«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.

Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.

Πέμπτη 30 Απριλίου 2026

Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος περνούσε τα Στενά του Ορμούζ..


 

To 325 π.Χ ο Μέγας Αλέξανδρος ξεκινάει την επιστροφή του προς τα δυτικά από την Ινδία. Το όραμά του πλέον δεν περιοριζόταν στην κατάκτηση νέων εδαφών, αλλά επεκτεινόταν στην εξερεύνηση των θαλάσσιων οδών. Ενώ ο ίδιος οδηγούσε το κύριο σώμα του στρατού μέσα από την εφιαλτική έρημο της Γεδρωσίας, ανέθεσε στον στενό του φίλο και ναύαρχο Νέαρχο, την αποστολή να πλεύσει από τις εκβολές του Ινδού ποταμού προς τον Ευφράτη. 

Επρόκειτο για μια ναυτική αποστολή, από τις πλέον επικίνδυνες και σημαντικές της αρχαιότητας. Ο Νέαρχος έπρεπε να χαρτογραφήσει άγνωστες ακτές, να βρει πηγές πόσιμου νερού και να εξασφαλίσει τον ανεφοδιασμό του στόλου σε ένα εχθρικό και άγνωστο περιβάλλον. 

 

Άφιξη στην Αρμόζεια

Σύμφωνα με τον Αρριανό (στο λιγότερο γνωστό έργο του «Ινδική»), ο στόλος του Νεάρχου αφού διέσχισε τις ακτές της Μακράνης, έφτασε σε μια περιοχή της Περσίας που ονομαζόταν Αρμόζεια. Περιγραφόταν μάλιστα ως εύφορη και πλούσια γη και αποτελούσε ευχάριστη αντίθεση με τις άγονες ακτές που είχαν συναντήσει οι Έλληνες στρατιώτες προηγουμένως. Είχε καρποφόρα δέντρα, νερά και αμπέλια, αλλά καθόλου ελαιόδεντρα, σύμφωνα με μια παρατήρηση του Νεάρχου στο ημερολόγιό του.

Η τοποθεσία της αρχαίας Αρμοζείας ταυτίζεται με την περιοχή γύρω από τον ποταμό Ανάνη (ή Ανδάμη), ο οποίος εκβάλλει στον Περσικό Κόλπο. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, όπως ο William Vincent και καταγραφές του εκδοτικού οίκου Brill (από τους σημαντικότερους για τις Ανθρωπιστικές Σπουδές), η αρχαία πόλη βρισκόταν στην ηπειρωτική χώρα, κοντά στη σημερινή πόλη Μινάμπ, στην περιοχή της Καρμανίας.

Εκεί ο Νέαρχος αγκυροβόλησε τον στόλο του αναζητώντας εφόδια και πληροφορίες για την τύχη του Αλέξανδρου. Ο ίδιος ο Νέαρχος περιγράφει ότι από εκείνο το σημείο μπορούσαν να δουν απέναντι το ακρωτήριο της Αραβίας (Μακέτα, σημερινό Musandam του Ομάν), επιβεβαιώνοντας ότι βρισκόταν στη στενωπό.

Η Αρμόζεια δεν ήταν απλώς ένας σταθμός ανάπαυσης. Ηταν το κλειδί για τον έλεγχο του θαλάσσιου περάσματος που σήμερα ονομάζουμε Στενά του Ορμούζ. Ο Αρριανός και ο Ονησίκριτος, για παράδειγμα, τονίζουν τη σημασία της περιοχής ως εμπορικού κόμβου.

Η τοποθεσία της πόλης αναφέρεται αργότερα από τον Πτολεμαίο, αν και με κάποιες γεωγραφικές αποκλίσεις, ενώ ο Αμμιανός Μαρκελλίνος την ονομάζει πιθανώς Ερμούπολη. Είναι ενδιαφέρον ότι το όνομα «Ορμούζ» αρχικά αναφερόταν στην πόλη που βρισκόταν στην ηπειρωτική στεριά. Ωστόσο, γύρω στο 1300 μ.Χ., λόγω των συνεχών επιδρομών από μογγολικά φύλα και της ανάγκης για καλύτερη άμυνα, η εμπορική δραστηριότητα και ο οικισμός μεταφέρθηκαν στο μικρό νησί που βρίσκεται απέναντι, το οποίο γνωρίζουμε σήμερα ως Νησί Ορμούζ. Αυτή η μετακίνηση μετέτρεψε το νησάκι στον σημαντικότερο εμπορικό κόμβο της Περσίας κατά τον Μεσαίωνα, συνδέοντας την Ανατολική Ασία και την Κίνα με τη Δυτική Ασία.

 

 

Συνάντηση Νεάρχου και Αλεξάνδρου

Ένα από τα πιο συγκινητικά επεισόδια της αρχαίας ιστορίας εκτυλίχθηκε στην περιοχή της Αρμοζείας. Ο Νέαρχος, αφού αποβιβάστηκε, έμαθε ότι ο Αλέξανδρος βρισκόταν μόνο λίγες ημέρες μακριά στην ενδοχώρα. Αποφάσισε, λοιπόν, να τον συναντήσει αυτοπροσώπως. Όταν όντως συναντήθηκαν, ο Αλέξανδρος, βλέποντας τον Νέαρχο σε άθλια κατάσταση από τις κακουχίες, φοβήθηκε ότι ο στόλος είχε χαθεί. Όταν έμαθε ότι τα πλοία ήταν ασφαλή, λέγεται ότι δάκρυσε από χαρά, δηλώνοντας ότι αυτή η είδηση του έδινε μεγαλύτερη ικανοποίηση και από την κατάκτηση της Ασίας.

Ο στρατηλάτης και ο ναύαρχος είχαν πιθανότατα αντιληφθεί την εξαιρετική σημασία της συγκεκριμένης γεωγραφικής θέσης. Η αρχαία Αρμόζεια, άλλωστε, υπήρξε ο προπομπός μιας τεράστιας εμπορικής αυτοκρατορίας. Αν και ο Αρδασίρ Α’ της δυναστείας των Σασσανιδών πιστώνεται συχνά με την επανίδρυση ή την ενίσχυση της πόλης, οι μαρτυρίες του Αρριανού και των συντρόφων του Αλεξάνδρου αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η περιοχή ήταν ήδη ένας ακμάζων κόμβος αιώνες πριν. Η ιστορική συνέχεια από τον Νέαρχο στον Πτολεμαίο και τελικά στο μεσαιωνικό Ορμούζ, αποτελεί ένα παράδειγμα του πώς η γεωγραφία καθορίζει τη μοίρα των εθνών και του παγκόσμιου εμπορίου.

 

koukfamily.blogspot.com 

 

diodotos-k-t.blogspot.com 

 

2 σχόλια:

  1. ''ΑΛΕΞΑΝΔΡOΣ ΦΙΛΙΠΠOΥ ΚΑΙ OΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΗΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜOΝΙΩΝ ΑΠO ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΤΩN TΗΝ ΑΣΙΑΝ ΚΑΤOΙΚOΥΝΤΩΝ'' έγραφε το επίγραμμα που ο Αλέξανδρος διέταξε να γραφτεί για τις τριακόσιες πανοπλίες των περσών, λάφυρα από τήν Μάχη τού Γρανικού ποταμού, που έστειλε στην Αθήνα, για να κρεμαστούν, Ανάθημα στην θεά Αθηνά, στον Παρθενώνα.
    Και ο Ποιητής σχολιάζοντας ειρωνικά την άρνηση των Λακεδαιμονίων να συμμετάσχουν στη λαμπρή πανελλήνια εκστρατεία εναντίον των Περσών, ως εκ του γεγονότος ότι η σπαρτιατική παράδοση τους εμπόδιζε να πάρουν μέρος σε εκστρατεία, στην οποία δεν ήταν οι ίδιοι αρχηγοί...

    Στα 200 π.Χ.

    «Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων...»

    Μπορούμε κάλλιστα να φανταστούμε
    πως θ' αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη
    για την επιγραφήν αυτή. «Πλην Λακεδαιμονίων»,
    μα φυσικά. Δεν ήσαν οι Σπαρτιάται
    για να τους οδηγούν και για να τους προστάζουν
    σαν πολυτίμους υπηρέτας. Άλλωστε
    μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς
    Σπαρτιάτη βασιλέα γι' αρχηγό
    δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής*.
    Α βεβαιότατα «πλην Λακεδαιμονίων».

    Είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται*.

    Έτσι, πλην Λακεδαιμονίων στον Γρανικό·
    και στην Ισσό μετά· και στην τελειωτική
    την μάχη, όπου εσαρώθη ο φοβερός στρατός
    που στ' Άρβηλα συγκέντρωσαν οι Πέρσαι:
    που απ' τ' Άρβηλα ξεκίνησε για νίκην, κι εσαρώθη.

    Κι απ' την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία
    την νικηφόρα, την περίλαμπρη,
    την περιλάλητη, την δοξασμένη
    ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά,
    την απαράμιλλη: βγήκαμ' εμείς·
    ελληνικός καινούριος κόσμος, μέγας.

    Εμείς· οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς,
    οι Σελευκείς, κι οι πολυάριθμοι
    επίλοιποι Έλληνες Αιγύπτου και Συρίας,
    κι οι εν Μηδία, κι οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι.
    Με τες εκτεταμένες επικράτειες,
    με την ποικίλη δράση των στοχαστικών προσαρμογών*.
    Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
    ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ως τους Ινδούς.

    Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!

    Κ.Π.Καβάφης

    Υ.Γ. *περιωπή: σπουδαιότητα *νιώθεται: μπορεί να γίνει κατανοητή, εξηγείται
    *στοχαστικών προσαρμογών: στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν με την ανάμιξη των πολιτισμών, στοχαστικά, αναπροσαρμόστηκε ο νέος ελληνικός κόσμος.

    Ι.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή