«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.
ΩΡΑΊΑ....!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤΑ ΝΕΙΑΤΑ ΜΟΥ!!! 😂
ΔιαγραφήΤο κομμάτι κυκλοφόρησε το 1975
ΔιαγραφήΘερμά ευχαριστώ για την αφιέρωση. Ξεκινήσαμε το 1964 με τα τραντζιστοράκια τσέπης με το Παπαούμα Μάου Μάου
ΑπάντησηΔιαγραφήhttps://www.youtube.com/watch?v=EAKaKLNOUec
και προχωρήσαμε μετά με το Μέσιε Κανιμπάλ
https://www.youtube.com/watch?v=AXZeq4FE0RQ
Στιγμές που μάλλον λίγοι θα θυμούνται.
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
ΔιαγραφήΕγώ τα θυμάμαι καλά και τα δύο.
Το 1970 μού χάρισε ο πατέρας μου μια ηλεκτρική κιθάρα, όπου κάναμε και την πρώτη μας εμφάνιση με το συγκρότημα "Ψυχεδελική Οδοντόβουρτσα", παρουσιάζοντας το άσμα "Ένα Άγαλμα Επάνω σε Καρούλια".
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο 1971 έγραψα το άσμα "Φίλε μου" για τον κολλητό μου Φάνη Α.
https://www.facebook.com/denis.cladas/videos/657297692390768
Αρκετές δεκαετίες μετά έκαναν επιτυχία οι αδελφοί Κατσιμίχα το τραγούδι „Ο Έφηβος ο Φάνης“, για το ίδιο πρόσωπο.
Μετά το 1972 με ρούφηξε η βιοπάλη. Μόλις ανάπνευσα λίγο οξυγόνο, αγόρασα μια κιθάρα και φτιάξεμε το συγκρότημα „Πορφύρα“ στο Βερολίνο μέχρι το 2000, που επέστρεψαν κάποιοι φίλοι στην Ελλάδα. Μεταξύ των τραγουδιών που έγραψα τότε ήταν και το σε „Χάνω“, που παραθέτω τούς στίχους:
ΣΕ ΧΑΝΩ
Έστω κι αν γυρνάει αλήτης και κρατά δεκανίκι
ο έρωτας είναι τρελός δεν γυρεύει την νίκη.
Γιατί να σού το πω αφού από καιρό διεπιστώθη
πως όσο κι αν πηδάω, όσο κι αν προσπαθώ
να πίασω την σκιά σου δεν μπορώ
σε χάνω.
Μαργαριτάρια κύλησαν τα δάκρυα και βρέξαν τα μαλλιά σου
κρυφά τα μάζεψα στην πίστα κρυφά απ‘ τούς χορευτές.
Σ‘ ένα χρυσό κουτί από τότε τα φυλάω
που το ανοίγω κάποιες σκοτεινές βραδυές.
Άμα δεις πουλιά να χορεύουνε ροκ από αλάβαστρο λαμπρά
είναι τα δάχτυλα που κυλάνε πάνω στα τάστα
είναι τα δάκρυα που έγιναν άστρα
είναι ο ερωτάς μας ο χαζός επάνω στο καρότσι
που το παίζει καμπόης
Ναι.. που το παίζει καμπόης.
Και τα δύο ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΆ!
ΔιαγραφήΦίλτατε Κώστα, εφόσον με ενθαρρύνης, και σε ευχαριστώ από καρδιάς, θα καταχραστώ το χώρο για ένα ακόμη καμμάτι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ΑΗΤΟΣ
Στην πέτρα κάθησε ο αητός διπλά στεφανωμένος
ταξίμι νταλκαδιάρικο ο ήλιος να τού παίξει
γιατί έχεις φύγει μακρυά πολύ απ' το Αιγαίο
και δεν μπορεί ο δύστυχος τον πόνο του ν' αντέξει
Μπροστά στην πύλη του ναού σφίγγεις το δεκανίκι
μέσα στα μάτια με κοιτάς και μού μιλάς με φρίκη
γιατί έχει φύγει ο καιρός και γυρισμό δεν έχει
μπορεί να ψιλοθέλουμε μα λείπουν τα στελέχη
Πάνω στο τέμπλο μάς κοιτούν βουβοί οι ταξιάρχες
κρατάνε λόνχες τού φωτός φθάνουν σε μάς οι άκρες
κομμάτια απ' τον Απόστολο διάβαζε ο αναγνώστης
καθώς η σκιά σου γλίστραγε στα όρια τής πτώσης
Το παραπέτασμα απόψε σε καλεί
μα όταν το τρυπήσεις και έξω πάλι βγεις
τότε το φώς θα ρέει πυκνό
πάνω στην μαύρη γης
Ακούω το κλάμα τού αητού μέσα στο μασονύκτι
τώρα η πέτρα σκίζεται και γίνεται χαλίκι
Πω ρε φίλε.. Μάς έφτιαξες για τα καλά απόψε με την τρομερή σου ποίηση. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!
Διαγραφή