής, με την εμπειρία του και τις διεθνείς του συνδέσεις, είναι πιο κατάλληλος να διαχειριστεί αυτή τη νέα πραγματικότητα από τον Μητσοτάκη, που έχει δεσμευτεί υπερβολικά με την προηγούμενη γραμμή.
Η Επιτακτική Εθνική Αναγκαιότητα…
Θέλουμε να το επαναλάβουμε με έμφαση: Δεν πρόκειται για κομματική σκοπιμότητα. Πρόκειται για επιτακτική εθνική αναγκαιότητα.
Η χώρα αντιμετωπίζει:
1. Κλιματική Κρίση Πρωτοφανούς Έντασης
Οι φωτιές και οι πλημμύρες δεν είναι πια εξαίρεση – είναι ο κανόνας. Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση που θα έχει τη στήριξη όλων των πολιτικών δυνάμεων για να λάβει μακροπρόθεσμα μέτρα.
2. Εθνικά Θέματα σε Κρίσιμο Σημείο
- Τουρκικός αναθεωρητισμός σε άνοδο
- Αλβανικές απαιτήσεις που εντείνονται
- Το θέμα της «Βόρειας Μακεδονίας» που παραμένει ανοιχτό
3. Οικονομική Αστάθεια
Η διεθνής οικονομική συγκυρία απαιτεί σταθερότητα και όχι προεκλογικά παιχνίδια
4. Κοινωνική Συνοχή σε Κίνδυνο
Η διάβρωση της εμπιστοσύνης προς το πολιτικό σύστημα έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα. Μια κυβέρνηση ευρύτερης αποδοχής μπορεί να αποκαταστήσει μέρος αυτής της εμπιστοσύνης.
Η Διαδρομή προς την Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού: Το Κόμμα Σαμαρά ως Γέφυρα…
Υπάρχει ένα κρίσιμο στοιχείο που πρέπει να αναλυθεί με προσοχή: Η κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού υπό τον Κώστα Καραμανλή περνάει μέσα από τη νίκη του κόμματος Σαμαρά στις επόμενες εκλογές. Πώς;
Ο Αντώνης Σαμαράς, με την πολιτική του εμπειρία και την επιρροή που διατηρεί εντός της ΝΔ, αποτελεί το κλειδί για το άνοιγμα αυτής της πολιτικής πύλης. Το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά θα είναι ο καταλύτης που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης ευρύτερης συναίνεσης!
Αφού οι εκλογές:
- Δεν θα δώσουν αποτέλεσμα, που δεν θα επιτρέπει σχηματισμό μονοκομματικής κυβέρνησης με σαφή πλειοψηφία, αφού η ΝΔ θα μειώσει σημαντικά τα ποσοστά της, ο ΣΥΡΙΖΑ μετά βίας θα εισέλθει στη Βουλή, το νέο κόμμα Τσίπρα δεν θα καταγράψει σημαντικά οφέλη και το ΠΑΣΟΚ θα βρίσκεται όπως τώρα, σε αδύνατη ενδιάμεση θέση. Ενώ τα εκ δεξιών της ΝΔ κόμματα θα τα απορροφήσει το κόμμα Σαμαρά!
- Έτσι το κόμμα Σαμαρά θα έχει το κλειδί της ισορροπίας. Θα κρατά τις ψήφους που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Θα είναι πρώτο ή έστω δεύτερο κόμμα!
- Ο Σαμαράς θα μπορούσε τότε να θέσει όρο για Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού με Πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή. Όχι κάποιον άλλο που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της οικογένειας Μητσοτάκη ή της Woke ατζέντας!
- Τα υπόλοιπα κόμματα δεν θα μπορούν να αρνηθούν. Η χώρα θα βρίσκεται σε κρίση (οικονομική, εθνική, κλιματική). Ο λαός θα απαιτεί λύσεις, όχι κομματικά παιχνίδια.
Γιατί όμως ο Καραμανλής και όχι ο Αντώνης Σαμαράς;
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι απλώς ένας πρώην Πρωθυπουργός. Είναι σύμβολο αντίστασης στην πολιτική του Μητσοτάκη. Είναι το πρόσωπο που:
- Διαγράφηκε από τη ΝΔ επειδή τόλμησε να μιλήσει ανοιχτά για τις υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα
- Συγκέντρωσε γύρω του όλους τους δυσαρεστημένους Βουλευτές και στελέχη της ΝΔ
- Διατηρεί την εμπιστοσύνη μιας μεγάλης μερίδας του Εκλογικού Σώματος της Κεντροδεξιάς που αισθάνεται προδομένη!
Η νίκη ή η ισχυρή παρουσία του κόμματος Σαμαρά στις επόμενες εκλογές δεν θα σημαίνει απλώς μια κομματική επιτυχία. Θα σημαίνει εντολή του λαού για αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης!
Όμως ο Καραμανλής είναι το ονοματεπώνυμο που μπορεί να συγκεντρώσει ευρύτερη πολιτική συναίνεση.
Ο Σαμαράς θα είναι ο αρχιτέκτονας της κυβέρνησης Ειδικού Σκοπού. Ο Καραμανλής θα είναι ο οικοδόμος!
Και μην ξεχνάμε: Ο Καραμανλής και ο Σαμαράς έχουν ιστορική πολιτική συνεργασία. Μπορούν να δουλέψουν μαζί. Μπορούν να συντονιστούν για το εθνικό συμφέρον. Ταιριάζουν τα ιδεολογικά χνώτα τους!
Η Ιστορική Ευθύνη…
Ο Σαμαράς γνωρίζει ότι η ιστορία θα κρίνει τις επόμενες κινήσεις του. Δεν θα παίξει μικροκομματικά παιχνίδια. Δεν θα επιδιώξει προσωπική εξυπηρέτηση. Είναι αγνός και γνήσιος πατριώτης!
Η ιστορική του ευθύνη είναι θα οδηγήσει την χώρα σε κυβέρνηση εθνικής συναίνεσης που θα αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα:
- Εθνικά θέματα (Τουρκία, Αλβανία, Σκόπια)
- Οικονομική άνοδο και σταθεροποίηση
- Αποκατάσταση εμπιστοσύνης του λαού προς το θεσμικό σύστημα
Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μια κυβέρνηση που θα έχει ευρεία πολιτική νομιμοποίηση. Μια κυβέρνηση που θα στηρίζεται όχι στην κομματική πειθαρχία, αλλά στην εθνική συναίνεση.
Οψόμεθα!
Αυτή η φράση, που χρησιμοποιήσαμε τόσες φορές στα άρθρα μας το 2024, αποκτά σήμερα ιδιαίτερη σημασία.
Οψόμεθα γράφαμε τότε. Και όντως βλέπουμε σήμερα να επαληθεύονται οι προβλέψεις μας.
Η πολιτική ιστορία δεν γράφεται από τους δημοσκοπήσεις. Γράφεται από τις βαθύτερες δυνάμεις που διαμορφώνουν την κοινωνία και την πολιτική σκηνή.
Το 2024 βλέπαμε αυτές τις δυνάμεις να συγκεντρώνονται. Το 2025-2026 βλέπουμε την έκρηξή τους.
Ένα Τελευταίο Μήνυμα…
Θα κλείσουμε με ένα μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία της χώρας:
Η Ελλάδα δεν είναι ιδιοκτησία κανενός κόμματος. Δεν είναι ιδιοκτησία καμίας οικογένειας. Είναι Πατρίδα όλων μας.
Όταν η Πατρίδα κινδυνεύει, όταν τα εθνικά θέματα απαιτούν συναίνεση! Όταν η κοινωνία ματώνει από φυσικές καταστροφές και οικονομική δυσπραγία, η μικροκομματική σκοπιμότητα πρέπει να παραμερίσει.
Αυτό δεν είναι ουτοπία. Και αν κάποιοι πολιτικοί ηγέτες δεν το καταλαβαίνουν, ο ελληνικός λαός θα τους το υπενθυμίσει. Με τον τρόπο του.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ…
Από το καλοκαίρι του 2024 που γράφαμε για την αναγκαιότητα κυβέρνησης Ειδικού Σκοπού, «πολλά νερά έχουν περάσει κάτω από τις γέφυρες». Αλλά η ουσία παραμένει:
Η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, συναίνεση και εθνική ενότητα. Όχι κομματικό πάρε-δώσε. Όχι προεκλογική σκοπιμότητα. Όχι υποταγή σε ξένα συμφέροντα.
Χρειάζεται Κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού με έναν ηγέτη που μπορεί να συγκεντρώσει τη συναίνεση. Και αυτό το όνομα, όπως γράφουμε από το 2024, είναι ένα: Κώστας Καραμανλής.
Η ιστορία δεν περιμένει. Ούτε θα πρέπει να περιμένουν και οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας.
Η ώρα της απόφασης έχει έρθει.
Οψόμεθα!!
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΧΕΙ ΠΛΑΝΟ ΠΕΝΤΑΕΤΙΑΣ...ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΒΕΛΟΣ...ΠΟΥ ΘΑ ΠΙΑΝΕΙ ΤΑ 300 ΧΙΛΛΙΟΜΕΤΡΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΑΘΗΝΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΕ 2 ΩΡΕΣ ΚΑΙ 30 ΛΕΠΤΑ...ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΒΕΛΟΣ ΤΡΑΚΤΕΡ ΣΕ ΑΦΥΛΑΚΤΗ ΔΙΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ Ο ΑΓΡΟΤΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΤΡΑΚΤΕΡ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ...ΧΑ ΧΑ ΓΙΑΝΝΗΣ-ΚΟΖΑΝΗ
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ειδικος σκοπός είναι ένας!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαισαριανή !!
Να ξεβρωμισει η χώρα..
Θα μας σώσει τώρα ο νωθρός .
Κοντοσουβλης;;
Και γιατί δεν μας έσωσε όταν ήταν πρωθυπουργός??
Μια από τα ίδια.ριξε άχυρο στα γίδια!!
Τελικά ποιος; Δουλεύει ποιον;;
🇬🇷.......ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ.......🇬🇷
Κι όμως.. ήταν ο τελευταίος της προκοπής. Τον έριξαν για την εχθρότητά του προς τα Σκόπια και επειδή ετοίμαζε την Ελλάδα για ενεργειακή συνεργασία με την Ρωσία.
ΔιαγραφήΤο "κυβέρνηση ειδικού σκοπού" μυρίζει "επικοινονιολογία" Νίκου Καραχάλιου, που ήταν επικοινιολόγος δυο πρωθυπουργών, όπως δηλώνει, τού Καραμανλή και τού Σαμαρά. Ά ρε Νικόλα, βέντι βίντι βίκι, πάλι εκτός υπηρεσίας σε βλέπω, να πούμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια τον Κώστα Καραμανλή τρέφω συμπάθεια χωρίς όρους. Καλόκαρδος άνθρωπος, μειλίχιος, καλής θελήσεως, που προσπάθησε να ανατρέψει στο μέτρο τού δυνατού με κόσμιο τρόπο την ρετσινιά που φόρτωσε στην Ελλάδα ο θείος του. Κατέθεσε στεφάνι στην Μακρόνησο και αυτό τον τιμά, ενώ είναι και ανδεικτικό τού ήθους του. Αναμφίβολα προσπάθησε όταν ήταν πρωθυποργός, να βελτιώσει και να αποκαταστήσει κάποια βασικά πράγματα. Όμως αυτό δεν γίνεται Κώστα μου, όταν κάποιος παραμένει μέσα στο σύστημα. Η κυβέρνησή σου γεμάτη βαρίδια, από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω. Μπακογιάννη, Αβραμόπουλος, Αλογοσκούφης, και βάλε. Όμως τις θερμές μου ευχαριστίες στην κυρία Γιαννάκου, στον κύριο Σκαναδαλάκη, στον κύριο Αλευρά (διευθυντή στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) και στον εξαίρετο υφυπουργό τουρισμού Κώστα Λάσκο, στον οποίο οφείλω από καρδιάς ευγνωμοσύνη.
Ο Αντώνης Σαμαράς πάλι είναι άλλος άνθρωπος. Ένας εκολαφθείς πολιτικός, που δεν μπόρεσε να διαχειριστεί επαρκώς την βαριά του οικογενειακή καταγωγή, με πολύ δύσκολες συνέπειες. Παιδί τής λέσχης μπίλντερμπεργκ, που ενώ στο βάθος τής ψυχής του υπάρχει κάποιος φωτεινός σπινθήρας, δεν μπόρεσε να τον αναδείξει και να τον αξιοποιήσει, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρήσει και τον εαυτό του και τον Ελλαδικό λαό. Τον Σαμαρά τον συμπονώ και τού εύχομαι τα καλύτερα για την επόμενη ενσάρκωσή του. Αντώνη μου, ακόμη τραβιέσαι και σού εύχομαι από καρδιάς και είμαι βέβαιος, ότι σε επόμενη ενσάρκωση θα πας καλύτερα. Εγώ είμαι παιδί τού δρόμου και μόνον την αγάπη μου μπορώ να εκδηλώνω.
Ο Κώστας Καραμανλής έχει ισχυρό ρεύμα και το έχει επάξια. Το σύστημα πασχίζει να στήσει ενάντια στο φαινόμενο Καρυστιανού όσα αποθέματα διαθέτει. (Ρε Νικόλα, σαν καλός επικοινωνιολόγος δεν ξεκαθάρισες στον Ντε Γκρες, ότι αυτό πάει στο degression, που σημαίνει γαμώτο κάμψη τής όποιας ανόδου).
Για να μην μακρυγορούμε: Καμία αλλαγή δεν είναι δυνατόν να επέλθει, χωρίς να θιγούν συγκεκριμένα οι δυο πυλώνες τού συστήματος. Οι τριάντα οικογένειες που έχουν καβαλήσει στην καμπούρα μας και η ξένη εξάρτηση υφαρπαγής τού εθνικού πλούτου και καταδίκης τής χώρας σε χοντρή υπανάπτυξη και χάος, που πια μάς φέρνει στο χείλος τού γκρεμού. Μήπως έχετε ακούσει κάτι για την σ΄την υφαρπαγή των πετρελαίων τής Ελλάδος ή για την σύμβαση Cooper; Γι αυτά δεν μίλησε ποτέ κάποιος από τα προαναφερόμενα πρόσωπα.
https://greeknewsondemand.com/2024/03/24/%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%83%CF%85%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-cooper/
Εσείς βεβαίως θα μού αντιτάξετε, γιατί εγώ ως λενινιστής προμοτάρω το φαινόμενο Καρυστιανού, αφού ούτε αυτή έχει αναφέρει κάτι γι αυτά και ο λόγος της είναι τελείως συστημικός;
Η απάντηση είναι απλή. Η Καρυστιανού έχει μια βασική ιδιότητα κοινή με τον Λένιν. Και ο Λένιν κινήθηκε για να πάρει το αίμα του πίσω ένεκα τού απαγχονισμού τού αδελφού του και τής καταστροφής τού πατέρα του από το τσαρικό καθεστώς. Κινούμενος από ψυχικά τραύματα, γι αυτό έθεσε την πολιτική στο πρεριθώριο, ξεπουλώντας τις χώρες τής Βαλτικής στον Γερμανό κάιζερ και στρατιωτικοποίησε τα συνδικάτα, καταργώντας κάθε ίχνος εργατικής δημοκρατίας και κάνοντας πραξικόπημα το 1917 ενάντια στον εαυτό του, καθώς οι μπολσεβίκοι συμμετείχαν στην βουλή (Δούμα) υπό τον Αλέξανδρο Κερένσκυ.
Όταν κάποιος είναι βαριά τραυματισμένος, δεν φοβάται το χάος. Και στην σημερινή κατάσταση το πιο επικίνδυνο χάος είναι αυτό που οδηγεί την χώρα η εξουσία. Γι αυτό παραμένω λενινιστής, παρόλο που ο λένιν ήταν άτομο για σφαλιάρες και κλωτσοπατινάδα.
😂
ΔιαγραφήTo πιο καλό όμως ήταν.. :
"Τον Σαμαρά τον συμπονώ και τού εύχομαι τα καλύτερα για την επόμενη ενσάρκωσή του"
😂
Φίλτατε Κώστα,
Διαγραφήδεν είναι σχήμα λόγου. Ο Σαμαράς βρέθηκε μεταξύ σφύρας και άκμονος, μεταξύ αυτού που ποθούσε βαθύτερα η ψυχή του και τού ρόλου που το περιβάλλον των Μπενάκηδων τον επώασε για να αναλάβει. Αυτόν τον άνθρωπο, που προς ώρας φέρει προβληματα υγείας και μια θλίψη επειδή πρόσφατα απεβίωσε η αγαπημένη θυγατέρα του, τον σπρώχνουν πάλι τα γνωστά κυκλώματα να αναλάβει πολιτικό ρόλο, ο οποίος αυτονόητα συνεπάγεται βάρος και φθορές, αντί να σεβααστούν το δράμα του και να τον αφήσουν ήσυχο.
Νομίζω ότι αρμόζει να βλέπουμε πίσω από κάθε ρόλο τον άνθρωπο και το ανθρώπινο δράμα, που όλους λιγο πολύ μάς διέπει. Ο Πλάτων δίδαξε, ότι η αμαρτία είναι μια μορφή αποτυχίας. Η αποτυχία γίνεται όμως για να διδαχθούμε. Και ο Ιησούς Χριστός έσωσε την μιχαλίδα γυνή από τον λιθοβολισμό με την προτροπή "Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω". Αυτή η γυναίκα δεν είχε προβεί προηγουμένως σε κάποια ομολογία πίστεως, ή άλλη έκφραση συμπάθειας προς τον Χριστό. Ο Χριστός με αυτήν την διδαχή μάς υποδεικνύει την οδό τής άνευ όρων φιλανθρωπίας. Γι αυτό συμπονώντας τα όσα υφίσταται ο Αντώνης Σαμαράς τού εύχομαι τα καλύτερα. Βέβαια, οι επιλογές του εναπόκεινται στον ίδιο. Και γνωρίζω από την δική μου καμπούρα, ότι δυστυχώς τα λάθη πληρώνονται, οπότε κάποιες φορές είναι φρόνιμο να λέμε όχι στο παροδικό χειροκρότημα. Συχνά επιτυχία είναι η επίγνωση των ορίων μας.