«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.

Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.

Κυριακή 27 Αυγούστου 2023

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΩΖΟΥΝ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΔΟΜΟΥΝ ΝΕΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ( ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ "ΤΕΧΝΗΤΗ «ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ» ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ ΚΑΙ ΑΧΥΡΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΣΤΗΜΕΝΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ")

 γράφει ο Διονύσης Κλαδάς ('Μποτίλια στο Πέλαγος')

Σχόλιο Διόδοτου: Το κείμενο αυτό είναι για λίγους, καθώς είναι επίσης σε λίγους πλήρως κατανοητό. Όσοι όμως ενσωματωθούν σε αυτό.. έχουν ήδη ξεκινήσει να γεμίζουν τον οποιουδήποτε είδους γεμιστήρα και θαλάμη τους με τις απαραίτητες σφαίρες που επείγουν στην παρούσα κατάστασή μας.


 

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ, ΤΙ;

  Οι πρόσφατοι ανελέητοι εμπρησμοί, που κατέκαψαν στην κυριολεξία την χώρα (και όχι μόνον) κατέδειξαν με ζοφερό τρόπο στην πράξη, ότι η στρατηγική που εφαρμόζουν οι επικυρίαρχοι, στηρίζεται στην εξαπόλυση και εντατικοποίηση ενός γενικού ολοκληρωτικού υβριδικού πολέμου σε βάρος τούς Ελληνισμού, στην κυριολεξία βάσει τού “ΓΑΙΑ ΠΥΡΙ ΜΕΙΧΘΗΤΩ”. Κάθε ημέρα που παρέρχεται, καθιστά πλέον εμφανές απέναντι και ακόμη στους πλέον σκληροτράχηλους, που εγκλωβίζονται στην σαθρή σφαίρα τής εφησύχασης, ότι όποιος είναι αποφασισμένος να επιβιώσει, είναι υποχρεωμένος να αγωνιστεί, να ενστερνιστεί ΟΡΑΜΑ και να αναπτύξει ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ εναντίον τού συστήματος και των αφηγημάτων του.

  Η επίθεση που δεχόμαστε, δεν στοχεύει μόνον στην αποδόμηση των αξιών και τής συνειδήσεώς μας, όπως παρέθεσα στο πρώτο μέρος αυτής τής αναφοράς, επεκτεινόμενη σε όλους τούς ζωτικούς τομείς, πνευματικής, ψυχικής και σωματικής επιβίωσης. Η περιβαλλοντική καταστροφή μέσω των εμπρησμών, δεν επενεργεί μόνον εξουθένωση και βίαιη υποβάθμιση τού ζωτικού χώρου στην Ελλάδα. Πέφτει καπάκι στην βιολογική θανάτωση σε δώσεις με την εισπνοή τής αιθαλομίχλης που προέκυψε, επάνω στην επιβλαβέστατη αλλοίωση τού γονότυπου και την μετατροπή τού αίματος μέσα στα αγγεία των ανθρώπων σε μπετόν γραφενίου, από την επιβολή των εναίσιμων δηλητηρίων, που επέβαλαν σύνολοι οι δημόσιοι θεσμοί, μέσω τής εξάσκησης πρωτοφανούς έμμεσης βίας.

  Ενώ η πραγματική οικονομία σωριάζεται στο έδαφος και οι τιμές των βασικών προϊόντων επιβίωσης εκτοξεύονται στα ύψη, το ενεργούμενο “πολιτικό” “προσωπικό” εγκαθιδρύει με έξωθεν πατρονάρισμα ένα κύκλο εργασιών, που στηρίζεται στην διανομή έξωθεν εισερχόμενων κονδυλίων σε υμετέρους και ολιγάρχες, επιχειρώντας με ένταση στην εκπόρνευση τής πλειοψηφίας τής κοινωνίας, με την μετατροπή της σε ζητιάνους αποδέκτες ψίχουλων κρατικών επιχορηγήσεων. Η αμυντική ικανότητα τής χώρας βήμα προς βήμα ελαχιστοποιείται, με την αποστολή τής υποδομής της στην κρεατομηχανή τής Ουκρανίας, ενώ με την πρόσφατη μαζική καλπονοθεία, έχει επιβληθεί ένας κοινοβουλευτικοφανής φασισμός. Ο ανεξέλεγκτος και απροσμέτρητος παράνομος εποικισμός τής χώρας από αλλοφύλους χρησιμοποιείται ως προκάλυμμα για διοχέτευση στην χώρα τζιχαντιστικών μεραρχιών, που αναμένουν το σύνθημα επίθεσης. Μαζί με την απροκάλυπτη εξαγορά των μαζικών μέσων, που ούτως ή άλλως ελέγχονται από ολιγάρχες με κατάφωρα αντικοινωνικό προσανατολισμό και την έντεχνα προωθούμενη οπαδική βία συνθέτουν μια κατάσταση, που πάσα έννοια δημοκρατίας, ηχεί ως το συντομότερο ανέκδοτο. 

Η κατάργηση όλων των κοινωνικών αξιών, η ακραία στρέβλωση των δημόσιων θεσμών, η μανιώδης επιβολή καταστροφών παντός είδους από το κατεστημένο και η πλήρης καταπάτηση τού ισχύοντος νομικού πλαισίου για την εξασφάλιση τής στοιχειώδους νομιμότητος, καθιστούν πλέον ήδη ως μόνον εν ισχεί ενεργόν άρθρο τού συντάγματος το τελευταίο, ως έσχατη δυνατότητα προασπίσεως τής νομιμότητος, που προβλέπει την εναπόθεση αυτής στα χέρια των πολιτών, με την ανάπτυξη αντίστοιχων δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών από την μεριά τους. ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ, ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΚΡΩΣ ΥΠΕΥΘΗΝΗ ΚΑΙ ΛΕΛΟΓΙΣΜΕΝΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ. Καθότι, η μετατροπή τής διογκούμενης κοινωνικής οργής και των ευκρινέστατα πλέον απειλών σε βάρος τής επιβίωσης των πολιτών, θα ήταν μοιραίο λάθος να οδηγήσουν σε εφαρμογή τυφλής και ανεξέλεγκτης βίας, η οποία μόνον προς όφελος τού ισχύοντος κατεστημένου μπορεί να λειτουργήσει. 

ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΗΓΕΤΙΚΩΝ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΩΝ ΚΑΙ Η ΔΟΜΗΣΗ ΠΡΩΤΟΒΠΥΛΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ, ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ. Αυτές είναι φρόνιμο στην παρούσα φάση να διέπονται κυρίως από θετικά προτάγματα, τα οποία θα στοχεύουν σε διαδικασίες συσπείρωσης των πολιτών βάσει πνεύματος αλληλεγγύης και αμοιβαίας συνέργειας, χωρίς να προωθούν πνεύμα, ή διαδικασίες βιαιοπραγίας, καθ' ότι “ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται”. Είναι φρόνιμο, σκόπιμο και απαραίτητο, να αποφευχθούν πρακτικές αυτοδικίας. Στην οργάνωση τέτοιου είδους ψευδεπίγραφων πρακτικών είναι επόμενο να καταφύγει στο εγγύς μέλλον το ίδιο το σύστημα, εφαρμόζοντας μια στημένη δαγκάνα. Από την μια μεριά κινητοποιώντας έντεχνα προβοκατόρικους μηχανισμούς που διαθέτει, από την άλλη βάζοντας τον οχετό των μκο και των μαζικών μέσων να σοδομήσει με πρακτικές προπαγάνδας, σε βάρος τής ψυχολογίας των πολιτών, με στόχο την επιβολή αγκύλωσις στο φρόνημά τους. Υπάρχουν μύριες δυνατότητες, για ανάπτυξη δραστηριοτήτων σε ειρηνική βάση, που εάν εφαρμοστούν με ευφυΐα και αποφασιστικότητα, μπορούν να πολιορκήσουν το σύστημα, μέχρι πλήρους ασφυξίας. Καλώς ή κακώς όμως, η μειλίχια και ειρηνική προώθηση στόχων, δεν είναι δυνατόν να κατισχύσει εκ των πραγμάτων, σε περίπτωση, που κατασταλτικοί μηχανισμοί τού συστήματος προβούν σε επιβολή αυθαίρετης, ανεξέλεγκτης και μαζικής βίας σε βάρος πολιτών. Όπως έδειξαν τα γεγονότα προ καιρού στις νήσους Χίο και Μυτιλήνη, σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει άλλος μηχανισμός από το έσχατο ένστικτο τής επιβίωσης. Και οι καταστροφές σε ιδιοκτησίες μη εμπλεκόμενων πολιτών, όπως οι βανδαλισμοί σε βάρος ιδιωτικών οχημάτων στον λιμένα τής Χίου, από απαράδεκτο μένος των κατασταλτικών μηχανισμών, αποτελεί ένα πολύ κακό προηγούμενο, ναρκοθετώντας κάθε είδους διάθεση για αποφυγή βίας στην μέση συνείδηση.

  Πέρυσι το καλοκαίρι δημοσιοποίησα με την βοήθεια τού συναγωνιστή Κώστα τού ιστολογίου ΔΙΟΔΟΤΟΣ δυο βίντεο με θέμα την ανάπτυξη κινηματικών διαδικασιών, στα οποία κατέθεσα προτάσεις για την βάση, τα πλαίσια διεξαγωγής τους και κάποιες σχετικές στοχεύσεις. Ενώ τα βίντεο αυτά ευτύχησαν να έχουν ένα ικανοποιητικό αριθμό θεάσεων, δεν αμφέβαλα, ότι στην φάση που αναρτήθηκαν, δεν μπορούσαν παρά να έχουν χαρακτήρα ζύμωσης. Σήμερα όμως διαπιστώνω, ότι έχουν ωριμάσει οι προϋποθέσεις, ώστε να πραγματοποιηθούν ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ βήματα σε αντίστοιχες κατευθύνσεις. Και είμαι βέβαιος, ότι σύντομα θα δούμε να αναδεικνύονται πρωτοβουλίες σε αυτήν την κατεύθυνση από αξιόλογους ανθρώπους. 

  Στο ζήτημα των εμπρησμών έχω αναφερθεί με περισσότερες αναρτήσεις στο παρελθόν. Οι πρόσφατοι εμπρησμοί στάθηκαν αιτία να ενταθούν εκ νέου οι αναφορές, με την συμμετοχή διαφόρων πλευρών που διέπονται και από διαφορετικές σκοπιμότητες, σχετικά με τούς μηχανισμούς, που ενέχονται στην επιβολή των εμπρησμών. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η Ελλάδα έχει πολυποίκιλους αντιπάλους, που δρομολογούν την υπόθαλψή της, ένας από τους οποίους είναι η επιθετική, σοβινιστική κλίκα, που έχει επιβληθεί στο φυλετικό συνονθύλευμα υπό την πλασματική επωνυμία “τούρκοι”. Πλην όμως, κύριος αντίπαλος τού Ελληνισμού είναι οι αρχέγονοι εχθροί του, της λερναίας ύδρας, που διακατέχονται από αβυσσαλέο αγεφύρωτο μίσος και βρίσκονται τόσο εντός, όσο και εκτός τής χώρας. Αυτοί διαθέτουν όπλα προηγμένης τεχνολογίας, που εφαρμόζουν στην επιβολή εμπρησμών, που δεν περιορίζονται μόνον εναντίον τής Ελλάδος. Στις προηγούμενες αναρτήσεις που έκανα, υποστήριξα, στηριζόμενος σε προσωπική εμπειρία, που σχημάτισα από συμμετοχή μου στις δυνάμεις εθελοντικής πυρόσβεσης στην Πεντέλη το 2001, ότι οι εμπρησμοί στηρίζονται κυρίως σε δράση ενεργειακών όπλων από δορυφόρους (μη εξαιρουμένων και των λοιπών τρόπων). Αυτή η διαδικασία πιστοποιείται από την ταχύτητα ανάπτυξης των πυρκαγιών, το δεδομένο, ότι στις πλείστες των περιπτώσεων μετά την κατάσβεσή τους, αυτές εκδηλώνονται εκ νέου (ενώ λανθασμένα χαρακτηρίζονται “αναζοπυρώσεις) και από το γεγονός, ότι στον εμπρησμό στο Μάτι κάηκαν άνθρωποι, που βρισκόντουσαν μέσα στην θάλασσα σε απόσταση από την ακτή. Επειδή αυτή η προβληματική έχει παραμεριστεί πλήρως στα πλαίσια τού δημόσιου διαλόγου, επικαλυπτόμενη από συζητήσεις που αφορούν άλλες αιτιάσεις και δεδομένα κατά τούς πρόσφατους εμπρησμούς, παραθέτω ένα πολύ κατατοπιστικό σχετικά βίντεο από το εξαίρετο κανάλι ΑΓΩΓΗ, σχετικά με την εφαρμογή ενεργειακών όπλων στους εμπρησμούς στο Μάτι: 

 


 

 

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ Η ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

  Όπως αναφέρθηκε ήδη, η διαφορά που υφίσταται μεταξύ νοημοσύνης και ευφυίας δεν έχει ποσοτικό χαρακτήρα, αλλά είναι ποιοτική. Άνθρωποι, οι οποίοι μπορεί να είναι υπέρμετρα νοήμονες, δεν είναι πάντοτε αυτομάτως και ιδιοφυείς. Η νοημοσύνη είναι σε θέση να παράγει, ενώ η ευφυία δημιουργεί. Το αντίστοιχο ερώτημα που τέθηκε, αφορά τον τόπο που μπορεί να βρίσκεται ο σπόρος τού “ευ φύεσθαι”, καθώς και ο τρόπος, που αυτός μεταβολίζεται μέσα στα πλαίσια τής συνείδησης. Σε αντίθεση με τις διαδικασίες που αφορούν την νοημοσύνη, που μπορούν να προσεγγιστούν με μεθόδους συμβατικής λογικής, η προβληματική, που αφορά την κύηση και την κυοφορία ευφυών επιτευγμάτων ξεφεύγει από αυτά τα πλαίσια. Αυτό δεν συνεπάγεται, ότι η διαδικασία τής ευφυίας είναι παντελώς ξένη προς αυτήν την νοημοσύνης. Αντιθέτως, η ενεργοποίησή της προϋποθέτει κατά κανόνα μια ισχυρή και “τετράγωνη” λογική, η οποία όμως δεν περιορίζει την σκέψη, καθώς και τις νοητικές και τις συνειδησιακές πρακτικές και διεργασίες, εγκλωβίζοντας τες αποκλειστικά εντός των ορίων της. Η ανεπτυγμένη νοημοσύνη προσφέρει το στέρεο έδαφος, επάνω στο οποίον μπορεί να δομηθεί μια ευφυής διαδικασία. Όμως δεν συμπεριλαμβάνει αυτή όλα τα αναγκαία δομικά υλικά και κατά συνέπεια δεν είναι σε θέση να διέπει και τον τρόπο, που με αυτά δομείται ένα λειτουργικό σύνολο.

  Υπάρχουν κάποια γλαφυρά παραδείγματα, που αποκαλύπτουν, ότι διαδικασίες, που βρίσκονται πέραν των ορίων, που μπορεί να επισκοπεί η συμβατική λογική, όπως η έμπνευση, η διαίσθηση, η ενόραση και το φαινόμενο τής “συγχρονικότητος” ενέχονται στην ενεργοποίηση μιας ιδιοφυούς διαδικασίας. Ο πλέον ίσως προικισμένος και ριζοσπαστικός εφευρέτης τής σύγχρονης εποχής ήταν ο Νίκολα Τσέλα. Αυτός είχε αποκαλύψει, ότι ασχολείτο συστηματικά με ενορατικές διαδικασίες, καθώς και ότι η διάνοιά του είχε έλξει κάποιες πολύ δημιουργικές ιδέες από κάποιες μη προσδιορίσιμες νοητικές σφαίρες. Επίσης στα πλαίσια σημαντικών νέων επιστημονικών ανακαλύψεων έχει κάποιες φορές καταγραφεί το φαινόμενο, διαφορετικοί επιστήμονες ερευνητές, βρισκόμενοι σε διαφορετικούς γεωγραφικούς τόπους και χωρίς να διατηρούν άμεσες ερευνητικές σχέσεις μεταξύ τους, έχουν προβεί κατά την ίδια περίοδο σε παρόμοιες επιστημονικές ανακαλύψεις, διαπιστώσεις και επιγνώσεις, διαμορφώνοντας πανομοιότυπες θεωρίες. Σε τέτοιου είδους διαδικασίες ενέχεται το φαινόμενο τής συγχρονικότητος. Μια τέτοια περίπτωση αφορά η απονομή τού βραβείου Νόμπελ τού έτους 2022 στον τομέα τής θεωρητικής φυσικής σε τρεις ερευνητές επιστήμονες,.τους Alain Aspect, John Francis Clauser και Anton Zeilinger

https://physicsgg.me/2022/10/04/%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BB-%CF%86%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-2022/

  Η ανάπτυξη τής σύγχρονης επιστήμης ξεπέρασε τις υφιστάμενες “ντετερμινιστικές” αντιλήψεις, που συνέδεαν άμεσα σε αντικειμενική βάση τον συσχετισμό αιτίου και αιτιατού, εισάγοντας στην φυσική διαδικασία τού γίγνεσθαι τον ρόλο τού υποκειμένου, τις παρεμβάσεις του στην διαμόρφωση των δεδομένων στην σφαίρα τού μικροκόσμου και τον επηρεασμό από αυτό και την κατάσταση του τής διαμόρφωσης των εξωτερικών δεδομένων, η φύσις των οποίων θεωρείτο πριν σταθερή, αναλλοίωτη και μη υποκείμενη σε εξάρτηση από το υποκείμενο, που είναι ενταγμένο σε ένα σύστημα αναφοράς. Ακόμη και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, που υπήρξε φανατικός υποστηρικτής τού ντετερμινισμού (αιτιοκρατίας) εισήγαγε την άποψη, ότι η ροή τού χρόνου εξαρτάται από την κινητική κατάσταση τού υποκειμένου, που εντάσσεται σε ένα συγκεκριμένο σύστημα αναφοράς. Ενώ η κβαντομηχανική απέδειξε ότι τα δομικά στοιχεία τής ύλης και τής ενέργειας (όπως τα ηλεκτρόνια και τα φωτόνια) υφίστανται καθ' εαυτά σε μη προσδιορισμένη μορφή (όχι απλά μη προσδιορίσιμη, ιδιότητα δηλαδή που ανάγεται εν τέλει στις δυνατότητες πλήρους ανίχνευσής τους από ένα παρατηρητή). Ενώ αυτά υπάρχουν με συγκεχυμένη υπόσταση μέσα σε ένα φάσμα δυνατοτήτων να εκδηλωθούν με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο, η παρέμβαση τής συνείδησης, μέσω μιας μέτρησης ή παρατήρησης, είναι αυτή που τούς προσδίδει συγκεκριμένη έκφανση με την μορφή ενός σωματιδίου. Η πρόσληψη τής πραγματικότητος που έχουμε, έχει στατιστικό χαρακτήρα και αφορά την μέση συμπεριφορά ενός συνόλου δομικών στοιχειωδών στοιχείων, χωρίς να μπορεί να επισκοπεί την συμπεριφορά ενός εκάστου εξ αυτών. ΄Οπως συμβαίνει με την μέτρηση τής θερμοκρασίας ενός σώματος, που ανάγεται στην κινητική κατάσταση των μορίων του. Η μέτρηση τής θερμοκρασίας δεν αφορά άμεσα την συγκεκριμένη κινητική κατάσταση κάποιων ξεχωριστών μορίων, η οποία ποικίλει ελαφρώς μεταξύ τους, αλλά αποδίδει τον μέσο όρο τής κινητικής κατάστασης τού συνόλου. 

 Ο περιώνυμος ερευνητής τής κβαντομηχανικής Richard Feyman δήλωσε κάποτε, ότι δεν υπάρχει κανείς, που να έχει κατανοήσει την διαδικασία των τρόπων, με τούς οποίους εκδηλώνεται η κβαντομηχανική. Η τυπική λογική δεν επαρκεί για να καταστούν κατανοητά πλείστα όσα επιστημονικά δεδομένα, που διαπιστώθηκαν από τον 20ο αιώνα και εντεύθεν. Γι αυτό, η χρήση και η εφαρμογή μεθόδων κατανόησης, που δεν εγκύπτουν στα πλαίσια τής τυπικής λογικής, δεν αφορούν κάποια ομιχλώδη σφαίρα φαντασιώσεων και εικασιών, αλλά επιχειρούν να μεταφέρουν στα ανθρώπινα μέτρα αντίληψης, διαδικασίες και δεδομένα, που λειτουργούν βάσει νομοτελειών, που κείνται έξωθεν τής ανθρώπινης αντιληπτικής ικανότητος. Επειδή αυτοί οι περιορισμοί υπόκεινται στα όρια λειτουργίας τού γλωσσικού οργάνου, οι προσεγγίσεις τής μη τυπικής λογικής καταφεύγουν στην χρήση παρομοιώσεων, σχημάτων και συμβολισμών, που αποτελούν προσομοιώσεις κάποιων δεδομένων και διαδικασιών, χωρίς να μπορούν να αποδώσουν φραστικά την λειτουργικότητά τους καθ' εαυτήν. Παρ' όλα αυτά, καθίστανται τα προηγούμενα εξόχως χρήσιμα σε αυτούς που επιχειρούν να τα χειριστούν, αναπτύσσοντας βαθμηδόν τις ικανότητές τους σε αυτήν την διαδικασία, διότι τούς παρέχουν την δυνατότητα τις συνειδητής και συγκεκριμένης πρακτικής παρέμβασης σε αυτούς τούς τομείς, επιτυγχάνοντας πρακτικά ωφέλη.

  Επί πλέον, η χρήση νοητικών σχημάτων, συμβολισμών και προσομοιώσεων, που επιχειρούνται από αυτούς που χειρίζονται τις διαδικασίες στα πλαίσια μεθόδων τής μη τυπικής λογικής, παρέχει ένα επί πλέον προτέρημα ζωτικής σημασίας. Αυτή η διαδικασία συνιστά κωδικοποίηση τής υψηλής γνώσης, που μεταδίδεται με τρόπο, που μπορεί να καθίσταται αποκωδικοποιήσιμος μόνον από πρόσωπα, που διαθέτουν υψηλή πνευματική ωριμότητα. Με αυτόν τον τρόπο προστατεύεται η υψηλή γνώση από άτομα και θεσμούς, που προσπαθούν να παρεισφρήσουν στα δεδομένα της, με στόχο την άνομη και ιδιοτελή εφαρμογή αυτών των γνώσεων. 

Συνήθως η μετάδοση αυτών των γνώσεων γίνεται προφορικά σε βάση εχεμύθειας και εμπιστοσύνης, προσλαμβάνοντας μυητικό χαρακτήρα, στα πλαίσια τού οποίου παρέχεται και κάποια αντίστοιχη νοητική εργαλειοθήκη για την αποκωδικοποίηση των δεδομένων τής μη τυπικής λογικής. Οι κάτοχοι τής υψηλής γνώσεως δεν διέπονται από διάθεση ελιτισμού, σε αντίθεση με αυτά που συμβαίνουν στα πλαίσια των αποκρυφιστικών αδελφάτων και των μυστηριακών ενώσεων, όπου εφαρμόζονται κανόνες αυστηρότατης διοικητικής ιεραρχίας και η αξία ενός μέλους κρίνεται με βάση τον βαθμό τής μυήσεώς τους. Οι αληθώς σοφοί λειτουργούν στην βάση τού σεβασμού τής ισότητος μεταξύ όλων των ανθρώπων και εφαρμόζουν πλήρως την αρχή τής αγάπης. Δεν μεταδίδουν την υψηλή γνώση υπό την προϋπόθεση να καταβάλουν οι παραλήπτες της τα όποια μορφής ανταλλάγματα, αλλά αποσκοπούν να φθάνει και να διαχέεται αυτή, προς κάθε πνευματικό άνθρωπο, που έχει ανατάξει το πνεύμα του στην οδό τής αρετής, οπότε είναι επόμενο να προβεί αυτός σε θεμιτή, αλλά και αναγκαία για την επίτευξη τού κοινού καλού, εφαρμογή της. Γι αυτό έχουν φροντίσει πέραν τής προφορικής μεταδόσεως να καταγράφεται η υψηλή γνώση επαρκώς, ώστε να καθίσταται η εκάστοτε καταγραφή της ευρέως προσβάσιμη χωρίς περιορισμούς. Με τρόπο, που όταν φθάσει αυτή στους επάξιους παραλήπτες, να τούς οδηγήσει η πνευματική τους ωριμότητα στην αποκωδικοποίηση και στην συνέχεια στον ενστερνισμό και στην ορθή εφαρμογή της. Γι αυτό ίσχυσε ανέκαθεν η ρήσις των σοφών, ότι όταν είναι έτοιμος ένας Μαθητής, καταφθάνει σε αυτόν αυτομάτως ο Διδάσκαλος. Αυτός ο διδάσκαλος δεν είναι συνήθως ένα φυσικό πρόσωπο, αλλά αυτός που θα αποκαλούσα “Κηπουρό τού Σπόρου τής Ευφυίας”. Αυτός που ανοίγει την αυλαία, παρουσιάζοντας αυτόν τον ¨Κηπουρό” στα πλαίσια τής Κλασσικής Ελληνικής Γραμματείας είναι ο Πλάτων με τούς Διαλόγους “Θεαίτητος”, “Αλκιβιάδης Α΄” και “Φαίδρος”. 

Στον Αλκιβιάδη Α΄ γίνεται αναφορά στο “άνοιγμα τού οφθαλμού”, τουτέστιν στην ενεργοποίηση τής επίφυσης. Στον Θεαίτητο παρέχονται συγκεκριμένες οδηγίες για στοχευμένη πρόσβαση στα “πεδία πληροφορίας”, ενώ στον Φαίδρο παρέχονται ισχυρά ενεργοποιημένα ενορατικά σχήματα. Ο Πλάτων δεν είναι ο μόνος, που καταγράφει μεθόδους πρόσβασης στην Υψηλή Γνώση. Πολύ αξιόλογο είναι προς αυτήν την κατεύθυνση, εξ όσων δυνήθηκα να αντιληφθώ και το έργο τού Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά “Εις τα Εισόδια τής Θεοτόκου”, που τύχη αγαθή με βοήθησε να διαβάσω. Οπωσδήποτε, η υψηλή γνώση δεν έχει καταγραφεί αποκλειστικά στα πλαίσια τής Ελληνικής Γραμματείας. Πλην όμως οι Έλληνες καλούνται ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ να πρωτοστατήσουν και να επιτελέσουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν την διαδικασία. Πέραν αυτού, εξ όσων ευδοκίμησα να αντιληφθώ, υπάρχουν επί πλέον κάποια συγγράμματα, που αναφέρονται σε πολύ ισχυρούς επιταχυντές. Όμως, η αποτόλμηση πλησιάσματος αυτών των κειμένων προαπαιτεί σκληρές, μα πάρα πολύ σκληρές ετοιμότητες αυτοπροσφοράς στην Γνώση, καθότι η απόληξη τής μη τυπικής λογικής εισέρχεται στα πεδία τής τρέλας, στο φαινόμενο δηλαδή, που η Ορθόδοξη Ανατολή ονόμασε “Οι Εις Χριστόν Σαλοί”.

  Στα πλαίσια αυτής τής αναφοράς θα προσπαθήσω μια αναφορά σε σημεία τού “Θεαίτητου”, που θεωρώ καθοριστικής σημασίας προς την κατεύθυνση τού φαινομένου τής ευφυίας. 

 

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΘΕΑΙΤΗΤΟ

  Ο Πλατωνικός Διάλογος “Θεαίτητος” είναι ένα κείμενο βαθύτατα μυητικό, περιέχοντας μια εκπληκτική γνωσιολογία, η οποία εισχωρεί και επεκτείνεται σε δεδομένα, που μόνον στις παρυφές τους έχουν κατορθώσει να φθάσουν οι πλέον προωθημένες μέχρι σήμερα επιστημονικές επιγνώσεις και ανακαλύψεις τής σύγχρονης εποχής. Μεταξύ άλλων γίνονται με κωδικοποιημένο τρόπο, αλλά που δεν περιέχει περιθώρια παρεξηγήσεων, εκτενείς αναφορές σε ζητήματα φοβερής επιστημονικής αιχμής, όπως η κυματοειδής σύσταση τής ύλης και τις ενέργειας, η αμοιβαία ισοδυναμία τους και η μετατροπή τού ενός στο άλλο, η μελανές οπές, που βρίσκονται εγκλωβισμένες μέσα στα ηλεκτρόνια υπό μορφή αρνητικής εντροπίας διατάσσοντας αντιστροφή τού χωροχρόνου ως έδραση τής συνειδήσεως, η ολογραφική υπόσταση τού σύμπαντος και όλων των εκφάνσεων του με δομή που στηρίζεται σε fractals, η ύπαρξη των πεδίων πληροφορίας και η στοχευμένη πρόσβαση σε αυτά από την διαδικασία τής ευφυίας, που χαρακτηρίζεται και ως αληθής επιστήμη και προφανώς κάποιες ακόμη επί πλέον επιγνώσεις, στις οποίες δεν μπορεί να φθάσει, τουλάχιστον προς ώρας, η διάνοια τού γράφοντος, λόγω περιορισμού των γνώσεών του σχετικά με ισχύοντα επιστημονικά δεδομένα, αλλά και λόγω των γνωστικών ορίων, μέχρι τα οποία έχει κατορθώσει να φθάσει η συμβατική επιστημονική γνώση τής εποχής μας. Ενώ στο κείμενο γίνεται σαφής αναίρεσις τού ρεντουξιονισμού (τής θεωρίας δηλαδή που θεωρεί το όλον άθροισμα των μερών του) τού ρασιοναλισμού (λογικοκρατίας) και τής εμπειρισμού τής αγγλικής σχολής σκέψεως. Ταυτοχρόνως αμφισβητούνται ευθέως και απερίφραστα τα όρια τής τυπικής λογικής, γίνεται μνεία στους περιορισμούς τής ανθρώπινης αντιληπτικής ικανότητος, με αναφορά στις δυο βασικές αρχές που διέπουν τον μικρόκοσμο, που είναι η αρχή τής ανταπόκρισης (reflection) και η αρχή τής αγάπης.

  Ο Σωκράτης θέτει στον μυούμενο Θεαίτητο, το όνομα τού οποίου αποκαλύπτει το αίτημα προς την θέαση, την επισκόπηση δηλαδή τού αληθούς με το παραμερισμό τού πέπλου τής απάτης, το θεμελιώδες ερώτημα:

ΤΙ ΣΟΙ ΔΟΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ;

Και όσο αφορά τον μυητικής υφής κωδικοποιημένο αποκαλυπτικό λόγο του ο Σωκράτης θα επιτάξει:

ΜΗ ΤΙΣ ΤΩΝ ΑΜΥΗΤΩΝ ΕΠΑΚΟΥΕΙ.

   Η αποκαλυπτική παράθεση τού Σωκράτους γίνεται για πρώτη φορά σε φιλοσοφικό κείμενο εφαρμόζοντας σε μεγάλο μέρους τού διαλόγου την λεγόμενη “αποφατική μέθοδο”, αναλύοντας όχι τι είναι επιστήμη, ΑΛΛΑ ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, αποδομώντας τα ισχύοντα εσφαλμένα αφηγήματα και παρανοήσεις, πριν υπεισέλθει στην καθ' εαυτήν αποκάλυψη των ζητουμένων τού διαλόγου. Η αποφατική μέθοδος θα καταστεί και συνήθης τρόπος θεολογικών προσεγγίσεων στην συνέχεια από τούς Μυστικούς Πατέρες τής Ορθοδόξου Εκκλησίας, οι οποίοι ζωογονούν Πλατωνική σκέψη και θεωρείται, ότι εντάσσονται στο ρεύμα τού “Νεοπλατωνισμού”, όπως το σώμα των Αρεοπαγιτικών Συγγραμμάτων, που αποδίδονται στον Άγιο Διονύσιο. Ο Antoine Exupery θα βάλει χαρακτηριστικά την Αλεπού, που θεωρείται το εξυπνότερο των ζώων να πει στον “Μικρό Πρίγκιπα” ότι το “ουσιώδες μπορεί να καταστεί ορατό μόνον με τα μάτια τής καρδιάς”. Έτσι, η λεγόμενη “συναισθηματική νοημοσύνη” ανάγεται σε έδρα τής μη τυπικής λογικής, καθότι αυτή δεν αποτελεί εν τέλει μια αποκομμένη νοητική διεργασία. Η επιστήμη έχει διαπιστώσει, ότι τόσο η καρδιά, όσο και το στομάχι διαθέτουν συνάψεις νευρώνων, ανάλογες με αυτές που βρίσκονται στον εγκέφαλο. Γι αυτό οι Βουδιστές επιτάσσουν, ότι η πρόσβαση στο “Κοάν”, που είναι ο πυρήνας τής διδασκαλίας τους, μπορεί να γίνει μόνον με το στομάχι, την περιοχή που εδράζεται και το ¨Χάρα”, το κέντρο τής ύπαρξης. Γι αυτό και η αυτοκτονία για λόγους τιμής τελείται στην Ιαπωνία με σχίσιμο τού Χάρα, το λεγόμενο Χάρα-κίρι.

 Για να εισέλθουμε στον πυρήνα τού νοήματος τού Διαλόγου, παραθέτω κατ' αρχήν ένα απόσπασμα το οποίο συμπυκνώνει τα συμπεράσματα τής όλης παράθεσης στο αποφατικό της μέρος, δηλαδή αυτά που υπογραμμίζουν τι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ επιστήμη:

ΟΥΤΕ ΑΡΑ ΑΙΣΘΗΣΙΣ, Ω ΘΕΑΙΤΗΤΕ, ΟΥΤΕ ΔΟΞΑ ΑΛΗΘΗΣ ΟΥΤΕ ΜΕΤ' ΑΛΗΘΟΥΣ ΔΟΞΗΣ ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΓΙΓΝΟΜΕΝΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΑΝ ΕΙΗ.

Και σε μετάφραση:

“Επομένως, φίλε Θεαίτητε, ούτε η αίσθησις μπορεί να είναι επιστήμη, ούτε η αληθής κρίσις, ούτε ο λόγος ο συνοδεύων την αληθή κρίσιν”.

  Μέσω αυτού τού συμπεράσματος, ο Σωκράτης καταρρίπτει ως “αληθή επιστήμη” την εμπειρική πρόσληψη , τουτέστιν την διεξαγωγή πειραμάτων (εμπειρισμός) την λογική επεξεργασία (λογικοκρατία) καθώς και την μαθηματική – λογιστική επεξεργασία δεδομένων (με την έκφραση “λόγος αληθεύων την αληθή κρίσιν”) κατά την συνήθη πρακτική της ταξινόμησης εργαστηριακών μετρήσεων, ώστε να εξαχθεί από αυτές η ύπαρξη ενός φυσικού νόμου, ο οποίος, αφού εντοπιστεί, υφίσταται στην συνέχεια μαθηματικές συνεπαγωγές, για να διερευνηθεί με αυτόν τον τρόπο η μαθηματική συγκρότηση και αλληλουχία τού υπό έρευνα φαινομένου σε συσχτισμό με άλλα υφιστάμενα φαινόμενα. Αφού προηγουμένως, στην διάρκεια τής ροής τού κειμένου, ο Σωκράτης έχει αμφισβητήσει ριζικά την δυνατότητα των προσληπτικών ικανοτήτων τού ανθρώπου (αισθήσεις) να προσεγγίσουν με συνέπεια την φυσική πραγματικότητα, καθότι η φυσική πραγματικότητα είναι κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που προσλαμβάνουμε (αντιλαμβανόμαστε):

....ΩΣ ΠΑΝΤΟΣ ΜΑΛΛΟΝ ΗΜΙΝ ΨΕΥΔΕΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΓΙΓΝΟΜΕΝΑΣ, ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥ ΔΕΙΝ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΕΚΑΣΤΩ ΤΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΝ ΤΟΥΝΑΝΤΙΟΝ ΟΥΔΕΝ ΩΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ.

Και σε μετάφραση:

Ότι δηλαδή, όταν ευρισκόμεθα εις αυτά τα κακά, έχομεν ψευδείς αισθήσεις, και πολύ απέχει από να είναι αληθινά όσα φαίνονται εις έκαστον, αλλά όλως το αντίθετον, ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ ΑΠΟ ΟΣΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ.

  Ενδιαμέσως, συν τω χρόνω, η διαπίστωση που ίσχυε παλαιότερα σε ειδικές περιπτώσεις, με το λεγόμενο “τα φαινόμενα απατούν”, έχει αποκτήσει πλέον γενική ισχύ σύμφωνα με τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα και είναι χαρακτηριστικά προς αυτό τα βίντεο τού Μάριου Δανέζη στο διαδίκτυο αναφορικά με την “πλάνη των αισθήσεων”.

  Ο Σωκράτης όμως δεν περιορίζεται σε αποφατικού χαρακτήρα αναλύσεις σχετικά με την επιστήμη, αλλά την προσδιορίζει με ένα πράγματι πολύ πρωτότυπο τρόπο, πάντοτε όμως με κωδικοποιημένη φρασεολογία. Η αποκωδικοποίηση των όσων παραθέτει αυτός σχετικά, οδηγεί στην επίγνωση, ότι αυτή η διαδικασία αφορά τα λεγόμενα “πεδία πληροφορίας” και την στοχευμένη πρόσβαση σε αυτά, όσων επιθυμούν να κατέχουν την “αληθή επιστήμη”. Η παρομοίωση που δρομολογεί κωδικά ο Σωκράτης για να αποδώσει τα πεδία πληροφορίας είναι ένας “περιστερώνας”, ένας οικίσκος – φωλιά δηλαδή, περιστεριών. Και ο τρόπος που προσδιορίζει την στοχευμένη πρόσβαση σε αυτά, είναι μέσω αυτού πού αποκαλεί “κερί”. Πρόκειται για μια περιοχή νευρώνων εντός τού εγκεφάλου, όπου μπορούν να αποτυπωθούν σκεπτομορφές. Στο “κερί” αποδίδει ο Σωκράτης γενικότερα την έδραση τής μνήμης, όμως αποδίδει σε αυτήν την περιοχή αυτή κάποιες επί πλέον λειτουργικότητες. Χαρακτηριστικά, με τον όρο κερί ονόμαζαν παλαιότερα στα στούντιο των δισκογραφικών εταιριών και την μήτρα, στην οποία γινόταν η ηχογράφηση τής μουσικής. Εάν κάποιος από τούς μουσικούς έπαιζε παράφωνα, αχρηστεύοντας την ηχογράφηση, έπρεπε, όπως είχε παραθέσει σε συνέντευξή του κάποιος παλιός μουσικός, να πληρώσει το “κερί”.

  Στην συνέχεια παραθέτω για λόγους οικονομίας χώρους κάποια πολύ ενδεικτικά αποσπάσματα τού διαλόγου μόνον σε μετάφραση. Όσοι φίλες και φίλες όμως επιθυμούν να έλθουν σε επαφή με το συνολικό κείμενο τού Διαλόγου, μπορούν να κατεβάσουν αυτό σε μετάφραση από τον κάτωθι σύνδεσμο. Η αναφορά στον περιστερεώνα ξεκινάει από την σελίδα, αν και σε αυτήν την έκδοση δεν υπάρχει αρίθμηση των σελίδων:

Πρωτότυπο:

https://el.wikisource.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CE%B1%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%82

μετάφραση:

......

Σωκράτης.
 Υπόθεσε λοιπόν λόγου χάριν, ότι μέσα εις τας ψυχάς μας υπάρχει
    κήρινον εκμαγείον, εις τον ένα μεγαλείτερον και εις τον άλλον
    μικρότερον, και εις τον ένα μεν από καθαρώτερον κηρίον, εις δε τον
    άλλον από ακάθαρτον και σκληρότερον, εις μερικούς δε πάλιν
    ελαστικώτερον, και εις άλλους μέτριον....
    Αυτό λοιπόν ας το είπωμεν δώρον της θεάς Μνημοσύνης και ας δεχθώμεν
    ότι, όταν θέλωμεν να απομνημονεύσωμεν κάτι τι από όσα ιδούμεν ή
    ακούσωμεν ή μόνοι μας εννοήσωμεν, πλησιάζομεν αυτό εις τας αισθήσεις
    και τας αντιλήψεις μας και αποτυπόνεται καθώς όταν αποτυπόνωμεν
    εικόνας εις τα δακτυλίδια. Και εκείνο μεν το οποίον θα αποτυπωθή, το
    ενθυμούμεθα και το γνωρίζομεν, εν όσω υπάρχει εντός μας η εικών του.
    Εκείνο όμως το οποίον θα εξαλειφθή ή δεν θα κατορθωθή να αποτυπωθή,
    το λησμονούμεν και δεν το γνωρίζομεν.... 
    Αυτά λοιπόν λέγουν ότι προέρχονται από το εξής· όταν δηλαδή το κηρίον
    μέσα εις την ψυχήν είναι βαθύ και πολύ και λείον και καλώς
    ετοιμασμένον, τότε όσα διέρχονται από τας αισθήσεις μας τα
    αποτυπόνομεν εις αυτό το κηρί της ψυχής μας, καθώς το ωνόμασε ο
    Όμηρος, διά να κάμη υπαινιγμόν με την ομοιότητα αυτού προς το κηρίον.
    Και τότε εις αυτά αποτυπόνονται καθαρά τα γνωρίσματα και με αρκετόν
    βάθος και γίνονται μακροχρόνια, και όσοι είναι τοιούτοι πρώτον μεν
    μανθάνουν ευκόλως, έπειτα έχουν καλόν μνημονικόν, και τέλος δεν
    συγχέουν τα γνωρίσματα, αλλά κρίνουν ορθώς.

 ...

    Πρόσεξε λοιπόν αν είναι δυνατόν και την επιστήμην όταν είναι κτήμα
    σου να μην την έχης πρόχειρον, αλλά να την έχης καθώς έχει κανείς τα
    άγρια πουλιά, δηλαδή τας περιστεράς και οτιδήποτε άλλο, αφού τα
    συλλάβη και κάμη εις την οικίαν του ένα περιστερεώνα και τα τρέφη.
    Βεβαίως θα ειπούμεν κάπως ότι αυτός τα έχει διαρκώς, και ακριβώς ότι
    είναι κτήμα του.
    Υπό άλλην όμως έποψιν βεβαίως δεν κρατεί καμμίαν, αλλά έχει μεν την
    δύναμιν ως προς αυτάς, αφού τας έκαμε κτήμα του μέσα εις το
    περίφραγμά του, να τας συλλάβη και να τας κρατή ό,τι ώρα θέλει και
    πάλιν να τας απολύση. Και τούτο ημπορεί να το κάμνη όσας φοράς έχει
    διάθεσιν.
    Λοιπόν καθώς προηγουμένως παρεδέχθημεν κατασκευασμένον μέσα εις τας
    ψυχάς ένα είδος κήρινον πλάσμα, ας κατασκευάσωμεν μέσα εις εκάστην
    ψυχήν αυτήν την φοράν πάλιν ένα περιστερεώνα από διάφορα πουλιά, άλλα
    μεν εις ολόκληρα σμήνη χωριστά, άλλα δε από ολίγα μαζευμένα, και άλλα
    μόνα των μεταξύ όλων, να πετούν όπου τύχη.
 
Για να καταστεί κατανοητή η προσομοίωση των πεδίων πληροφορίας με τα περιστέρια , αρμόζει να λάβουμε υπ' όψει ότι αυτά είναι τριών ειδών. Τα άγρια, τα ήμερα και τα ταχυδρομικά. Αυτός που ανέλυσε πρώτος την ύπαρξη των λεγόμενων μορφογενετικών πεδίων, ή σύμφωνα με τον όρο σχετικό όρο που καθιερώθηκε στην συνέχεια “πεδία πληροφορίας”, ήταν ο Άγγλος βιολόγος Rupert Sheldrake, ο οποίος συγκρότησε μια άκρως πρωτότυπη θεωρία σχετικά. Η οποία όμως αναμένει πλέον την περεταίρω επεξεργασία της, ώστε να αποκτήσει αυτή μια μια συνεκτική μορφή με βάση την θεωρητική φυσική, ξεπερνώντας την μέχρι τώρα εμπειρική της διατύπωση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι αυτός που εντόπισε πρώτος τα πεδία πληροφορίας, ήταν βιολόγος, που μελέτησε ιδιότητες των πτηνών. Το ερώτημα που τον απασχόλησε και τού παρείχε αφορμή για έρευνα και εντοπισμό των πεδίων πληροφορίας ήταν η ιδιότητα των πτηνών να μπορούν να προβαίνουν σε πλοήγηση τής πορείας τους κατά τις διάφορες εποχές τού χρόνου, μεταβαίνοντας συχνά σε μέρη, που απέχουν μεταξύ τους χιλιάδες χιλιόμετρα, χωρίς να διαθέτουν κάποια εντοπίσημα όργανα πλοήγησης. Σαν βιολόγος ερεύνησε το πρόβλημα τής πληροφορίας σε φυσικές διαδικασίες γενικότερα, προβαίνοντας σε πολύ πρωτότυπες διαπιστώσεις, που πείθουν, ότι η φύση έχει την δυνατότητα να μαθαίνει. Σαν παράδειγμα ο Rupert Sheldrake αναφέρει, ότι η χημική αντίδραση για την παραγωγή συνθετικής ινσουλίνης χρειαζόταν χρόνο 21 λεπτά, όταν ξεκίνησε να εφαρμόζεται, ενώ ο αναγκαίος χρόνος τής χημικής αντίδρασης μειώθηκε δεκατρία χρόνια αργότερα στα 12 λεπτά.

  Ο γρίφος στον οποίον στηρίζεται η Πλατωνική προσομοίωση τού περιστερώνα, αφορά την διαδικασία, που εφαρμόζεται με την αποστολή μηνυμάτων μέσω ταχυδρομικών περιστερών. Από πού γνωρίζουν άραγε οι περιστερές το παραλήπτη τού μηνύματος, πού έχει προσδεθεί στα πόδια του, για να το μεταφέρουν στο συγκεκριμένο ακριβές μέρος; Αυτοί που εφαρμόζουν την συγκεκριμένη μέθοδο, γνωρίζουν, ότι ενώ τα περιστέρια είναι πολυγαμικά πτηνά, όταν παραμείνουν σε κάποιο μέρος αρκετό διάστημα με ένα σύντροφο, γίνονται μονογαμικά. Έτσι ο αποστολέας τού μηνύματος έχει στην κατοχή το ένα από αυτά, ενώ στον παραλήπτη βρίσκεται το ταίρι του, το οποίο επιζητά το περιστέρι τού αποστολέα και πετάει σε αυτό. Με ποιον τρόπο όμως το εντοπίζει; Ο Rupert Sheldrake και χιλιάδες χρόνια πριν αυτόν ο Πλάτων, δίνει την απάντηση, ότι αυτό συμβαίνει μέσω των πεδίων πληροφορίας. Σε αυτά τοποθετεί ο Πλάτων και την έδραση τής Υψηλής Πληροφορίας, ως τον σπόρο τής ευφυίας, που κατανομάστηκε προηγουμένως.

  Ο Rupert Sheldrake ανεφέρε χαρακτηριστικά στο βιβλίο του Seven Experiments That Could Change The World“, την παρασημοφόρηση 20 ταχυδρομικών περιστεριών από την Αγγλική κυβέρνηση μετά τον Β΄ΠΠ. για τις υπηρεσίες που προσέφεραν κατά την διεξαγωγή του. Το βιβλίο αυτό περιέχει φωτογραφία μιας περιστεράς, που στέκεται υπερήφανη επάνω σα τιμητικό μαξιλάρι και φέρει το παράσημο. Στο Ευαγγέλιο υπάρχει οι προτροπή, “Εστέ πονηροί ως όφεις και αγνοί ως οι περιστεραί”. Ο Πλάτων όμως υποθέτω ότι θα προέτρεπε, “Εστέ φρόνιμοι ως αι περιστεραί και αναζητείστε τον σπόρο τής ευφυίας στα πεδία πληροφορίας.

 https://www.sheldrake.org/research/morphic-resonance/introduction


Η σύγχρονη θεωρητική φυσική έχει ανάγει την πληροφορία ως καθοριστικό παράγοντα την πληροφορία, δίπλα στην ύλη και την ενέργεια, όσο αφορά την δομή της φυσικής πραγματικότητος, αποδίδοντας μάλιστα στην πρώτη τον πρωτεύοντα ρόλο και τον καθορισμό των δύο άλλων. Όπως σοφά αποκαλύπτει η Ελληνική γλώσσα, ο όρος πληροφορία, δηλώνει ότι αυτή φέρει αυτό, που πληρεί τα πάντα. Ενώ ο λατινικός όρος in-formation, δηλώνει ότι αυτή περιέχει την δύναμη να μορφοποιεί τα υπόλοιπα. Το θέμα αυτό είναι τεράστιας σημασίας και θα δοθεί ίσως μελλοντικά η δυνατότητα μιας συγκεκριμένης αναφοράς σε αυτό. Επιγραμματικά αναφέρω εδώ το πολύ κατατοπιστικό στο ζήτημα βιβλίο τού James Gleick „Η Πληροφορία” στις εκδόσεις ΤΡΑΥΛΟΣ, το οποίο εγκάρδια συνιστώ.

https://www.lecturesbureau.gr/1/information-is-the-foundation-upon-which-the-world-operates-2001/

  Ο Πλάτων με την προσομοίωση τού περιστερώνα μάς αποκαλύπτει την έδραση τού σπόρου τής ευφυίας στα πεδία πληροφορίας. Η στοχευμένη πρόσβαση σε αυτά μπορεί να γίνει με πρόσβαση σε αυτό που κατονομάζει ως “κερί”, όπως θα προσπαθήσω να περιγράψω στην συνέχεια, σύμφωνα με την δική μου αποκωδικοποίηση των Πλατωνικών περιγραφών.

 

συνεχίζεται...

 

 bostopel.blogspot.com

 

 

 

16 σχόλια:

  1. Μποτίλια στο Πέλαγος27 Αυγούστου, 2023 12:34

    Φίλτατε Κώστα,
    σε ευχαριστώ θερμά για την αδιάλειπτη και αποφασιστική στήριξη.
    Το σύμβολο τού φασισμού είναι το FASCIO LITTORIO, η δέσμη των ράβδων που περισφίγγονται στιβαρά από ένα ιμάντα. Από αυτό το σύμβολο προέρχεται και το όνομα τού φασισμού, δεδομένου ότι αυτό, παριστάμενο σε μαύρο φόντο, αποτέλεσε το έμβλημα τής κίνησης υπό τον Μπενίτο Μουσολίνι. „Fascio“ σημαίνει δέσμη και οι littorii ήσαν τα μέλη τής φρουράς τού βασιλέως, οι οποίοι μετεξελίχθησαν στους Πραιτοριανούς. Το σύμβολο των littorii είναι ένας κοντόχοντρος, μικρός άνδρας, σχεδόν νάνος, άοπλος, που κρατάει την δέσμη των ράβδων. Αυτός ο εικονισμός δηλώνει, ότι η υψίστη δύναμις προστασίας τού άνακτος, δηλαδή τού ισχύοντος πολιτεύματος, δεν ανάγεται εν τέλει στην σωματική ρώμη των μελών που την αποτελούν, αλλά στην συνεκτική και αδιάρρηκτη ενότητα που τα διέπει. Αυτό το σύμβολο ανάρτησαν οι ΗΠΑ επάνω από την έδρα τού κογκρέσου, για να υποδηλώσουν, ότι η PAX AMERICANA αποτελεί συνέχιση τής PAX ROMANA στα πλαίσια μιας σύγχρονης κοσμοκρατορίας. Η δική μας δέσμη των ράβδων δεν βρίσκεται σε μαύρο φόντο, αλλά σε φωτεινό φόντο, διότι δεν λειτουργούμε στην βάση άσκησης ενστικτώδους φυσικής βίας, αλλά υποκλινόμαστε μπροστά στην απελευθερωτική επενέργεια τού Πνεύματος. Τις ράβδους αποτελούμε εδώ μια ομήγυρις ομόθυμων φίλων τού ΔΙΟΔΟΤΟΥ (σκοπίμως δεν γράφω “ομόδοξων”, διότι αυτή η σελίδα δεν αποσκοπεί στη προώθηση νοητικής μονοκαλλιέργειας, που σε τελευταία ανάλυση είναι επιβλαβής και κατώτερη τής ανθρώπινης προσωπικότητος) με χαρακτηριστικότερη ράβδο το ραβδί που χειρίζεται ο φίλτατος ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ. Ο ιμάντας που συνέχει την δέσμη είσαι εσύ. Αυτήν την διαπίστωση δεν την γράφω για να σε σεμνύνω σε προσωπικό επίπεδο, αλλά για να υπογραμμίσω, ότι η ισχύς μπορεί να υπάρξει μόνον εν τη ενώσει και ότι κάθε ράβδος αρμόζει να ανάγεται σε ιμάντα συνοχής στο δικό της περιβάλλον.

    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θέλω να σημειώσω κι εγώ στο σημείο αυτό, ότι σαφώς και δεν μού ταιριάζουν τίποτε έπαινοι, εφόσον θεωρώ τον εαυτό μου ακόμα πολύ απαίδευτο, σε σημείο να έχω αποπάρει τον Αριστόμαχο κι ας είναι προσωπικός φίλος. Έχω όμως το θάρρος να παραδεχτώ ότι αυτό το έκανα α) από φόβο προς τους σκοτεινούς, που στο παρά λίγο είναι να μάς πείσουν ότι δεν συναντούν εμπόδια και συνεχίζουν να μάς πατάνε μέχρι να μάς λιώσουν, και β) διότι δεν έχω την απαραίτητη υπομονή για τις ανατροπές που πρόκειται να ακολουθήσουν, και αντίθετα.. κοιτάζω με δυσπιστία τις ενδείξεις (ακριβώς γι αυτό, επειδή είναι ενδείξεις και όχι αποδείξεις) σφαλιαρίσματος και κατάρρευσης των σκοτεινών από το φωτεινό αντίπαλόν τους δέος που αναπτύσσεται με σύστημα.
      Ξέρω πως φίλοι, όπως ο Αριστόμαχος, ο Tsute, o Διός Κούρος, θα ήθελαν να με καρπαζώσουν ορισμένες φορές που λιγοψυχώ και πάω να προσπέσω στο σφάλμα να ειρωνευτώ την αισιοδοξία τους.

      Διαγραφή
    2. Μποτίλια στο Πέλαγος27 Αυγούστου, 2023 14:15

      Πάντοτε ο αντίλογος είναι αναγκαίος, ώστε να επέλθει εξισορρόπηση των απόψεων έναντι τής πραγματικότητος. Ενώ κάποιοι αναλαμβάνουν τον ρόλο να εμψυχώνουν, οπότε και εδώ αυτή η διαδικασία συντελείται επάξια, κάποιοι άλλοι οφείλουν να προσγειώνουν. Ο άνθρωπος είναι ένα ον, με το κεφάλι ψηλά για να θωρεί τον ουρανό, τα πόδια του όμως πατάνε στην γη. Ακόμη και οι σοφοί σαμάνοι, που φοράνε φτερά επιδιώκοντας την πτήση, τα φορούν πάντοτε μόνον στο κεφάλι και ποτέ στα πόδια. Διότι η βάση τής πρακτικής τους δεν βρίσκεται στον ουρανό, αλλά η δύναμις που αντλούν, προέρχεται από την γαία.
      Είναι απαραίτητο στην διαμόρφωση τής στρατηγικής μας να πρυτανεύει η αισιοδοξία. Έχει όμως μοιραίες συνέπειες και συχνά καταστροφικές, όταν επιτρέπουμε στην αισιοδοξία να εισέρχεται στην σφαίρα τής τακτικής. Δεν επαρκεί να είμαστε μαχητές, αλλά το πεπρωμένο μας καλεί, να αναχθούμε σε στρατηλάτες. Ένα στρατηλάτη δεν τον απασχολεί μόνον η νικηφόρα πορεία μιας σύγκρουσης, αλλά ταυτοχρόνως δονείται στην κυριολεξία, από το κόστος που αυτή συνεπάγεται, αναλαμβάνοντας την ευθύνη, να το περιορίσει στο ελάχιστο δυνατόν.
      Εάν παρατηρούσε κάποιος την έκφραση τού Βλαδίμηρου Πούτιν κατά την διάρκεια τού εορτασμού τής Μεγάλης Νίκης ενάντια στον ναζισμό, ενώ είχαν ξεκινήσει και κορυφωνόντουσαν οι εχθροπραξίες στην Ουκρανία, μπορούσε να διακρίνει ένα άνθρωπο συνοφρυωμένο και εξόχως σκεπτικό. Ο Πούτιν ήταν μεν τότε πλήρως πεπεισμένος για την νίκη τής Ρωσίας. Πλην όμως τον καθήλωνε στην κυριολεξία το επερχόμενο κόστος αυτής τής διένεξης. Γι αυτό φρόντισε να κάθονται γύρω του, όχι υψηλόβαθμοι με διάσημα και σειρήτια, αλλά χήρες των πεσόντων και ένας τραυματισμένος ναύτης, που ήταν προφανώς επάνω στην ναυαρχίδα, που είχε κτυπηθεί πρόσφατα. (Σε άλλα σημαντικά σημεία, που μετέδωσαν οι τηλεοράσεις στα πλαίσια τού εορτασμού, όπως η παντελής έλλειψη προβολής τής στρατιωτικής ηγεσίας, ενώ προβάλλετο συχνά ένα παιδί με στολή στρατηγού δίπλα σε ένα μαυροφορεμένο ινστρούκτορα, δεν μπορώ να υπεισέλθω εδώ).
      Νομίζω, ότι συχνά έχω προβάλλει την αισιοδοξία μου, αλλά πρόσφατα έγραψα σε σχόλιο εδώ, με αφορμή την ανάρτηση τού ΕργΔημΕργ για την αλχημεία, ότι σαπίζω. Εξακολουθώ να βρίσκομαι σε συνθήκες εσωτερικής μούχλας, όταν αναλογίζομαι το μέγεθος των καταστροφών, που εξαπέλυσε το θνήσκον τέρας από τα μέσα τού προηγούμενου Ιουνίου και που εικάζω, ότι θα ενταθούν μέχρι τα μέσα τού επόμενου Ιανουαρίου, όπως αποκάλυψαν οι πρόσφατοι εμπρησμοί. Έστω κι αν προσπαθώ να μετασχηματίσω την μούχλα σε πενικιλίνη, στα πλαίσια τής επερχόμενης αναγεννητικής πορείας, είμαι βαθύτατα συντετριμμένος με την σκέψη, ότι θα μπορούσαμε να κατεβάζουμε τους εμπρηστικούς δορυφόρους σαν σκατόμυγες, κατασκευάζοντας ένα σύστημα που αποτελείται από ανιχνευτές ακτινοβολίας, παραβολικά κάτοπτρα, ενισχυτές και πολλαπλασιαστές δέσμης και ένα τμήμα από GPS τού εμπορίου, ενώ είμαι καθηλωμένος στο δωμάτιό μου.
      Έχω στήσει τσαντίρι στην κόλαση, όπως χαρακτηριστικά διακήρυξε ο Ευγένιος (και βαθύτατα ευγενέστατος) Πριγκόζιν: “Εάν με ξαποστείλετε στην κόλαση και εκεί θα είμαι ο καλύτερος”. Μαζί σου Μεγάλε, μαζί με όλα τα ρεμάλια που χύνουν το αίμα τους, για να τούς φτύνει ο κάθε καρεκλοκένταυρος επιτελικός και ο κάθε άσχετος εξυπνάκιας.

      Διαγραφή
  2. Μποτίλια στο Πέλαγος27 Αυγούστου, 2023 13:06

    Συνέχεια προηγούμενου...

    Ευτυχής συγχρονικότητα φρόντισε, αυτή η ανάρτηση να λάβει χώρα σχεδόν ταυτοχρόνως με την έκτη συνέχιση τού θέματος περί Έριδος από τον φίλτατο ΕργΔημΕργ. Κάποιος σοφός είχε υπογραμμίσει, ότι “όταν εκφράζεται ένας βαθυστόχαστος ερευνητής, μιλάει με αίμα. Θέτει ή λύνει πρόβλημα”. Η παρούσα ανάρτηση τού ΕργΔημΕργ θέτει ένα σύνολο ζητημάτων άκρως καίριας σημασίας, όπως η προέλευσις και η φύσις τού κακού, η γενεσιουργός αιτία των νόσων, ο ρόλος τής Αφροδίτης (η οποία άπτεται αμέσως τού Έρωτος και τής γενετήσιας ορμής) ο εωσφορισμός, η μαγεία και οι ζυμώσεις που έλαβαν χώρα στην Αλεξάνδρεια κατά την Ελληνιστική περίοδο. Δεν είναι δυνατόν, αλλά ούτε και σκόπιμο, να συμφωνώ με όλες της απόψεις τού καλού μας φίλου. Με κάποιες από αυτές ταυτίζομαι, με άλλες συμφωνώ μερικώς, ενώ σε κάποιες διατηρώ διαφορά φάσεως αναφορικά με τις απόψεις μου. Όμως το κύριο είναι, ότι χρειάζονται άνθρωποι, που αποτολμούν να θέτουν συγκεκριμένα και με έμφαση τα χέρια τους “επί των τύπων των ήλων”. Φρονώ λοιπόν, ότι τα θέματα που έθεσε εκεί ο Εργοδότης, καθώς και το ζήτημα τής μη τυπικής λογικής, σε συνδυασμό με μια προσπάθεια πρόσβασης στο κείμενου τού Θεαίτητου, που πραγματεύεται αυτή η ανάρτηση, συνθέτουν ένα σημαντικό φάσμα προβληματικής, στο οποίο αρμόζει να εμμείνουμε. Εκτιμώ, ότι κανείς εκ των δυο δεν επιζητά κατάθεση επιδοκιμασιών, αλλά ΣΥΝ-ΖΗΤΗΣΗ τής ουσίας.

    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίνω και τον σύνδεσμο για Εργοδότη:

      https://ergdhmerg.wordpress.com/2023/08/27/%ce%ad%cf%81%ce%b9%cf%82-%ce%ae%ce%b4%ce%b7-%ce%be%ce%ad%cf%81%ce%b5%ce%b9%cf%82-6/

      (εντωμεταξύ.. το θέμα Ουράνια και Πάνδημος Αφροδίτη, είναι πολύ μεγάλο και ελπίζω όποτε βρει χρόνο ο φίλος Εργοδότης..να μάς γράψει και γι αυτό)

      Διαγραφή
    2. Αγαπητέ Διονύση, θίγεις έναν θεμελιώδη προβληματισμό σε σχέση με την αληθινή ουσία της Γνώσης, που οδηγεί στη θέαση του πλατωνικού Καλού κ’Αγαθού, ή της θέωσης, ή όπως αλλιώς ονομάζουν οι διάφορες μυήσεις την κατάσταση τη αληθούς Ύπαρξης, της ανάστασης της συνείδησης και της «αιώνιας ζωής». Η ανθρώπινη λογική, ακόμα και στον υψηλότερο βαθμό της, δεν μπορεί να βοηθήσει καθοριστικά για την κατάκτηση αυτής της κατάστασης. Η αναφορά σου, όμως, στην αγάπη και τη συναισθηματική νοημοσύνη, βοηθάει στη συνειδητοποίηση της κατάστασης της έμπνευσης, της συγχρνικότητας και της ευφυΐας, όποιον ενδιαφέρεται να εμβαθύνει σε αυτό το δυσπρόσιτο πεδίο.
      Έχω παρατηρήσει πόσες φορές κάποιο μεγαλόσχημοι επιστήμονες αποδεικνύονται στην πραγματικότητα πνευματικοί νάνοι, γιατί κατά κύριο λόγο δεν μπορούν να εισέλθουν σε ανώτερα πεδία γνώσης και παραμένοντας στο αιθερικό και το κατώτερο αστρικό πεδίο – που είναι γεμάτο πλάνες και σκουπίδια- εξάγοντας λογικοφανή συμπεράσματα, που με τη σειρά τους τα καταρρίπτουν οι επόμενοι ,με επιχειρήματα και «αποδείξεις» , που αποτελούν προϊόντα μιας άλλης πλάνης….Και η ζωή στον πλανήτη Γη συνεχίζεται μέσα από έναν αέναο κύκλο ψευδαισθήσεων …..Με τον Άνθρωπο να είναι το πιο τραγικό δημιούργημα μέσα στον αέναο κύκλο της Δημιουργίας….
      Από την άλλη μεριά, σε αντίθεση με τους μεγαλόσχημους πνευματικούς νάνους, υπάρχουν γύρω μας Άνθρωποι ταπεινοί, που μόνο μέσω μιας «θεϊκής» συγχρνικότητας μπορείς να συναντηθείς μαζί τους, να σου ανοιχτούν και σου αποκαλύψουν μια προσωπικότητα με συνείδηση, που απέχει έτη φωτός από τις τρέχουσες αυθεντίες. Έναν τέτοιο Άνθρωπο είχα την τύχη να συναντήσω στην εφηβεία μου. Ήταν ένας ασυνήθιστα αγαθός μεσήλικας, ένας αναλφάβητος κτηνοτρόφος στα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας και κατά μια «περίεργη σύμπτωση», τον έλεγαν και Σωκράτη…..Η πολύτιμη φιλία μας διατηρήθηκε μέχρι το θάνατό του, ενώ αυτή η συνάντηση ήταν μεγάλη ευλογία για εμένα. Με ώθησε από πολύ νωρίς να αντιληφθώ τι σημαίνει αληθινή γνώση, που προσεγγίζεται με την παρατήρηση της Φύσης, του εσωτερικού Ανθρώπου και της Δημιουργίας, μέσω της αίσθησης της παγκόσμιας Αγάπης…..

      Διαγραφή
  3. ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ27 Αυγούστου, 2023 13:15

    ΑΙΣΙΟΔΟΞΊΑ 100% !!!
    ΤΑ ΓΕΓΟΝΌΤΑ ΘΑ ΜΙΛΟΥΝ.
    ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ27 Αυγούστου, 2023 14:31

    ΕΡΩΤΗΣΗ :
    ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΊΖΕΤΕ ΗΛΘΕ Ο ΜΌΝΤΙ
    ΕΔΩ ;;
    ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. MHΠΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙ ΣΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ.."ΞΕΚΌΛΛΑ ΜΑΛΑΚΑ, ΕΜΕΙΣ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΜΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΜΕ ΡΟΥΠΙΕΣ" ..;

      Διαγραφή
  5. ΟΧΙ .
    ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΘΕΣΗ ΔΩΡΕΑΝ ΤΟ ΚΑΜΑ ΣΟΥΤΡΑ ,
    ΠΩΣ ΝΑ ΓΑΜΗΣΕΤΕ ΤΟΝ ΜΠΙ ΣΚΑΤΑ ΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΜΕΓΙΣΤΗ ΗΔΟΝΗ.
    ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θαυμάζω την Ευγένεια του Λόγου σας
    Το ότι μπορείτε (Δυνασθε) να ακυρώνετε ότι επιλήψιμο και αρνητικό, πιάνοντας το περιφερειακά και κλείνοντας το σε ένα κέντρο,,,
    Κεντρομόλος δύναμη =1458
    ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ=1458
    19:47
    ΔΕ:ΣΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μποτίλια στο Πέλαγος28 Αυγούστου, 2023 22:03

      Φίλτατε (/),
      οι πολεμικές τέχνες στηρίζονται σε δυο βασικές αρχές:
      1. Να αντλούμε ενέργεια από τον αντίπαλο (τζούντο).
      2. Να εξουδετερώνουμε τον αντίπαλο χωρίς καν να τον ακουμπήσουμε (25η άσκηση Kung Fu, τού ναού Σαολίν).
      Δεν υφίσταται αρνητική ενέργεια, καλέ και σοφέ μου φίλε. Όλα αντιστοιχούν στον νόμο Δράση - Αντίδραση. Ότι υφίσταται, υφίσταται αποκλειστικά εις Δόξαν Θεού. Άλλο, ότι αυτό δεν το αντιλαμβάνονται, αυτοί που αναλώνονται μέσα στην ανοησία. Γι αυτό διακήρυξε και ο Αρχιμήδης "Δώστε μου παστό να το τηγανίσω".

      Διαγραφή
    2. Όλοι το ίδιο είμαστε,
      Οι αναμνήσεις είναι σαν χαρακιές,
      Άλλες πονούν,
      Άλλες ξυπνούν,
      ,,,

      Διαγραφή
  7. Στάχια
    ///
    Γέφυρες Συγχρονικοτητας
    Σ
    Γ

    ΑπάντησηΔιαγραφή