Η ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΗ "ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΚΟΝΗ" - ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΕΝΔΕΚΑΤΟ ΑΘΛΟ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ – γράφει ο Διονύσης Κλαδάς

 Σημ. Διόδοτου: Ο αγαπητός μας Δ.Κλαδάς ('Μποτίλια στο Πέλαγος') κυριολεκτικά μάς μυεί, με το νέο αυτό πόνημα που θα αναδυθεί σταδιακά, σε μία πραγματικότητα που το κρόνιο μάτριξ προσπάθησε πολύ έως τώρα να την απωλέσουμε καθιστώντας μας θεατές των δόλιων επιτευγμάτων του. Μιλάμε για την πραγματικότητα της οριστικής μας απάντησης/επιστροφής/αντεπιθέσεως στο καννιβαλιστικό αυτό δημιούργημα. Ο παρακάτω πίνακας που διάλεξε ο Δ.Κλαδάς, δείχνει τον Οδυσσέα και τους άνδρες του που τυφλώνουν τον μεθυσμένο Πολύφημο. Είναι ιταλικό έργο, των αρχών του 16ου αιώνα, (αμφισβητούμενης πατρότητος) άγνωστου ζωγράφου, ο οποίος μαθήτευσε κοντά στον Φλωρεντίνο καλλιτέχνη Λορέντζο ντι Κρέντι γύρω στο 1500. 

1. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΦΥΠΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ.

 
  Η πραγματικότητα που σφραγίζει την μόνιμη διαπάλη τού Ελληνισμού για απτή επιβίωση, είναι η μόνιμη σύγκρουση των Ηρώων τού Γένους εναντίον των τεράτων, που ανέκαθεν προσπαθούν να τον υποθάλψουν, να τον αλλοτριώσουν, να τον περιθωριοποιήσουν, να τον τραυματίσουν βαριά, έχοντας ως διαρκή στρατηγικό στόχο να τον εξοντώσουν ολοκληρωτικά και να τον εξαφανίσουν από προσώπου γης. Βήμα προς βήμα κλιμακώνουν στην πορεία των αιώνων επιθέσεις, που οδηγούν στην επιβολή αυτού τού στόχου.

   Οι τακτικές που εφαρμόζουν τα τέρατα είναι άλλοτε προφανείς με επιθέσεις κατά μέτωπον,  και άλλοτε έντεχνα ύπουλα συγκαλυμμένες. Οι προφανείς επιθέσεις, παρότι συνεπάγονται συνήθως  μεγάλο κόστος σε καταστροφές, στην ουσία ενδυναμώνουν το φρόνημα τού Ελληνισμού και επαυξάνουν την μαχητική του ικανότητα, έστω κι αν συχνά λάθη τακτικής που διαπράττονται, εμποδίζουν την πλήρη ευόδωση των στόχων, παρά τον ηρωισμό και την αυτοθυσία, που καταβάλλονται. Η χαρακτηριστικός στίχος τού Διονυσίου Σολωμού για τον μαχόμενο Ελληνισμό ως «ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» αναδεικνύει εκείνο το συχνό έλλειμμα στην στρατηγική δόμηση τής σκέψης του, που βρίσκεται στον αντίποδα τής μαχητικής του διάθεσης. Όμως, ακόμη και το συχνό διάβα τού Ελληνισμού μέσα από ήττες και ημιτελείς προσπάθειες, θα αξιολογήσει ο οξύνους ιστορικός, που δολοφονήθηκε ύπουλα σε νεαρή ηλικία Νίκος Βεργίδης, ως σειρά καρποφόρων αποτυχιών. Όπως αυτός εντοπίζει στην μελέτη του «Μιγάδες τής Ελληνικής Ιστορίας»,  όλοι οι ανεκπλήρωτοι αγώνες τού Γένους, επενεργούν ένα συνεχή εμπλουτισμό τού συλλογικού του ασυνείδητου. Σε αυτήν την τεράστια και εξόχως πολύτιμη δεξαμενή εμπειριών, θα εμβαπτίσουν την σκέψη, την έρευνα και την προβληματική τους οι σύγχρονοι και επερχόμενοι αστέρες τής αφύπνισης και τής ιδεολογικής του επανάκαμψης, ανακαθορίζοντας τον νοητικό του ορίζοντα, πέρα από λάθη, ατοπήματα και ολιγωρίες τού παρελθόντος, καταρρίπτοντας τις μπαριέρες που εμποδίζουν την επόμενη εκτίναξή του σε μια νικηφόρα πορεία χωρίς εκπτώσεις.  

  Όμως η τακτική που κλιμακώνουν τα τέρατα εναντίον τού Ελληνισμού, δεν είναι πάντοτε προφανής, όταν υποβάλλοντας μια τεράστια δύναμη πυρός, προσπαθούν ματαίως να καταβάλλουν το φρόνημά του. Η άκαμπτη μαχητική ετοιμότητα των Ελλήνων, οδηγεί τούς ορκισμένους σε καταγώγια εχθρούς τους περισσότερο από συχνά στο να κλιμακώνουν επιθέσεις ύπουλα συγκαλυμμένες. Και αυτές είναι άκρως επικινδυνότερες των προφανών. Τότε οι υποτιθέμενοι εχθροί του εμφανίζονται ως δήθεν φίλοι, κομίζοντας χαμόγελα και τοξικά δώρα, που αποσκοπούν να υποσκάψουν με ανεπαίσθητο τρόπο τα θεμέλιά του. Και αυτή η διαδικασία καθίσταται εξόχως επικίνδυνη. Επειδή τα τέρατα απειλούν τον Ελληνισμό, ορμώμενα αφ' ενός εκτός τής περιοχής του, αλλά επίσης ελλοχεύουν με μανδύα χαμελαίοντος και στο εσωτερικό του.  Πόσοι αναρωτήθηκαν σχετικά με την γλώσσα που μιλούσε η λερναία ύδρα; Διότι τα τέρατα δεν είναι διαχρονικά κάποια τερατόμορφα θηρία, όπως το τέρας στην λίμνη τού Λοχ Νες. Είναι οργανωμένες ομοταξίες ανθρώπων, που υπηρετούν τις δυνάμεις τού σκότους. Στην λίμνη Λέρνη τής Αρκαδίας υπήρχε το ιερόν τού Λυκείου Διός, όπου ετελούντο ανθρωποθυσίες. Και η ύδρα ήταν το ιερατείο του με τις αντίστοιχες συνασπισμένες δυνάμεις επικυριαρχίας. Όταν ο Λύκιος Δίας καταβρόχθιζε, σύμφωνα με τον αντίστοιχο μύθο ανθρώπινο κρέας, μετατρεπόταν για ένα χρόνο σε λύκο. Και όταν επί ένα έτος απείχε τής τελετουργικής ανθρωποφαγίας, προσλάμβανε ξανά ανθρώπινη μορφή. 

  Όταν πριν 35 περίπου χρόνια έκανα αναφορές σε τελετουργικά αίματος, αρκετοί από τούς συνομιλητές τα θεωρούσαν τερατολογίες μειδιώντας ειρωνικά, ενώ κάποιοι με χλεύαζαν ευθέως. Προσφάτως όμως μιλάνε ακόμη και οι αργόσχολοι στα καφενεία για την λίστα Επστάιν, αφού το ίδιο το σύστημα αποφάσισε να προβεί σε μνεία αυτών των δεδομένων, για να τα ανάγει σε μπαγκατέλα και να απαξιώσει τη σημασία τους, υποβιβάζοντάς τα σε βίτσιο κάποιων ιδιόρρυθμων επώνυμων προσωπικοτήτων, που εξέχουν στον δημόσιο βίο. ΟΜΩΣ Η ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΞΟΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΤΟ ΜΑΤΡΙΞ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΩΝ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΡΕΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΠΤΟΚΟΤΕΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΤΕΤΣΙ. 

 Σε αυτά τα δεδομένα έχω αναφερθεί διεξοδικά και αναλυτικότατα με περισσότερες προσεγγίσεις, που έχουν αναρτηθεί στην πορεία των 18 ετών, που παρεμβαίνει αυτό το ιστολόγιο.  Όμως το παρόν κείμενο δεν προσφέρεται για να ενσωματωθεί σε αυτό έστω μια ακροθιγής σύνοψη σχετικά. Σύντομα θα συγκεντρώσω τα πλέον πληροφοριακά άρθρα αυτής τής θεματολογίας, τα οποία υπάρχουν διάσπαρτα σε αυτήν την σελίδα και θα καταθέσω με την μορφή βιβλίου για κατέβασμα ατελώς σε κάποια διαδικτυακή πλατφόρμα. Όπως επίσης σύντομα θα ολοκληρώσω και το βιβλίο για την Κρόνια Λατρεία, τα δυο πρώτα κεφάλαια τού οποίου έχουν δημοσιευθεί ήδη εδώ, καθώς και στα ιστολόγια "ΔΙΟΔΟΤΟΣ-Κ-Τ" και "ΑΣΤΕΡΑΚΙ", για να τεθεί και αυτό στην διάθεση των ενδιαφερομένων στην εν λόγω πλατφόρμα.

  Οι κεκαλυμμένες επιθέσεις σε βάρος τού Ελληνισμού και η σύγκρουση μεταξύ των Ηρώων και των τεράτων οδήγησαν σε μια εσωτερική διάσπαση στους ζωτικούς χώρους όπου αναπτύσσεται και δρα ο Ελληνισμός διαχρονικά, μεταξύ Ελλήνων και ελληνοφώνων (ή ελληνοφόνων). Η γλώσσα που ομιλεί η λερναία ύδρα είναι η Ελληνική. Και αυτό το δεδομένο περιπλέκει εξόχως την όλη διελκυστίνδα. Διότι υφίσταται μια έντονα στοχευμένη σύγχυση, μέσω τής ύπουλης στρατηγικής να παρουσιάζεται ως Ελληνικό, οτιδήποτε πακετάρεται σε ελληνόφωνο περιτύλιγμα. Με στόχο τον αποπροσανατολισμό των Ελλήνων κατασκευάζονται μονίμως ψευδεπίγραφα αφηγήματα, τα οποία η εσωτερική πέμπτη φάλαγγα προωθεί στους ζωτικούς χώρους τού Ελληνισμού με ελληνόφωνη μορφή. Η φράση «ο καθείς είναι στην Ελλάδα ότι δηλώνει», δεν προέκυψε τυχαία. Και στις ημέρες μας κυριαρχεί μια άνευ προηγουμένου σύγχυση σχετικά. 

  Η λερναία ύδρα ουδέποτε συγχώρεσε την κοπή των κεφαλών της από τούς Ήρωες Ηρακλή και Ιόλαο. Η ικανότητά της να μετασχηματίζεται είναι παροιμιώδης, καθώς πρόβαλαν δυο κεφαλές, όπου κοβόταν μια. Ο συμβολισμός αυτός αποδίδει την τάση της να πολλαπλασιάζεται συνωμοτικά, όταν αυτή δέχεται ισχυρές επιθέσεις. Όμως ο καυτηριασμός στις θέσεις κοπής των κεφαλών συμβολίζει το αποτέλεσμα τής δράσης, που επιφέρει η αφύπνιση εναντίον των τελετουργικών αίματος, με αποτέλεσμα, οι ανθρωποθυσίες που γινόντουσαν κατά την αρχαϊκή περίοδο δημοσίως και με κρατική αρωγή, να περιοριστούν δραστικά κατά την κλασσική περίοδο, οπότε αυτές γινόντουσαν συνήθως εν κρυπτώ, ενώ είχαν επιβληθεί αυστηροί κανόνες σιωπής, με αυστηρότατες ποινές θανατώσεως, σε όσους προέβαιναν σε σχετικές αποκαλύψεις. (Χωρίς όμως να λείπουν και πλείστες όσες ιστορικές μαρτυρίες καταγραφής τελετουργικών αίματος σε δημόσιους χώρους και με απροκάλυπτο τρόπο και κατά την κλασσική περίοδο). 

   Πλην όμως ο Ηρακλής και ο Ιόλαος, ενώ κατέστρεψαν οκτώ από τα εννέα κεφάλια τής ύδρας, δεν κατόρθωσαν να εξοντώσουν τού κεντρικό, που ήταν το μεγαλύτερο και πλέον επικίνδυνο. Αφού το αφαίρεσαν το έθαψαν στην γη και τοποθέτησαν επάνω μια τεράστια πέτρα. (Ιδέ σχετικά και χθόνια - κρόνια τελετουργικά εντός σπηλαίων, στα λεγόμενα «καταβάσια»).

  Σήμερα η πλειοψηφία των ανθρώπων στην Ελλαδική κοινωνία, διαπιστώνοντας την τεράστια αύξηση των θανάτων και των καρδιοπαθειών, έχουν ανησυχήσει τα μέγιστα, διαπιστώνοντας ότι σύνολη η Ελλαδική κοινωνία έχει προγραφεί, στα πλαίσια ενός συλλογικού προαναγγελθέντος θανάτου. Βάζοντας όμως το δάκτυλο στο στόμα με απορία, όσο αφορά τα σχετικά αίτια, ΑΓΝΟΟΥΝ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝ Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΑΜΟΛΥΘΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΡΕΒΑΝΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.

  Αισθανόμενοι η πλειοψηφία των ανθρώπων, ότι η κοινωνία βρίσκεται σε μια αξεπέραστη αγκύλωση, δεν μπορούν να εντοπίσουν ένα τρόπο για να αντιδράσουν ενάντια στην βραδυφλεγή γενοκτονία, που έχουν καταδικαστεί. ΑΓΝΟΥΝ ΟΜΩΣ, ΟΤΙ ΟΙ ΜΑΧΙΜΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΚΤΟΥΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΗΔΗ ΒΗΜΑ ΠΡΟΣ ΒΗΜΑ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥΣ. ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΝ, ΟΤΙ ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ, ΤΟ ΠΤΗΝΟ ΠΟΥ ΜΟΝΙΜΩΣ ΑΝΑΓΕΝΝΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΟΥ.
  Η πρόσφατη ιστορία πιστοποίησε για μια ακόμη αυτήν την αλήθεια.  Κατά το έτος 1922 το έθνος καθηλωμένο από την Μικρασιατική Καταστροφή και τούς εθνικούς διχασμούς, έμοιαζε να παραπαίει σε συνθήκες μοιρολατρίας, χωρίς διέξοδο και προοπτική. Τότε δημοσίευσε ο Κώστας Βάρναλης το ποίημα «Οι Μοιραίοι», με στόχο να στιγματίσει την περιρρέουσα κοινωνική αμηχανία και αδράνεια :

...Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο και κάπου εφτούσε καταγής

Ω, πόσο βάσανο μεγάλο, το βάσανο είναι της ζωής

Όσο κι ο νους κι αν τυραννιέται, άσπρην ημέρα δε θυμιέται...

  Όμως μερικά χρόνια μετά, η κοινωνία και ο ενωμένος λαός μεγαλούργησαν την εποποιία τής ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ. Οι στόχοι τής οποίας μπορεί μεν να εξέπνευσαν ανεκπλήρωτοι, πλην όμως μεταβίβασαν την σκυτάλη των αγώνων ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΣΟΦΡΩΝΑ ΤΡΟΠΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ σε όλους, όσους εξακολουθούν να δρουν συνειδητά, πεπεισμένοι ότι Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΥΠΟΔΟΥΛΩΝΕΤΑΙ. ΔΙΟΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ, ΩΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ, ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ  ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΕΥΞΗ.  

  Όπως μεταδίδει η μυθολογία, οι ήρωες είναι συνήθως τραγικές φυσιογνωμίες, που παρά την κατίσχυσή τους επί των τεράτων, βιώνουν στην συνέχεια οδυνηρές καταστάσεις. Ο Ηρακλής, μετά την αποπεράτωση των άθλων, τραυματίζεται βαριά από τις συνωμοσίες τού Κένταυρου, ενώ ο Θησέας μετά την εξόντωση τού Μινώταυρου ξεχνάει κατά την διάρκεια τού ταξιδιού τής επιστροφής να αλλάξει τα πανιά στο καράβι, με αποτέλεσμα να αυτοκτονήσει ο πατέρας του. Ακόμη και ο Περσέας, σύμφωνα με μια εκδοχή τού μύθου, μετά την εξόντωση των Μαινάδων τού Διονύσου, θανατώνεται από τον Μεγαπένθη. Ο συμβολισμός τής τραγικής απόληξης των ηρώων, παρά τις μεγάλες τομές που αυτοί επέβαλαν στην απελευθέρωση των κοινωνιών από τα τέρατα, σηματοδοτεί την ανεκπλήρωτη τελική νίκη σε αυτήν την πορεία. Ο Ηρωισμός περιορίζει σημαντικά το κακό, αλλά δεν κατορθώνει να το εξαλείψει τελείως. Αυτή η αφήγηση τού Μύθου αφορά την αέναη πάλη τού Ελληνισμού εναντίον των εχθρών τής ανθρωπότητος, μεταθέτοντας την υποθήκη τής συνέχισης τού αγώνα από την μια γενιά στην επόμενη. Οι αιτίες των παθημάτων που επέρχονται ανάγονται σύμφωνα με τον Μύθο στην έλλειψη προσοχής και σε νοητικές ολιγωρίες. Με αυτόν τον τρόπο επισημαίνεται ως διαρκές ζητούμενο, η αναγκαιότητα να δομήσει ο Ελληνισμός μια συνεκτική Πνευματική Ηγεσία, η οποία επισυνάπτοντας τις αναζητήσεις της στην σοφία που συνέστησαν οι προηγούμενες γενεές, θα μπορέσει να εκπονήσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική, με στόχο την πλήρη και τελειωτική απαλλαγή τής ανθρωπότητος από τα τέρατα.    

2. ΜΕ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΒΡΑΔΥΦΛΕΓΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ           

  Υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για επιβληθεί γενοκτονία σε ένα έθνος. Κάποιοι από αυτούς είναι φανεροί, κάποιοι άλλοι επιβάλλονται με συγκαλυμμένο τρόπο. Οι δεύτεροι είναι πολύ πιο επικίνδυνοι από τους πρώτους, διότι προωθούνται με τρόπο, που αργεί το θύμα να τούς αντιληφθεί. Η μέθοδος που εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο λεγόμενος τρόπος μαγειρέματος βατραχόσουπας. Αρχικά τοποθετείται ο βάτραχος σε χύτρα με νερό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Ο βάτραχος, εθισμένος σε υδάτινο περιβάλλον, δεν αντιλαμβάνεται αρχικά να διατρέχει κάποιο κίνδυνο. Στην συνέχεια ξεκινάει ένα ζέσταμα τής χύτρας με πολύ απαλό τρόπο σε πολύ σιγανό ρυθμό. Ο βάτραχος αισθάνεται τότε ενός είδους ευχαρίστηση, σαν να έφθασε πρόωρα το καλοκαίρι.  Αυτή η ευχάριστη αίσθηση τού επιφέρει μια χαλάρωση, την οποίαν ο βάτραχος απολαμβάνει. Με την περαιτέρω άνοδο τής θερμοκρασίας μειώνονται τα ανακλαστικά του, οπότε ο βάτραχος εξακολουθεί να μην αντιδρά. Καθώς η θερμοκρασία ανέρχεται ακόμη περισσότερο , πριν αυτή φθάσει σε έντονα αφόρητο επίπεδο για τον βάτραχο, τοποθετείται στην χύτρα το καπάκι, οπότε ο βάτραχος εγκλωβίζεται, μέχρι να ολοκληρωθεί η παρασκευή τής σούπας. Πρόκειται για ένα πολύ αποδοτικό τρόπο γενοκτονίας, που στηρίζεται στον παρελκυσμό τού θύματος στην όλη διαδικασία, εξασφαλίζοντας στους θύτες την εν τέλει αδυναμία ουσιαστικών αντιδράσεων από το θύμα.

  Το μαγείρεμα απαιτεί χρόνο, πείρα, στοχευμένη εφαρμογή τής συνταγής τού τσελεμεντέ και την αυξημένη υπουλία ενός θύτη - μάγειρα, με κορδόνι τουλάχιστον τριών αστέρων. Τουναντίον οι γρήγορες επιβολές γενοκτονίας, γίνονται με φανερό τρόπο και στηρίζονται στην πιο ειδεχθή βία. Προτιμούνται όταν είναι απαραίτητες οι διαδικασίες τού επείγοντος, όπως η επιβολή τής πρόσφατης γενοκτονίας στην Γάζα σε βάρος των Παλαιστινίων από τούς σιωνιστές κανιβάλους. Αυτές είναι συνυφασμένες, επειδή συμβαίνουν απροκάλυπτα και με εφαρμογή υπέρμετρης κτηνώδους βίας, με σθεναρές αντιδράσεις των γενοκτούμενων πληθυσμών, εφόσον αυτοί διαθέτουν επαρκή αντανακλαστικά επιβίωσης. Όταν μάλιστα αυτοί διέπονται από αποφασιστικότητα και διαθέτουν κάποιο σοβαρό βαθμό οργανωτικής προετοιμασίας, τότε η προώθηση τής γενοκτονικής πρακτικής μπορεί να επιφέρει ακόμη πιο ζοφερές καταστροφές στους επίδοξους θύτες, από ότι στα υποψήφια θύματα. Πράγματι, η επιβολή γενοκτονίας στην Γάζα, πέρα από τις αμέτρητες καταστροφές που επέφερε στούς Παλαιστινίους, κυρίως σε βάρος αμάχων και προπάντων παιδιών, εξελίχθηκε κυριολεκτικά σε φιάσκο για το σιωνιστικό μόρφωμα, εισάγοντάς το στην πορεία τού πλήρους παραμερισμού του από την περιοχή. Ενώ οι Παλαιστίνιοι υπέμειναν τα πάνδεινα, αρνήθηκαν να υποκύψουν στο να εγκαταλείψουν την γη τους, ενώ η οργανωμένη τους αντίσταση επέφερε καίρια πλήγματα στους δειλούς μακελάρηδες που είχαν εισβάλει. Με αυτόν τον τρόπο κατέρρευσε και το βασικό αφήγημα, στο οποίο στηριζόταν το σιωνιστικό μόρφωμα. Κατωχυρώθηκε πλήρως από διεθνή φόρα εκδίκασης, ότι οι εγκληματίες που είχαν τεθεί επικεφαλής τού σιωνιστικού εξαμβλώματος, δεν ενδιαφέροντο στο ελάχιστο για να αποκτήσουν μια πατρίδα οι ανά την υφήλιο διεσπαρμένοι Εβραίοι, αλλά επιδίωκαν με την επιβολή αενάων πολέμων την γενοκτονία των γηγενών και την ιμπεριαλιστική επέκταση σε βάρος των γειτονικών χωρών, για την προώθηση αλλότριων γεωπολιτικών συμφερόντων και εωσφορικών λατρευτικών επιδιώξεων.     

  Η μέθοδος γενοκτονίας που επιλέγεται κάθε φορά από τούς επικυριάρχους ρυθμίζεται από το Γενικό Σχέδιο παγκοσμίου επιβολής. Σχετικά με αυτό το σχέδιο, το οποίον δεν διέπεται από συγκυριακό χαρακτήρα, αλλά έχει ιδιαζόντως μακρόπνοο χρονικό χαρακτήρα, που επεκτείνεται σε ολόκληρο τον τρέχοντα μακροϊστορικό κύκλο (ή σπείρωμα, συμφώνως προς την σπειροειδή δομή τής ανθρώπινης ιστορίας, που έχει αναπτύξει στο παρελθόν στο εδώ ιστολόγιο ο γράφων) δεν είναι δυνατόν να γίνει αναφορά στα πλαίσια αυτού τού κειμένου. Το ζήτημα αυτό θα τεθεί εμπεριστατωμένα στον δεύτερο τόμο τού πονήματος "Περί τής Μεθόδου", που προς ώρας βρίσκεται υπό επεξεργασία και θα δημοσιευθεί προσεχώς, ως επανατοποθέτηση τού ζητήματος στα σύγχρονα δεδομένα, που επεξεργάστηκε τον 17ο αιώνα ο René Descartes (Καρτέσιος) στο "Discours de la Méthode".    

  Ο εκάστοτε τρόπος που επιλέγεται για την επιβολή γενοκτονίας και που καθορίζεται από τον μακρόπνοο σχεδιασμό τού θύτου σε βάρος τού θύματος, προσαρμόζεται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τού υποψήφιου θύματος. Επί τού προκειμένου αρμόζει να ληφθούν σοβαρά υπ' όψη οι ιδιαιτερότητες τής σύγκρουσης τού Ελληνισμού με τούς φορείς παγκοσμίου επιβολής, που αναφέρθηκαν σε σχέση με την μυθολογία στο προηγούμενο κεφάλαιο. Ο ελληνισμός έχει αποδειχθεί στην πορεία τής ιστορίας πολύ σκληρό καρύδι, με μοναδικά στο είδος τους χαρακτηριστικά και ικανότητες, ώστε να είναι δυνατόν να δοθούν "εύκολα και γρήγορα λύσεις" στο ανάστημα που αυτός ορθώνει διαχρονικά ενάντια στην μετατροπή τής ανθρωπότητος σε κοτέτσι. Μπορεί να φαίνεται στην τρέχουσα φάση, ότι αυτοί που πρωτοστατούν προς ώρας στην σύγκρουση με τους αρχιτέκτονες του Γενικού Σχεδίου είναι κάποια πνευματικά τέκνα των Ελλήνων, όπως οι Ρώσοι, που αυτοί φρόντισαν να προωθήσουν με βάση την μακροπρόθεσμη δική τους στρατηγική πριν από αιώνες, όταν είχαν εγκαίρως διαγνώσει την αναγκαστική διέλευσή τού Ελληνισμού επί μακρόν μέσα στο τούνελ τής αφάνειας. Όπως όμως έχει καταδειχθεί στο βιβλίο "Το Ξεχαρβάλωμα των Συμπράγκαλων τής Δυτικής Κυριαρχίας" (το οποίον μπορεί να κατέβει από τα gadgets τού ιστολογίου Diodotos-k-t.blogspot.com) αυτοί ενεργούν εδώ και 150 χρόνια με βάση την τεχνογνωσία που συνέστησαν οι πρόγονοί μας. Οι Έλληνες όμως εξακολουθούν για συγκεκριμένους λόγους να παραμένουν μονίμως η διαχρονική φύτρα τής αντίστασης και απόλυτη πηγή τής ανατροπής τού εωσφορισμού, για λόγους που δεν είναι εύκολα διαπιστώσιμοι. Αφ' ενός η άνωθεν επιλογή τους από την Θεία Οικονομία στα πλαίσια τής Χάριτος προς ώφελος ολοκλήρου τής ανθρωπότητος, τούς έχει εξοπλίσει επί πλέον με το υπερόπλο τής Ελληνικής Γλώσσης. Η σύγχρονη θεωρητική φυσική έχει καταδείξει, ότι δίπλα στις βασικές μορφές εκδήλωσης τής ύπαρξης, που είναι η ύλη και η ενέργεια, υφίσταται μια ακόμη βασικότερη, που διέπει και μορφοποιεί τις δυο προηγούμενες με βάση τον σημαντικότερο συμπαντικό νόμο, που είναι ο συντονισμός. Αυτή είναι η πληροφορία, που αγκυρώνεται και δρα μέσω των πεδίων πληροφορίας, έχουσα μαθηματική (ψηφιακή) συγκρότηση. Η κατ' εξοχήν μαθηματική γλώσσα είναι η Ελληνική, καθότι, όπως συνέβαινε κατά την κλασσική περίοδο, το Ελληνικό Αλφάβητο αποτελεί την βάση τής αρίθμησης, προσδίδοντας στην Ελληνική Γλώσσα λειτουργικό χαρακτήρα επικοινωνίας με τα πεδία πληροφορίας και παρέμβασης σε αυτά. Ως κατέδειξαν οι Αρχαίοι Σοφοί, η κύρια πηγή γνώσεως, παρά την μεγάλη αξία τής λογικής και τής εμπειρίας, είναι η διαίσθηση και η έμπνευση, η οποία παρέχεται από έκχυση αυτών των πεδίων σε αυτούς, που είναι άξιοι να την προσλάβουν. Γι αυτό επέμεινε ο Πλάτων, ότι η γνώσις είναι ενθύμησις (κατέρχεται δηλαδή από αποθηκευτικό χώρο που είναι τοποθετημένη) και επιφυλάσσεται αποκλειστικά δια τούς εναρέτους. Το εννοιολογικό δυναμικό που διακρίνει την Ελληνική Γλώσσα αποτελεί τον καταλληλότατο κώδικα πρόσβασης και επικοινωνίας στα πεδία πληροφορίας. Η τεχνητή νοημοσύνη, που προωθούν στην παρούσα φάση με έμφαση για την επιβολή τους οι αντίπαλοι τού Ελληνισμού, περιορίζεται στην επεξεργασία και σύνθεση δεδομένων, που βρίσκονται στο χωροχρονικό συνεχές των τεσσάρων διαστάσεων και είναι πλήρως αποκλεισμένοι από τις επί πλέον διαστάσεις, στις οποίες έχει πρόσβαση μέσω τής πνευματικής του συγκρότησης αποκλειστικά ο Ελληνισμός και τα άξια Πνευματικά Τέκνα του. Γι αυτό ματαιοπονούν οι εχθροί τού Πνεύματος, που οδηγούνται βήμα προς βήμα από την μια ήττα στην επόμενη. Και γι αυτό διακατέχονται από άσβεστο μίσος εναντίον τού Ελληνισμού και των Τέκνων του, προσβλέποντας ματαίως στην ολοκληρωτική τους εξόντωση.                                                                                                                                             

Θα συνεχιστεί στο ιστολόγιο Μποτίλια στο Πέλαγος

Διόδοτος