Διόδοτος ο Ερυθραίος (4ος αι. π.Χ.): Ένας από τους συντάκτες των Εφημερίδων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Θέματα: Ειδήσεις, Σχολιασμός Επικαιρότητας, Αναλύσεις, Φιλοσοφικά, Πολιτικά, Ιστορικά, Εθνικά, Διεθνή και Ταξιδιωτικά Θέματα, Χιούμορ, Συνωμοσίες, Βιβλίο, Μουσική. Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιό μας. Έρρωσθε και ευδαιμονείτε εν παντί ! — ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ –
Καλλιτεχνική σύνθεση, ειδικά για τον Διόδοτο, από τη φίλη και αναγνώστρια Δ.Π.
Δευτέρα 31 Μαρτίου 2025
Κυριακή 30 Μαρτίου 2025
ΑΠΌΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΊΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΎΤΙΝ
Μία από τις πολυτελείς λιμουζίνες του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν τυλίχθηκε στις φλόγες σε δρόμο της Μόσχας, λίγα βήματα από την έδρα της αντιτρομοκρατικής μυστικής υπηρεσίας της Ρωσίας FSB. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ.
Η πτώση των ειρηνοποιών..
Ένας βασιλιάς χωρίς σπαθί Μια χώρα χωρίς βασιλιά Μια αλήθεια χωρίς φωνή Ένα τραγούδι έμεινε να τραγουδήσω Ένα τραγούδι να τραγουδήσω Ένας σοφός άνδρας μου είπε ότι υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρεις Ο τρόπος που κρίνεις έναν άνθρωπο είναι να κοιτάξεις στην ψυχή του. Και σύντομα θα δεις τα πάντα Μια φωνή από το παρελθόν φώναξε, «Δώσε μια ευκαιρία στην ειρήνη» Πλήρωσε το τίμημά μας και τώρα είναι επιτέλους ελεύθερος. Φανταστείτε, τον αποκαλούσαμε ονειροπόλο Πόσες φορές πρέπει να πεθάνουν οι καλοί άνθρωποι; Πόσα δάκρυα θα κλάψουν τα παιδιά; Μέχρι να μην υποφέρουν πια από θλίψη Σταματήστε την τρέλα Ω, σταματήστε την τρέλα Αν η στάχτη είναι στάχτη και το χώμα είναι χώμα Στο τέλος του ταξιδιού μας τότε πρέπει να επιστρέψουμε Στην άμμο της ακτής Λευκά περιστέρια σε πτήση Ειρήνη σε όλους Αλλά πες μου γιατί οι ειρηνοποιοί πέφτουν Πρέπει να θάψουμε κι άλλους; Η σιωπή του πλήθους καθώς το άλογο περνούσε... Ένα μαύρο δαντελένιο πέπλο έκρυβε τα δάκρυα από τα μάτια της. Και όλοι κλαίγαμε σιωπηλά Πόσες φορές πρέπει να πεθάνουν οι καλοί άνθρωποι; Πόσες φορές θα κλαίνε τα παιδιά; Μέχρι να μην υποφέρουν πια από θλίψη. Ω, σταματήστε την τρέλα.. Ω, σταματήστε όλη την τρέλα..
Θεϊκό άσμα από το 1974
Πριν έρθεις...Ονειρεύτηκα... ότι έκανα ιππασία σε ένα χωράφι της Νότιας Ντακότα και το γλυκό γρασίδι μου ψιθύριζε καθώς οδηγούσα Ω, ο ήλιος ήταν το μεσημέρι έδειχνε καυτός στο πρόσωπό μου και η γη μας βρισκόταν ακόμα σε χάρη Ναι, ένας κρυστάλλινος σιωπηλός τόπος πριν έρθεις εσύ δύο από τα πιο κοντινά μου αδέλφια ήταν στο πλευρό μου και παρακολουθούσαμε έναν χρυσαετό να κάνει κύκλους στον ουρανό και χαμογελάσαμε καθώς τα μάτια μας συναντήθηκαν για τη χαρά μας, δεν μπορούσαμε να κρυφτούμε Ναι, μας άρεσε να κυνηγάμε και να ιππεύουμε. Ήταν ωραίο να είμαστε ζωντανοί. Πριν έρθεις εσύ. Αδελφέ, πάρε το χέρι μου και θα περπατήσουμε σε αυτή τη μαγική χώρα μαζί Αδελφή, κοίτα ψηλά και θα δεις ότι οι καταιγίδες χτίζονται στον ουρανό σου. Αναρωτιέσαι γιατί; Και όταν ο ήλιος πέθαινε είχαμε φτάσει στους ιερούς λόφους και ο ουρανός πήρε φωτιά. Και όλη η γη ήταν ακίνητη. Ήταν εδώ, τυλιγμένοι σε κουβέρτες. Στις νεότερες μέρες μας που τρέχαμε και ακούγαμε Ω, η νύχτα θα μας έφερνε οράματα πριν έρθεις εσύ. Αδελφέ, πάρε το χέρι μου. Γιατί πρέπει να κρατήσουμε τη γη του πατέρα μας ενωμένη. Αδελφή, κοίτα γύρω σου και θα δεις τα σημάδια της μάχης σε αυτό το έδαφος. Woh, ακούς τον ήχο; Ονειρεύτηκα... ότι ίππευα σε ένα χωράφι της Νότιας Ντακότα. Και το γλυκό γρασίδι μου ψιθύριζε καθώς οδηγούσα... Ω, ο ήλιος, ήταν μεσημέρι, έδειχνε καυτός στο πρόσωπό μου και η γη μας βρισκόταν ακόμα σε χάρη. Είναι ένας κρυστάλλινος σιωπηλός τόπος. Πριν έρθεις...




























.gif)

