Σε μια περίοδο καταιγιστικών διεθνών ανακατατάξεων, η διακεκριμένη οικονομολόγος, πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και συγγραφέας, Μαρία Δελιβάνη-Νεγρεπόντη, πραγματοποίησε μια άκρως αποκαλυπτική και βαθιά ανησυχητική διαδικτυακή ομιλία προσκεκλημένη του International Hellenic Association (IHA). Η κ. Δελιβάνη, μακροχρόνιο μέλος του οργανισμού, επέλεξε να αναλύσει την κατάσταση του «ευρύτερου σπιτιού μας», της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσιάζοντας μια ζοφερή αλλά απόλυτα τεκμηριωμένη πραγματικότητα για το μέλλον της γηραιάς ηπείρου.
Με αφετηρία τις τελευταίες εξελίξεις στην παγκόσμια σκακιέρα, η ομιλία διαρθρώθηκε σε δύο βασικούς άξονες: την ανάδειξη των δομικών προβλημάτων της ευρωπαϊκής οικονομίας και τη διερεύνηση των (περιορισμένων) δυνατοτήτων επιβίωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το συμπέρασμα της ανάλυσής της είναι σαφές: η Δύση υποχωρεί με ταχείς ρυθμούς από το βάθρο της παγκόσμιας ισχύος, όμως η Ευρώπη βιώνει μια πολύ πιο καταστρεπτική, παθητική και μη αναστρέψιμη παρακμή σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Το «Μανιφέστο» του Λευκού Οίκου και η Απαξίωση της Ευρώπης
Η κ. Δελιβάνη-Νεγρεπόντη ξεκίνησε την τοποθέτησή της κάνοντας εκτενή αναφορά σε ένα έγγραφο-σοκ που δημοσιεύθηκε από τον Λευκό Οίκο στις αρχές Δεκεμβρίου του 2025: τη «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας» των ΗΠΑ. Το κείμενο αυτό αποτυπώνει με τον πλέον ωμό τρόπο τη νέα αμερικανική οπτική υπό τη διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ. Όπως υπογράμμισε η ομιλήτρια, πρόκειται για ένα έντυπο 29 σελίδων, στο οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση καταλαμβάνει μόλις… τρεις σελίδες. Αυτή η αναλογία αποτελεί την ακράδαντη απόδειξη του πόσο λίγο υπολογίζουν πλέον οι ΗΠΑ την παραδοσιακή σύμμαχό τους.
Το περιεχόμενο της έκθεσης είναι ισοπεδωτικό. Περιγράφει την Ευρώπη ως μια ήπειρο σε βαθιά παρακμή, με πλήρη απώλεια ταυτότητας, και διατυπώνει τη δυσοίωνη πρόβλεψη ότι πιθανότατα η Ε.Ε. δεν θα υφίσταται με τη σημερινή της μορφή σε είκοσι χρόνια. Αν και οι ακραίοι χαρακτηρισμοί προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντώνιο Κόστα, η κ. Δελιβάνη σημείωσε με θλίψη ότι οι κατηγορίες της αμερικανικής πλευράς είναι σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένες.
Οι ΗΠΑ αποδίδουν την ευρωπαϊκή κατάρρευση στις υπερβολικές κανονιστικές ρυθμίσεις της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, οι οποίες πνίγουν τη δημιουργικότητα και το επιχειρηματικό πνεύμα. Το έγγραφο χρησιμοποιεί μάλιστα τη βαρύτατη έκφραση «εξάλειψη του πολιτισμού» για να περιγράψει την Ευρώπη της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, εστιάζοντας στις αποτυχημένες μεταναστευτικές πολιτικές που αλλοιώνουν τον ευρωπαϊκό πληθυσμό, προκαλούν εσωτερικές κοινωνικές συγκρούσεις και οδηγούν στην απώλεια των εθνικών ταυτοτήτων.
Η Γεωπολιτική Μοναξιά και το Σύνδρομο του «Υποτελούς»
Στο πολιτικό σκέλος, η πρώην Πρύτανης ανέλυσε την περίεργη στάση του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εμφανίζει έντονες προρωσικές τάσεις, αναγνωρίζοντας σιωπηρά ιστορικές δικαιολογίες για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Κατά την εκτίμησή της, η στάση αυτή του Αμερικανού Προέδρου μπορεί να λειτουργεί και ως ένα προσωπικό άλλοθι για μελλοντικές δικές του επεμβάσεις σε κυρίαρχα κράτη.
Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη παρακολουθεί τις εξελίξεις ανήμπορη. Ανέχεται τις προσβολές και τις υποτιμητικές εξάρσεις του Τραμπ, προσποιούμενη ότι δεν καταλαβαίνει, εξαιτίας του τρόμου που της προκαλεί ο βίαιος γεωπολιτικός απογαλακτισμός της από την Ουάσιγκτον. Η ηγεσία των Βρυξελλών επιχειρεί απεγνωσμένα να αποφύγει τη ρήξη, παρά το γεγονός ότι η αμερικανική κυβέρνηση πολλαπλασιάζει τις εχθρικές ενέργειες εναντίον της. Χαρακτηριστικό κλίμα της αμερικανικής ελίτ αποτελεί το tweet του Ίλον Μασκ, ο οποίος ζήτησε ανοιχτά τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – μια πρόταση που έσπευσε να αγκαλιάσει με ενθουσιασμό στη Μόσχα ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Η κ. Δελιβάνη εξήγησε ότι η τρέχουσα κρίση οφείλεται στη ριζική διάσταση συμφερόντων μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Ο κυρίαρχος στόχος των ΗΠΑ είναι η διατήρηση της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η επιθετική πολιτική προστατευτισμού και επιβολής δασμών που εφαρμόζει ο Τραμπ. Αντίθετα, η Ευρώπη δεν έχει πλέον καμία κυριαρχική φιλοδοξία· η μόνη της βλέψη είναι μια αγωνιώδης προσπάθεια βιολογικής και θεσμικής επιβίωσης.
Η Οικονομική Κατάρρευση σε Αριθμούς: Από το Απόγειο στον Μαρασμό
Περνώντας στο καθαρά οικονομικό σκέλος, η καθηγήτρια παρουσίασε ιστορικά και στατιστικά στοιχεία που σοκάρουν. Το απόγειο της παγκόσμιας ισχύος της Ευρώπης εντοπίζεται στην περίοδο 1870-1914. Έκτοτε, η φθίνουσα πορεία της είναι διαρκής.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της συρρίκνωσης, η κ. Δελιβάνη παρέθεσε την πορεία του ευρωπαϊκού μεριδίου στο παγκόσμιο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ):
Το 1990 η Ευρώπη αντιπροσώπευε το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Το 2020 το ποσοστό αυτό υποχώρησε στο 21%.
Οι επίσημες προβλέψεις για το 2050 τοποθετούν το ευρωπαϊκό μερίδιο μόλις στο 12%.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή συρρίκνωση της τάξεως του 50% μέσα σε διάστημα μισού αιώνα, η οποία συνοδεύεται από μια γενικευμένη πληθυσμιακή, τεχνολογική, οικονομική και ιδεολογική κατάπτωση. Μετά το 2020, η οικονομική μεγέθυνση της ευρωζώνης κινείται καθηλωμένη γύρω στη μονάδα (1%), εκπέμποντας μια μόνιμη εικόνα μαρασμού και ακινησίας.
Η ομιλήτρια τόνισε με έμφαση ότι όλες οι ιδρυτικές υποσχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης –η σταθερότητα, η ειρήνη, η δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος, η πλήρης απασχόληση και η κοινωνική δικαιοσύνη– έχουν δυστυχώς αθετηθεί στο ακέραιο.
Το Έγκλημα της Αποβιομηχάνησης και η Κινεζική «Καταιγίδα»
Το εμφανέστερο και πιο καταστρεπτικό αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής παρακμής είναι η ραγδαία αποβιομηχάνισή της. Ενώ η Αμερική αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα ως κομμάτι της γερασμένης Δύσης, η διαφορά έγκειται στο ότι η Ουάσιγκτον μάχεται, λαμβάνει μέτρα και σχεδιάζει τη δυναμική επαναβιομηχάνιση της χώρας. Η Ευρώπη, αντίθετα, δέχεται το πλήγμα με απόλυτα παθητικό τρόπο.
Μεγάλος κερδισμένος της παγκοσμιοποίησης αναδείχθηκε η Κίνα. Η Αμερική είχε επιβάλει κάποτε την παγκοσμιοποίηση για να εμποδίσει την οικονομική άνοδο της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, όμως υπολόγισε χωρίς τον ασιατικό γίγαντα. Η Κίνα, αθόρυβα και μεθοδικά, στηριζόμενη σε ένα μακροχρόνιο, διαρκώς ανανεούμενο σχέδιο, έδωσε διαδοχικά βάρος στην εκβιομηχάνιση, στις νέες τεχνολογίες και στο εξαγωγικό εμπόριο.
Οι συνέπειες του στρατηγικού σχεδίου «Made in China 2025» έγιναν οδυνηρά αισθητές στην Ευρώπη αμέσως μετά την κρίση της πανδημίας. Η κινεζική βιομηχανία κατάφερε να πλήξει ανεπανόρθωτα την ίδια την «καρδιά» της ευρωπαϊκής οικονομίας: τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Τα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα εισβάλλουν στην ευρωπαϊκή αγορά με τιμές κατά 30% έως 40% χαμηλότερες από τα γερμανικά, προσφέροντας ίση ή και ανώτερη ποιότητα.
Τα στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε η κ. Δελιβάνη για το έτος 2025 αποτυπώνουν το μέγεθος της κινεζικής κυριαρχίας:
- Το 2019 η Κίνα είχε ισοζύγιο, εισάγοντας 1 εκατομμύριο οχήματα και εξάγοντας άλλο 1 εκατομμύριο.
- Το 2025 οι κινεζικές εισαγωγές αυτοκινήτων μειώθηκαν στο μισό (500.000), ενώ οι εξαγωγές της εκτινάχθηκαν στο μυθικό νούμερο των 9 εκατομμυρίων μονάδων.
- Η Κίνα παράγει πλέον τα 2/3 των ηλεκτρικών αυτοκινήτων παγκοσμίως, αυξάνοντας τις εξαγωγές της προς την Ε.Ε. με ετήσιο ρυθμό 20%.
Το συνολικό εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας το 2025 διπλασιάστηκε, αγγίζοντας το πρωτοφανές ποσό των 1.200 δισεκατομμυρίων δολαρίων (6% του κινεζικού ΑΕΠ). Το διμερές εμπορικό πλεόνασμά της με την Ε.Ε. διπλασιάστηκε επίσης στα 360 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ ειδικά με τη Γερμανία εκτινάχθηκε στα 90 δισεκατομμύρια ευρώ. «Η Κίνα κυριολεκτικά αρπάζει τη βιομηχανία της Ευρωπαϊκής Ένωσης», τόνισε χαρακτηριστικά η καθηγήτρια.
Παράλληλα, η Κίνα ελέγχει πλέον το 70% της παγκόσμιας παραγωγής μπαταριών, το 90% της αγοράς τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών (drones), διαθέτει το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δίκτυο στον κόσμο και κατέχει τα ορυχεία των κρίσιμων στρατηγικών μετάλλων. Για να διατηρήσει αυτό το πλεονέκτημα, η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας παρεμβαίνει διαρκώς με τεράστια ποσά ώστε να κρατά χαμηλά την εξωτερική αξία του γουάν, την ίδια ώρα που η Ε.Ε. υποφέρει από την υψηλή εξωτερική τιμή του ευρώ.
Τα Μοιραία Λάθη: Η Αυτοκτονική Εξάρτηση και το Ενεργειακό Realpolitik
Απαντώντας στο κρίσιμο ερώτημα γιατί η Ευρώπη επέδειξε αυτή την εικόνα πλήρους εγκατάλειψης και δεν αντέδρασε στην καταιγίδα, η κ. Δελιβάνη-Νεγρεπόντη εντόπισε τα αίτια στην τυφλή και απόλυτη υποταγή της στις υποδείξεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ευρώπη διέβλεψε τον κίνδυνο, αλλά η πολιτική της εξάρτηση δεν της επέτρεψε να λάβει αυτόνομα μέτρα.
Ως το πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτής της «αυτοκτονικής» συμπεριφοράς ανέφερε τη διαχείριση του πολέμου στην Ουκρανία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση στερήθηκε οποιουδήποτε δικού της σχεδίου που θα εξυπηρετούσε τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Αντίθετα, ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τις αμερικανικές επιλογές, οι οποίες αποδείχθηκαν κάθε άλλο παρά σταθερές.
«Η αρχή του τέλους για την ευρωπαϊκή οικονομία ήταν η απώλεια της φθηνής ενέργειας από τη Ρωσία», δήλωσε κατηγορηματικά η ομιλήτρια. Η Ευρώπη θα μπορούσε να είχε βρει τρόπους να διατηρήσει τη ροή των ρωσικών ενεργειακών πόρων ακόμη και κατά τη διάρκεια της σύρραξης, διασφαλίζοντας τη βιομηχανική της βάση. Η επιλογή της πλήρους ισοπέδωσης με τις επιθυμίες της Ουάσιγκτον οδήγησε στο σημερινό παράδοξο: η Ευρώπη να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, τη στιγμή που οι ΗΠΑ αναζητούν νέες γεωπολιτικές ισορροπίες, αφήνοντας την Ε.Ε. εκτεθειμένη.
Η ομιλία της Μαρίας Δελιβάνη-Νεγρεπόντη στο IHA δεν ήταν απλώς μια οικονομική καταγραφή, αλλά ένα ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για το τέλος της Ευρώπης όπως την γνωρίζαμε. Η πλήρης απώλεια της στρατηγικής αυτονομίας, η παθητικότητα απέναντι στην κινεζική βιομηχανική κυριαρχία και η δογματική προσκόληση σε ξένα συμφέροντα έχουν φέρει τη γηραιά ήπειρο στο χείλος ενός ιστορικού και οικονομικού γκρεμού.
Οι διεθνείς τοκογλυφτες δεν εχουν κανενα προβλημα .. καθως ειναι παντου .. ελέγχοντας την ροή του χρηματος .. μεσω του οποίου εμείς βιώνουμε την καθημερινοτητα μας στον πολυ υλικό κόσμο μας...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕιναι ενα πολυ μεγαλο θεμα ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ της πραγματικοτητας που έχουμε επιλεξει να ζουμε....
Σωστοτατος. Επισης realpolitik ΔΕΝ σημαινει ανοικτα συνορα, το αντιθετο...
ΔιαγραφήΛΟΚΙ
Ενώ προβάλλονται κυρίως οικονομικοί και αναπτυξιακοί δείκτες για να τεκμηριώσουν την πτώση τής δυτικής κυριαρχίας (καθότι με την Ευρώπη συμβαδίζουν επίσης οι ΗΠΑ και το μόρφωμα) η χρεωκοπία τής δύσεως είναι πρωτίστως πνευματική. Το κύριο μειονέκτημα των δυτικών αφορά την υπεροψία. Και αυτή δεν διακατέχει μόνον τα άρχοντα συγκροτήματα, αλλά τον κοινωνικό κορμό, πλην ελαχίστου ποσοστού, που διατήρησε κάποια κριτική απόσταση. Οι δυτικοί θεώρησαν εσφαλμένα, ότι είναι ανώτεροι των υπόλοιπων κοινωνιών τής υφηλίου, οπότε δικαιούνται να τούς καταπατούν και να τούς εκμεταλλεύονται, ως δήθεν ανθρώπους δεύτερης υποστάθμης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ υπεροψία είναι η ισχυρότερη μορφή αυταπάτης, διότι παρακάμπτει ατεκμηρίωτα τον ρεαλισμό.
Ένα σύστημα εξουσίας επιδιώκει πάντοτε πρωτίστως την επικυριαρχία στις συνειδήσεις τού συνόλου. Προς αυτό δομεί αφηγήματα, που στηρίζονται κυρίως στην υποτιθέμενη φυλετική υπεροχή προωθούν αντιπαλότητα έναντι των αλλοφρόνων. Για να στηρίξει αυτήν την υποβολή συνθέτει η εξουσία ένα περιβάλλον με υποβλητικά οικοδομήματα και έργα υποδομής, περιβάλλει τούς φορείς της με πολυτέλεια, εργαλειοποιεί το ισχύον θρήσκευμα, μετατρέποντας την πηγαία πίστη των ανθρώπων σε εξουσιαστικό θεσμό, αναθεματίζει κάθε αντίπαλο δέος και οργανώνει ισχυρούς μηχανισμούς επιβολής με υλική βία, στοχεύοντας στον πλήρη και αδιαμφισβήτητο εσωτερικό έλεγχο και την εξωτερική επέκταση.
Ιδεολογικό υπόβαθρο κατά την φάση συγκρότησης τής δυτικής κυριαρχίας υπήρξε η στήριξη στον Αριστοτελισμό, με την αφελή και ψυχρή λογική που αυτός θεσμοθέτησε, τα αρχαία κρόνια μυστήρια στα πλαίσια των μυστικών εταιριών που αναπτύχθηκαν, οι μαγικοί πάπυροι τής Αιγύπτου, όπως το ερμητικό σώμα τού "Τρισμεγίστου" και η οικονομική καταλήστευση και σκύλευση τής Ανατολής με τις σταυροφορίες. Η επιβολή των Φράγκων στην Εκκλησία τής Ρώμης κατά τον 19ο αιώνα, που ακολούθησε την πλήρη κυριαρχία των γερμανικών φύλων στην Ευρώπη, μετέτρεψε το παπικό συγκρότημα σε μηχανισμό αποβλακώσεως των υπηκόων, απαγορεύοντας ρητά την δημόσια ιδιοκτησία βιβλίων και την μελέτη τους, με μοναδική εξαίρεση την Βίβλο, η οποία επιτρεπόταν να βρίσκεται μόνον μέσα σε παπικούς ναούς, καθώς και τις μοναστηριακές βιβλιοθήκες, οι οποίες τέθηκαν στην υπηρεσία των σκοταδιστικών ταγμάτων που προωθούσαν τον παπισμό. Η μετατροπή τού συνολικού πληθυσμού σε δουλοπάρικους και η υπερεκματαλλευσή τους με την υποχρεωτική προσκόλληση στα συγκεκριμένα αγροκτήματα που ήταν σκλαβωμένοι, χωρίς να τούς επιτρέπεται να απομακρυνθούν από αυτά (εξ ού κοι οι όροι "κολίγος" και "κουλτούρα" εκ τού "παραμένω κολλημένος σκλάβος στην συγκεκριμένη γη") καθώς και μέσω τής καταλήστευσης τής Ανατολής, προέκυψαν τεράστιες περιουσίες στις πόλεις πέριξ τής παπικής κυριαρχίας, όπως η Βενετία και η Φλωρεντία. Αυτές διαχειρίζονταν λίγες οικογένειες, που οργάνωσαν τις τράπεζες και από τις οποίες προερχόντουσαν οι πάπες.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμενου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην συνέχεια, με την εκκίνηση τής λεγόμενης "αναγέννησης", επιδόθηκαν οι δυτικοί στον λεγόμενο μερκαντιλισμό. Με την εκκίνηση ποντοπόρων εξερευνήσεων, επιδιώχθηκε η μετατροπή ολόκληρης τής υφηλίου σε σκλάβους. Η τεχνολογική ανάπτυξη, που είχε στοχευμένα προωθηθεί, οδήγησε στην στρεβλή εφαρμογή των επιστημονικών ανακαλύψεων, όπως συνέβη με την ανακάλυψη τού νόμου τής ορμής από τον Νεύτωνα, που αποτέλεσε την βάση κατασκευής πυροβόλων όπλων και των ανακαλύψεων τής οπτικής, που χρησιμοποιήθηκαν στην ναυσιπλοΐα. Η καθυπόταξη των αποικιών οδήγησε στην καταλήστευση πρώτων υλών και την υπερεκμετάλλευση των ιθαγενών πληθυσμών σε φυτείες. Με την διάδοση τού θρησκευτικού φανατισμού και τις αντίστοιχες αιματηρές συγκρούσεις με πολέμους τεράστιας διάρκειας, αποστερήθηκε μέσω των συνεχών καταστροφών η Ευρώπη και την δαπάνη μεγάλου μέρους των πόρων που είχαν συσσωρευθεί από την καταλήστευση, τής δυνατότητος να αξιοποιηθούν αυτοί οι πόροι για την ανάπτυξη και την ουσιαστική ευημερία των κοινωνιών, που ήσαν μόνιμα οι δεξαμενές αίματος για τις διενέξεις.
Η ανακάλυψη τής ατμομηχανής είχε δυο μεγάλες συνέπειες. Αφ' ενός την έναρξη τής βιομηχανικής παραγωγής και αφ' ετέρου μέσω τής έντασης τής υπερπόντιας ναυσιπλοΐας οδήγησε στον εποικισμό τής βορείου Αμερικής. Η βιομηχανική επανάσταση κατέστη δυνατή μέσω τής υπερβολικής εκμετάλλευσης των εγχώριων εργατών, που στοιβαγμένοι στις επεκτεινόμενες πόλεις ζούσαν σε συνθήκες πλήρους αθλιότητος. Και η οικονομική ανάπτυξη τής Αμερικής στηρίχθηκε στην εξολόθρευση των γηγενών και στην απόσπαση από την Αφρική τεράστιου αριθμού ανθρώπων, που μεταφέρθηκαν βίαια από τούς δουλεμπόρους ως σκλάβοι στις φυτείες τού νότου.
Η βιομηχανική ανάπτυξη που ακολούθησε, οδήγησε σε μεγάλη αύξηση τής παραγωγικότητος, τόσο στην μεταποίηση όσο και στην αγροτική παραγωγή μέσω τής εκμηχάνισης και τής εντατικοποίησης της με την χρήση λιπασμάτων. Με αυτόν τον τρόπο κατόρθωσε η εξουσία στις ανεπτυγμένες βιομηχανικά μητροπόλεις, να πετάξει ένα καταναλωτικό κόκαλο στην πλειοψηφία τής κοινωνίας, εγκαθιστώντας την λεγόμενη "εργατική αριστοκρατία". Με αυτήν την ρύθμιση επέτυχε μια εσωτερική συνοχή και την εγκατάσταση στρεβλών κοινωνικών συμμαχιών, στα πλαίσια των οποίων τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα πρόσφεραν προθύμως τα παιδιά τους, για να γίνουν κρέας για τα κανόνια στην πορεία επέκτασης τής δυτικής κυριαρχίας.
Η ανάπτυξη τής "καταναλωτικής κοινωνίας" οδήγησε σε μεγάλα δεινά για το περιβάλλον, προτάσσοντας τα κέρδη έναντι των πάντων. Εξίσου ζοφερές ήσαν και οι συνέπειες απέναντι στα κοινωνικά ήθη, όπου η μανία κατανάλωση, "κοινωνική ανέλιξη" και η τάση για επίδειξη προς απόκτηση κοινωνικού κύρους παραμέρισαν όλες τις προϋπάρχουσες κοινωνικές αξίες, που κυριαρχούσαν προηγουμένως σε στρεβλωμένη βάση μεν, αλλά εξασφάλιζαν μια στοιχειώδη λειτουργία των θεσμών.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμενου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην καταναλωτική κοινωνία, διαδέχθηκε με την ακόμη μεγαλύτερη απόκτηση πόρων, ο μιντιακός οχετός. Τεράστια ποσά διοχετεύτηκαν με αυτήν την διαδικασία στην νοητική αλλοτρίωση τού πληθυσμού από την δύση. Με ακριβές κινηματογραφικές παραγωγές, την ολοκληρωτική επικράτηση τής τηλεόρασης και την οργάνωση τεράστιων συγκροτημάτων έντυπων προϊόντων, που συγκεντρώθηκαν στα χέρια των ολιγαρχών, επιβλήθηκε η αντίληψη τού λαιφστάιλ, όσο αφορά την ουσία τής ζωής. Ο δυτικός τρόπος αλλοτρίωσης τής ζωής προβλήθηκε ως η μόνη οδός επίτευξης τής ευτυχίας. Η πλήρης κυριαρχία των ενστίκτων, η ομαδοποίηση σε κυκλώματα συμφερόντων, η τάση παραγκωνισμού των υπολοίπων για το ατομικό συμφέρον, η ηδονοθηρία με κατεύθυνση στην πλήρη κυριαρχία τής νικοτίνης, των οινοπνευματωδών και των κάθε είδους ναρκωτικών, μετέτρεψε τούς ανθρώπους στις υπερφορτωμένες ζούγκλες των πόλεων, σε σύγχρονους τρωγλοδύτες, όπου η απόλαυση τού μαζοχισμού και τις παρακμής αναδείχθηκαν σε έσχατη δεοντολογία.
Το κυριότερο, που όχι μόνον υποτίμησε η δύση, αλλά στην κυριολεξία υπόθαλψε και πολέμησε με κάθε παρεχόμενο μέσον ΗΤΑΝ Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, προάγοντας στην θέση της κάποια ευτελή, εν πολλοίς ρυπαρά και εν τέλει άκρως αναποτελεσματικά υποκατάστατα. Ως πρώτο ανομολόγητο αντίπαλό της θεώρησε ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΒΑΣΗ ΚΑΘΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, η οποία είναι σε θέση να οργανώνει αρμονικά την νόηση και την ψυχική υποδομή τού ανθρώπου.
Εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα, τα οποία λειτουργούν στην βάση ορθολογικής διύλισης τού κώνωπος, για την παραγωγή ειδικευμένης ηλιθιότητος με αποκλειστικά φθοροποιό αποτέλεσμα για την οργάνωση και αναπαραγωγή τού ανθρώπινου βίου και χωρίς την διάθεση διείσδυσης στις πραγματικές νομοτέλειες που διέπουν την φύση και την υπόσταση τού ανθρώπου, ανέπτυξε ένα τεχνολογικό και πολιτισμικό μωλόχ, τύπου πύργου τής βαβέλ. Ανοίγοντας τις θύρες των "εκπαιδευτικών ιδρυμάτων" σε πλατιά λαϊκά στρώματα, πέρασε μέσα από τις δεξαμενές νοητικής χειραγώγησης εκατομμύρια ανθρώπους, που συγχέουν τα νοητικά μπάζα με την ουσιαστική γνώση και δημιουργική αναζήτηση. Η κοινωνίες πλέον, χωρίς ουσιαστική πνευματική καθοδήγηση, αναδεύουν το μπάζο, εφησυχασμένες ότι κατέχουν την λύση.
Κλασσικό αντίκτυπο αυτής τής κατάντιας, ήταν η αποδοχή των καταστροφικών ενέσιμων δηλητηρίων από την πλειοψηφία. Ομολογουμένως υφίσταται παρ' επιπτόντως και αντίλογος και κριτική. Όμως αυτά εξαντλούνται στην συμπτωματολογία και σπανιότητα προσπαθούν να αναδείξουν τις βαθύτερες αιτιάσεις.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμενου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ δύση απέφυγε εκ συστήματος την ουσιαστική γνώση και εγκλωβίστηκε στην λοβοτομή. Προάγοντας είτε την άκρατο ατομικισμό, μέσω τής κεφαλαιοκρατίας, είτε την μονομερή απολυτοποίηση τού συλλογικού στοιχείου, με την δογματική υποταγή στις ανεπάρκειες μιας νομενκλατούρας, που προώθησε ο Μαρξισμός, με πιστή αναπαραγωγή τού Αριστοτελικής αναπηρίας.
Και αυτά, που περιγράφονται προηγουμένως, αποτελούν απλή παράθεση συμπτωμάτων, χωρίς να γίνει μια αναφορά σε βαθύτερες συνωμοσιολογικού χαρακτήρα αιτιάσεις. Όμως αυτά επαρκούν για να τεκμηριωθεί, ότι το δυτικό οικοδόμημα είναι σαθρό από χέρι και ως εκ τούτου σύντομα θα εκλείψει.
Αυτό που ονομάζεται "πολυπολικός κόσμος" είναι στην ουσία η πτώση τής δυτικής κυριαρχίας. Ο χαρακτήρας αυτού, που θα διαδεχθεί αυτήν την κατάσταση, δεν φαίνεται προσδιορίσιμος προς ώρας.
Εάν είναι κάτι καλύτερο, ή "μια από τα ίδια", θα εξαρτηθεί από την συνειδητή προσπάθεια των ανθρώπων.
Ο ζωτικός χώρος, που αναπτύχθηκε το Κλασσικό Πνεύμα βρίσκεται υπό την κυριαρχία ξένων προς τον Ελληνισμό δυνάμεων. Και στο Ελλαδικό κρατίδιο επικρατεί το χείριστο πρόθεμα τής δύσης, που είναι ο κοινοβουλευτισμός.
Να με συγχωρείς Μποτίλια, αλλά αυτό που περιγράφεις είναι η ιστορία της ανθρωπότητας και όχι μόνο της Ευρώπης. Την Ανατολή την κατέσφαξε ο Ταμερλάνος και όχι οι Φράγκοι που βέβαια ό,τι μπορούσαν έκαναν. Η υπέρ του δέοντος θύμηση των Σταυροφοριών στους Άραβες -επίσης αιμοβόρος και επεκτατικός λαός- γίνεται εκ του πονηρού. Τους Ούγγρους παρ' ολίγο να τους αφανίσει ο Μπατού Χαν, όχι οι Αψβούργοι. Η Δυτική Αφρική είναι η πατρίδα του δουλεμπορίου ακόμα και σήμερα. Στην Αφρική δεν υπάρχει η έννοια της "αντιπολίτευσης": οι ηττημένοι είχαν το δικαίωμα μόνο της δουλείας ή της εξαφάνισης (Τούτσι). Και ο βασιλιάς μπορούσε να σφάξει και την αυλή του για το γούστο του. Για χιλιάδες χρόνια πριν οι Ευρωπαίοι μπουκάρουν στην Αφρική, οι Αφρικανοί κάνανε ρεσάλτο σε όλη τη Μεσόγειο για να γεμίσουν τα αμπάρια τους με δούλους, το "χρυσάφι" της Μεσογείου. Την Ινδία, οι Άγγλοι δεν την αρπάξανε από τους "Ινδούς" (ανύπαρκτο έθνος) αλλά από τους Μογγόλους. Στο Μεξικό, σήμερα που μιλάμε, κάποιοι μάλλον θυμούνται το αζτέκικο παρελθόν τους και στήνουν εκατόμβες, κυριολεκτικά όμως. Κι άλλα πολλά...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚουφάλες είναι και οι Ευρωπέοι, αλλά αυτός ο δυισμός καλοί-κακοί υπάρχει μόνο στο μαρξιστικό φαντασιακό...
@ το συντεκνάρι
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ φίλε, νομίζω ότι τα σχόλιά μου ήταν επαρκώς συγκεκριμένα, ώστε να καθίστανται κατανοητά.
Δεν αναφέρθηκα στην ιστορία τής ανθρωπότητος, αλλά αποκλειστικά σε κάποια στοιχεία τής δυτικής κυριαρχίας. Τονίζω τον όρο "συμπτώματα".
Η δυτική κυριαρχία είναι αυτή που χαρακτήρισε τον λεγόμενο "μονοπολικό κόσμο", που έληξε προσφάτως και όχι κάποιοι άλλοι σε συγκυριαρχία, ή μόνοι τους.
Σε γενικότερα ζητήματα ιστορικής πορείας τής ανθρωπότητος αναφέρθηκες αποκλειστικά εσύ, με πρόθεση να τεκμηριώσεις, ότι οι δυτικοί δεν είναι η προσωποποίηση τού απόλυτου κακού, ή οι μόνοι κακοί, που εφάρμοσαν απάνθρωπες πρακτικές. Πρακτικά παραβίασες ανοικτές θύρες, διότι στα όσα παραθέτεις σχετικά με τις βιαιοπραγίες άλλων συμφωνώ μαζί σου.
Ο δυισμός που αναφέρεσαι ουδόλως με αφορά. Εγώ αναφέρθηκα αποκλειστικά σε ένα από τα υπάρχοντα φαινόμενα, υποδεικνύοντας τις βασικές ιστορικές του συνιστώσες. Και η ανάρτηση αναφέρεται αποκλειστικά στην διάλυση τής Ευρώπης, οπότε ακολουθώντας την δεοντολογία της παρέμεινα αποκλειστικά στο συγκεκριμένο θέμα. Αυτό δεν συνεπάγεται, ότι εξαιρώ τού αίσχους πλείστους άλλους. Εάν είχες παρακολουθήσει τα γραφόμενά μου, θα γνώριζες, ότι έχω σύρει κατά καιρούς τα εξ αμάξης και σε πλείστους άλλους, οι οποίοι δεν υπολείπονται σε αίσχη έναντι των δυτικών.
Πλην όμως ο μονοπολικός κόσμος σφραγίστηκε από την δυτική κυριαρχία και όχι από κάποιους άλλους, άσχετα ότι πλείστοι όσοι σε πολλές από τις περιόδους που αναφέρθηκα, στάθηκαν εξ ίσου ειδεχθείς, η και χειρότεροι, σε σύγκριση με τούς δυτικούς. Όμως, όταν εξετάζει κάποιος ένα συγκεκριμένο φαινόμενο, δικαιούται από πλευράς δεοντολογίας να επικεντρώνεται σε αυτό.
Εξ άλλου, το τελικό συμπέρασμα των σχολίων μου, ότι δεν γνωρίζουμε μετά το πέρας τής δυτικής κυριαρχίας, εάν θα προκύψει κάτι καλύτερο, ευθέως εννοεί, ότι πέραν των δυτικών, υφίστανται πλείστα όσα καθίκια.
Όταν όμως αποτιμάται μια συγκριμένη πορεία, δεν είναι δυνατόν λόγω χώρου και σκοπιμοτήτων, να γίνεται αναγκαστικά μνεία και στα παράπλευρα, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή πρόθεση να μην ονειδίζονται, ή να αποσιωπούνται, όλοι όσοι εγκλημάτησαν και εγκληματούν σε βάρος τής ανθρωπότητος.
Η αναφορά σου είναι ένα απάνθισμα φρικαλεοτήτων, χωρίς συστηματική παράθεση, τις οποίες ουδέποτε αμφισβήτησα. Εάν όμως η συγκεκριμένη πρόθεσή σου, ήταν να καταδείξεις, ότι η συγκεκριμένη πρακτική των δυτικών είναι πάγιον χαρακτηριστικό τού ανθρωπίνου είδους, επέλεξες ένα πολύ πρόχειρο και μη αποτελεσματικό τρόπο να τεκμηριώσεις αυτήν την εκτίμηση. Για την αποτίμηση τέτοιου είδους δεδομένων απαιτείται συνωμοσιολογική προσέγγιση σε βάθος, με τελείως άλλες προϋποθέσεις έκτασης. Στα σχόλια δεν μπορούμε να γράφουμε βιβλία. Αυτό το κάνω με άλλο τρόπο.