Καλημέρα!

Ο άστεγος (2001) — Χρυσά κύματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Θα μπορούσε να χαθεί η ψυχή μου εδώ. Χρωματιστά φώτα στο μονόδρομο κάνουν έναν ξένο να νιώθει ελεύθερος. Τρέχω πίσω από το χρόνο και μου λείπει η λιακάδα. Οι καλοκαιρινές μέρες θα έρθουν, η ευτυχία θα είναι δική μου. Έχω χαθεί στα λόγια μου, δεν ξέρω που πηγαίνω, κάνω το καλύτερο που μπορώ για να μην ανησυχώ για τα πράγματα. Αισθάνομαι χαμένος, αισθάνομαι κουρασμένος, δεν ξέρω τι ψάχνω.. Κάτι αληθινό, κάτι υπέροχο που θα με κάνει να νιώσω ζωντανός. Σαν άστεγος που περιπλανιέται, ψάχνω για ένα τραγούδι να τραγουδήσω. Ένα τραγούδι που θα κρατήσει όλη τη νύχτα και για το υπόλοιπο της ζωής μας. Ωχ, σκατά!

 

"Ελλάδα 2.0" : Τα γνωστά.... Αφού εχθές το απόγευμα ΨΕΚΑΣΑΝ τα άντερά τους παντού... σήμερα "βροχή" -στην δε Αττική.. ο γνωστός σκατουλί (μπεζογκρί) ουρανός. Η γενοκτονία συνεχίζεται...

 

 Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που είδαμε έξω Εσύ κι εγώ να βλέπουμε τα αεροπλάνα να περνάνε Κάτω στη θάλασσα Τόσοι πολλοί άνθρωποι Έχουν ήδη πνιγεί Εσύ κι εγώ να βλέπουμε μια θάλασσα γεμάτη κόσμο Προσπαθώντας να μην πνιγούν Τόσοι πολλοί άνθρωποι Τόσοι πολλοί άνθρωποι Πού πηγαίνουν; Εσύ κι εγώ βλέπουμε έναν ουρανό γεμάτο χημικά ψεκάσματα Εκεί ανήκουμε Το μόνο που μπορώ να πάρω από αυτά τα σημάδια είναι ελπίδα Αλλά το μόνο που βλέπω αυτή τη νύχτα είναι βάρκες που βυθίζονται Κάτω στη θάλασσα, μάς έχει καταπιεί το κακό Έχουμε ήδη πνιγεί Εσύ κι εγώ βλέπουμε μια θάλασσα γεμάτη κόσμο Έχουν ήδη πνιγεί Τόσοι πολλοί άνθρωποι Τόσοι πολλοί άνθρωποι Πού πάνε; Εσύ κι εγώ κοιτάζουμε έναν ουρανό γεμάτο χημικά ψεκάσματα Κοιτάζουμε τα αεροπλάνα να περνάνε Εσύ κι εγώ κοιτάζουμε Εσύ κι εγώ κοιτάζουμε Τα χημικά ψεκάσματα είναι το μέρος που ανήκουμε Εκεί θα είμαστε όταν πεθάνουμε· στο ρεύμα. Θα σκαρφαλώσουμε σε μια τρύπα στον ουρανό (Beck Hansen 2008)

Πάμε για μουσική Κυριακή.. [τραγουδάκι για μένα]

Έχει τσιγάρο σε κάθε χέρι Έχει λευκές τερηδόνες στα δόντια Έχει ένα καρμπυρατέρ δεμένο στο φεγγάρι Ροζ μάτια που κοιτάζουν το φαγητό των αιώνων Είναι μόνη στη νέα ρύπανση Είναι μόνη στη νέα ρύπανση Έχει το χέρι της σε έναν τροχό πόνου Μπορεί να μιλήσει στους καταπιεστικούς αγνώστους  Μπορεί να κοιμηθεί σε ένα φλεγόμενο βάλτο Πετάει τα προβλήματά της στα αποκαΐδια Είναι μόνη στη νέα ρύπανση Είναι μόνη στη νέα ρύπανση Έχει παραδεισένιο καμουφλάζ Σαν ένα ραγισμένο μαστίγιο που μου φέρνει ανατριχίλες Είναι μια βάρκα σε ξεζουμισμένο ωκεανό  Πλέει χαμηλά στα μεθυσμένα ποτάμια  Είναι μόνη στη νέα ρύπανση

ΣΑΣ ΈΛΕΙΨΑΝ ; _ [ Beck - "Chemtrails" ]

Air & Beck - The Vagabond

 

Χρυσά κύματα Προς όλες τις κατευθύνσεις Θα μπορούσε να χαθεί η ψυχή μου εδώ Χρωματιστά φώτα Στο μονόδρομο Κάνουν έναν ξένο να νιώθει ελεύθερος Τρέχω πίσω από το χρόνο και μου λείπει η λιακάδα Οι καλοκαιρινές μέρες θα έρθουν η ευτυχία θα είναι δική μου Έχω χαθεί στα λόγια μου Δεν ξέρω που πηγαίνω Κάνω το καλύτερο που μπορώ για να μην ανησυχώ για τα πράγματα Αισθάνομαι χαμένος Αισθάνομαι κουρασμένος Δεν ξέρω τι ψάχνω Κάτι αληθινό Κάτι υπέροχο Που θα με κάνει να νιώσω ζωντανός Σαν περιπλανώμενος σε αποστάσεις Ψάχνω για ένα τραγούδι να τραγουδήσω Ένα τραγούδι που θα κρατήσει όλη τη νύχτα Και για το υπόλοιπο της ζωής μας Ωχ, σκατά!

Συνεχίστηκε το ψέκασμα κι απόψε και τώρα..