Ο τουρκοφάγος... ταύρος! 😂 (ποιηματάκι..)

Εν οδόν

ΕΥΤΟΠΙΑ

 γράφει ο Διονύσης Κλαδάς ('Μποτίλια στο Πέλαγος')

                            Δ.Κλαδάς - "Χειμερινοί προσκυνητές" (ακρυλικό σε χαρτόνι-Δεκ.2024)

Ένα αισιόδοξο ποίημα για την Κίμπερλι Γκιλφόιλ

 στιχουργεί.. ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων 

Φέρτε πίσω τους παλαιούς Νοέμβρηδες!!!...

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017

Αχχ...βρε Έλληνες...αφού το ξέρω...θέλετε πίσω την χαμένη σας αθωότητα. Το ξέρω πως δεν σας λείπουν τώρα πια...τα 70's, τα 80's, τα 90's...η χρυσή εξαετία των athens olympics που κάνατε ταξίδια στην Ευρώπη με πιστωτικές κάρτες....

Άάάάλλο  τραβάει η ψυχή σας τώρα.....τα μεγαλοπιασήματα τα χορτάσατε...κι είδατε τί καλούδια-αγγούρια-μνημονιούδια φέραν....Για πολλά χρόνια, στην προδομένη μας Ελλάδα, η γη στερήθηκε την ελληνική αγροτιά, τα ελληνικά χέρια, γιατί  τούτα έσπαζαν πιάτα στα μπουζούκια με χρήματα που προορίζονταν γι αυτήν. Πρώτες οι ηγεσίες έδιναν το κακό παράδειγμα. Και όπως αποδεικνύεται σήμερα ήταν εκτελεστές ενός σχεδίου εγκατάλειψής της, αποβιομηχάνισης της χώρας και εκκοσμίκευσης του λαού μέχρι ανηθικότητας. 

Αυτή την τραγική κατάσταση που ζούμε τις τελευταίες ημέρες, δεν θα την δούμε να δίνει τη θέση της σε καμία περίοδο αφθονίας και διασκέδασης, όπως αυτήν πριν έρθουν τα μνημόνια.
Καμία από όλες τις περιόδους αυτές που γνωρίζουμε δεν θα επιστρέψει. Και να μην επιστρέψει ποτέ!!! Οι καρδιές μας είχαν μουχλιάσει από την πλημμύρα του «εγώ», την πονηριά, την τρυφηλότητα και την ηλιθιότητα. Έχουμε ανάγκη τώρα...να καταφύγουμε τρέχοντας...προς ένα φτωχικό, ταπεινό, μα ζεστό...και αθώο παρελθόν...αξιοπρέπειας...και μετανοίας. Κι όποιος δεν είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο...ας φτιάξει από τώρα το λάκο του ή να μας αδειάζει τη γωνιά... [Κ-Τ]

Νεαρές καταιγίδες

Είμαι η γρήγορη, ανυψωτική ορμή των ήσυχων πουλιών

" Κι αν πεθάνει ο πατέρας " - ποίηση Αντώνη Ανδρουλιδάκη

T.S. Eliot, Η Έρημη Χώρα - απόσπασμα σε μετάφραση Γιώ. Σεφέρη

Απόλυτος έρωτας

ΑΦΙΕΡΩΣΗ - Γιόχαν Βόλφγκανγκ (φον) Γκαίτε

Απέραντα χωράφια

Με νέα εργαλεία θα Αναστήσεις τα παλιά

 (αναδημοσίευση από 2017)

Αναστήσου!

 (αναδημοσίευση από Μ.Παρασκευή 2019)

Στο τέλος...

Σας υπόσχομαι ότι δεν θα αφήσω κανένα ίχνος: Δεν θα αφήσω κανένα αποτύπωμα από το παπούτσι μου... Ακόμα, ένα σταθερό μονοπάτι μέχρι την άκρη του νερού... Θα κρατήσω την υπόσχεσή μου μέχρι το τέλος: Σκοπεύω να πάω ελεύθερος Όχι πια βιασύνη, όχι πια ταξίδι με σκάκι, Καλύτερα να καθίσω, ξέρετε ότι χρειάζομαι ξεκούραση... Ναι, ήρθε η ώρα να παραιτηθώ με ψυχραιμία και ηρεμία Από το παιχνίδι Δεν μπορώ να το εξηγήσω, Δεν μπορώ να το εξηγήσω... Τα έκανα όλα πολύ αργά; Τώρα είναι η ώρα για την έκθεση της επιτροπής, Μέχρι πρόσφατα, νόμιζα ότι με είχαν φυτέψει... Προσπαθώ σκληρά να τα κάνω όλα πραγματικότητα Η άδεια να αισθάνομαι δεν μου δίνεται Αλλά τώρα που συμβαίνει, θα ήθελα να το κρατήσω μυστικό, αν μπορώ, Τελευταία λόγια, τελευταία βλέμματα, κάντε μια τελευταία στάση Τώρα το νούμερό μου ήρθε στις πισίνες Υποθέτω ότι θα επιβιβαστώ στον Τιτανικό για μια κρουαζιέρα... Αυτή είναι η ώρα να ξεκαθαρίσω την κατάστασή μου Πολύ αργά, φοβάμαι, και μοναχικά Καθώς φίλοι και εχθροί διασχίζουν τη σκηνή, Όλοι με οργή με αποκηρύσσουν Και όλα τα στηρίγματα του λάκκου γίνονται σκόνη γύρω από τα αυτιά μου: Μνήμη και συνείδηση, ελπίδα και φόβος Καθώς σέρνομαι πιο έξω στο άκρο... Κάτι μου λέει ότι σέρνομαι Σε άγνωστες προφητείες και ζωές Η άκρη του ουράνιου τόξου είναι περικυκλωμένη με μαχαίρια... Καθώς στέκομαι στα σανίδια και τα φώτα της σκηνής εξασθενούν Να βγω έξω από τις πόρτες, ή μήπως να μπω μέσα; Έφτασα στο σημείο που θα έπρεπε να πάρω το σύνθημά μου και να ακολουθήσω εσένα και τα σημάδια σου; Δεν μπορώ να θυμηθώ τις ατάκες μου Καθώς ο υποβολέας με φωνάζει Και τα χαρτιά πέφτουν Στην απεργία Όλες οι σελίδες είναι λεπτές, όλες οι γωνίες είναι κυρτωμένες Μήπως η αστροφεγγιά πέφτει μέσα από το παράθυρό μου στον κόσμο; Ή μήπως ζω (τους σπόρους της αμφιβολίας) ένα χρονικό εκδίκησης; Η ιτιά λυγίζει Όπως και τα χέρια μου, Καταλαβαίνεις; Και θα είσαι ακόμα φίλος μου στο τέλος; Όταν το στόμα μου χαλαρώνει Και δεν μπορώ να βρω άλλο σκοπό Θα κοιτάξω πίσω και θα πω Τα έκανα όλα; Τόσο σύντομα;

Νεκρά παιδιά - ένα ποίημα του Michael Rosen

Πόλεμος σε ψυχικό πεδίο/ονειροπαγίδα

« Τα δάκρυα δεν σβήνουν τη φωτιά »

Πλάνη

Ο ΔΙΟΔΟΤΟΣ ΓΙΑ 9 ΗΜΕΡΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑNΑΡΤΗΣΕΙ ΘΕΜΑΤΑ, ΛΟΓΩ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ. ΣΧΟΛΙΑ ΘΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!