Καλημέρα! ... Μού σβήνω τούρτα.. χαχαχα ..

 

Καλημέρα αγαπητοί μου Διοδοταίοι!

Δεν θα σάς ζαλίσω με πολλά πολλά.. 

Σήμερα, το παιδί μου, ο Διόδοτος, γιορτάζει τα γενέθλιά μου. Αισίως, ολοκλήρωσα κι εγώ τα συντάξιμα 62 έτη. Πιθανότατα.. θα πληθύνουν τώρα τα 3ήμερα και τα 10ήμερα που θα λείπω από την Αθήνα και θα ξεκουράζεται ο Διόδοτος. Θα λείπουμε φυσικά σε αρκετούς από εσάς, αλλά δεν είσαστε πια πολλοί. Τα μπλογκ έχουν πέσει, είναι στα τελευταία τους. Όπως σάς έχω ξαναπεί.. τώρα ο κόσμος κοιτάζει απλώς κάποιους τίτλους ειδήσεων σε κανα Pronews και Πρώτο Θέμα, και μετά σκορπίζεται μετά μανίας στο ίνσταγκραμ και στο τικ-τοκ. Τα μπλογκ.. όποιους ήταν να αφυπνίσουν.. τούς αφύπνισαν πριν από τρία χρόνια και περισσότερο. Τώρα έχουμε απομείνει οι ίδιοι και οι ίδιοι, να σχολιάζουμε και να σατιρίζουμε, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα παραπάνω για την πατρίδα μας, αφού η δυνατότητα να πάρουμε ¨καπαρντίνες" στα χέρια και να πάμε να κάνουμε "καλοκαιρινά" τα σπίτια των πολιτικών και υπολοίπων λαμογιών.. πέταξε κι αυτή. Κάτι τέτοιο.. μπορεί πλέον να γίνει (και μάλιστα από το 60% τουλάχιστον του ελληνικού λαού).. μόνο όταν πέσει πείνα. Και πιθανότατα δεν θα αργήσει να έρθει αυτή η πείνα και η απελπισία και το γύρισμα του ματιού των Ελλήνων. Μια ματιά καθημερινά σε άρθρα της εφημ.Εστία, στο Banking News και στο μπλογκ Έσχατη Γραμμή Ανασχέσεως, θα σάς διώξουν κάθε αμφιβολία ότι όλα αυτά είναι απλώς κινδυνολογία. Ας μην μιλήσουμε για τον Μάριο (Αγωγή) στο youtube. Αυτός ξεκινάει με ένα λαχανιασμένο "Χαίρεται, λοιπόν!" και μοιάζει σαν να το ευχαριστιέται με την κινδυνολογία και την επικείμενη καταστροφή. Tην κάθε απειλή πρέπει να την παρουσιάζουμε με ψυχραιμία και με ένα επιτηδευμένο κλείσιμο του ματιού που θα καθορίσει την στάση μας.

Όπως είπα στην αρχή, τα πολλά λόγια είναι περιττά. Η σημερινή ημέρα λοιπόν στο μπλογκ.. ας ξεκινήσει (έστω και λίγο αργά, έφτασε 2 το μεσημέρι) με στωικό τρόπο, και με ένα τραγουδάκι το οποίο για αδιευκρίνιστους λόγους.. μού έχει κολλήσει στο μυαλό από την στιγμή που ξύπνησα, στις 7 το πρωί, και δεν λέει να ξεκολλήσει. 

Να με χαίρεστε λοιπόν αγαπητοί μου Διοδοταίοι! χαχαχα

  

Κώστας Ταύρος 

Διόδοτος