«Μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι» ( Σωκράτης/Πλάτων:Κρίτων, 51β ). Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΕΤΩΠΟΣ. Η ΕΛΛΑΣ, Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ. Ο ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ ΜΕΤΑΞΥ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΩΝ, ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΞΑΚΤΙΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ. Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "ΔΙΟΔΟΤΟΣ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟΠΡΕΠΗΣ ΟΥΤΕ ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Ή ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ, ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Ή ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΑΠΟΤΙΕΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΛΑΙΕΣ, ΠΑΤΡΩΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ, ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΖΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΛΟΧΕΥΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ.
Toν εννοώ τον τίτλο. Έχω πιεί κρασί πολλές φορές στο όνομα αυτού του ανθρώπου. Υπάρχουν αρκετές αναρτήσεις στο ιστολόγιό μας με την ετικέτα Δήμος Θανάσουλας. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο νούμερο ένα (δηλ. περισσότερο από άλλους ειδικούς και δικηγόρους) που έχει ανοίξει τα μάτια στους Έλληνες. Και είμαστε σήμερα σε θέση να έχει πάρει την νέα ταυτότητα με τον ΠΑ ένα μικρό ποσοστό των Ελλήνων. Είναι πολύ δικός μας, καραέλληνας πατριώτης και στρατιώτης του Χριστού. Ίσως και η ΝΙΚΗ να τα πήγαινε καλύτερα σε απήχηση αν τον είχε πρόεδρο. Εκτιμώ τον Νατσιό, αλλά μέσα στην Βουλή μιλάει σαν να βγάζει λόγο σε εορταστική εθνική ή ορθόδοξη επέτειο σε σχολείο. Αυτό δίνει πάτημα στους εχθρούς των Ελλήνων να χλευάσουν για θεούσο και γραφικό κόμμα, και να επηρεάσουν αρνητικά την πλειοψηφία, ενώ η Νίκη είναι το πιο τίμιο κόμμα που υπάρχει αυτή την στιγμή στην Βουλή. Και πιστεύω ακράδαντα ότι ο ίδιος ο Χριστός την έβαλε στην Βουλή. Στις επόμενες εκλογές σχεδιάζουν με νοθεία να την βγάλουν εκτός. ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚώστα έχει πολλές γνώσεις σίγουρα και μία ηρεμία που σε καθηλώνει, ταυτόχρονα σου περνάει το μήνυμα ότι όλα θα πάνε καλά αρκεί να το θέλεις και να το αποφασίσεις.Η Ελλάδα όμως έχει αποδείξει μέχρι τώρα ότι αναζητάει κάτι πιό "λαμπερό" , κάποιον που να έχει τη στόφα του ηθοποιού,του πρωτοπόρου,του λαοπλάνου,του αισιόδοξου και του νταή που θα τα βάλει με όλους και με όλα για σένα.Θα είναι εκείνος που θα σε κινητοποιήσει να ακολουθήσεις οποιαδήποτε τρέλα και θα πιστέψεις στο όνειρο ακόμα και αν είναι ψέμα.Έχω φωτογραφίσει τον Ανδρέα Παπανδρέου μάλλον γιατί το 1981 ήμουν δέκα χρονών και παρακολουθούσα την ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου με μεγάλο ενδιαφέρον να λέει ότι απόψε απελευθερωνόμαστε, είναι η συγκέντρωση της αλλαγής και της ειρήνης.Είμαστε ένας λαός που μιλάει πολύ,συγκινούμαστε και επηρεαζόμαστε εύκολα και δυστυχώς οι πολιτικοί εκμεταλλεύονται αυτά τα στοιχεία, είμαστε πολύ καλοί σε κάθε είδους επικοινωνία αλλά ξεχνάμε γρήγορα και βαριόμαστε το ίδιο γρήγορα, είμαστε χωρισμένοι σε ομάδες όλων των ειδών, οπότε θέλουμε κάποιον να βρίσκεται σε ένα βάθρο,να μας ενώσει και να μας κρατάει σε εγρήγορση.
ΔιαγραφήΕυρυδίκη
Εγώ Ευρυδίκη μου αντιθέτως, δεν θέλω κάποιον λαμπερό δημαγωγό. Θέλω κάποιο ταπεινό άτομο low profile. Η ελλαδόμαζα είναι εκφυλισμένη και ζητάει λαμπερό άτομο. Πρέπει πρώτα να αλλάξει η ίδια για να ανταμοιφθεί με τον ταπεινό και τίμιο ηγέτη που της αξίζει.
ΔιαγραφήΥποκλίνομαι ενώπιον αυτής τής προσωπικότητος. Πρόκειται για εξαιρετικό άνθρωπο με σπουδαίες ιδιότητες. Διακρίνεται από έντονη ανάληψη πρωτοβουλιών με ταυτόχρονη κατοχή δημόσιας αρμοδιότητος, παρρησία, άκρως εμπεριστατωμένες παρεμβάσεις, με προώθηση επιχειρημάτων με άριστη γνώση τού θέματος και σαφέστατη ακριβολογία, που δεν επιτρέπουν την παραμικρή δυνατότητα αμφισβήτησης. Είναι αξιοπρεπέστατος, συμπαθέστατος και πλήρως συγκροτημένος. Επειδή η φάση που διανύουμε έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την προώθηση τής διαδικασίας αφύπνισης, ο ρόλος του είναι καθοριστικής σημασίας στην διαμόρφωση των εξελίξεων.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ ότι είναι κατάλληλο πρόσωπο για να πρωθυπουργεύσει, όμως κατά την διάρκεια που θα προωθηθεί ένας βαθύτερος μετασχηματισμός, διότι προσβλέπω σε ένα τελείως διαφορετικό τύπο οργάνωσης τής κοινωνίας από τον κοινοβουλευτισμό αγγλοσαξονικής προελεύσεως, που άκρως εσφαλμένα έχει ταυτιστεί με την έννοια τής δημοκρατίας. Σαφέστατα, η παροχή των πολιτικών ελευθεριών, που υπό μια έννοια εγγυάται ο κοινοβουλευτισμός, όταν αυτή η εγγύηση δεν νοθεύεται άμεσα θεσμικά από περιορισμούς, ολοκληρωτικού χαρακτήρα επιβολές, η πολύ περισσότερο από δυστοπικού τύπου αναιρέσεις τής ουσίας των πολιτικών ελευθεριών.
Η κοινοβουλευτική "δημοκρατία" στηρίζεται στην αρχή τού "χειραφετημένου πολίτη" που διακήρυξε και διαμόρφωσε ο Γάλος φιλόσοφος Ζαν Ζακ Ρουσό στο έργο του "Το κοινωνικό συμβόλαιο". Όποιος όμως μελετήσει αυτό το βιβλίο με ειλικρίνεια και σοβαρότητα μπορεί ανέτως να διαπιστώσει, ότι ο συγκεκριμένος τύπος χειραφέτησης που πρότεινε ο Ρουσό και εφαρμόστηκε αφειδώς μέχρι σήμερα στις λεγόμενες "πολιτισμένες και ανοικτές κοινωνίες', μπορεί με πράγματι να ανέτρεψε όσα ίσχυαν κατά την φεουδαρχική εποχή, όμως ουδόλως οδήγησε στην διαμόρφωση ενός τύπου ανθρώπου, που είναι "πολίτης" και "χειραφετημένος', παρότι τα ισχύοντα αφηγήματα πασχίζουν ματαίως να πείσουν, ότι αυτός είναι ο τύπος ανθρώπου, που ενσωματώνεται στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα.
"Πολίτης" σημαίνει, ότι το μέλος μιας κοινωνίας διαθέτει το δικαίωμα να συγκαθορίζει ενεργώς τα κοινά, με την ουσιαστική συμμετοχή του στα συλογικώς δρώμενα και τις αποφάσεις τής κοινωνίας. Και ο όρος "χειραφετημένος" σημαίνει, ότι το δικαίωμα συγκαθορισμού των κοινών ενός εκάστου, δεν υπόκειται σε κανενός είδους άνωθεν ενεργούμενης νόθευσης τής ιδεολογικής και πρακτικής προαιρέσεως. Αμφότερες αυτές οι προϋποθέτεις αποτελούν στα πλαίσια τού κοινοβουλευτισμού, παρελκυσμό στην αυταπάτη των μελών τής κοινωνίας, ότι δήθεν διαθέτουν αυτές τις ιδιότητες, ενώ στην πράξη απέχουν μακράν αυτών των ιδιοτήτων. Το ερώτημα που προκύπτει από την ματαίωση τής εγγύησης αυτών των ιδιοτήτων, θέτει ένα θεμελιακό θεωρητικής φύσεως ερώτημα. Τουτέστιν κατά πόσον ο κοινοβουλευτισμός είναι στην ουσία και την βάση του πράγματι μια φιλελεύθερη μορφή πολιτικής οργάνωσης των κοινωνιών, η οποία νοθεύεται από κακή διαχείριση και δόλια εφαρμογή των αρχών της από συγκεκριμένα πολιτικά κυκλώματα, που με την έντεχνη απόσπαση αρμοδιοτήτων αναιρούν στην πράξη τις βάσεις και τις αρχές της, ή κατά πόσο η μόνιμη εμμονή των κοινοβουλευτικών καθεστώτων να αναιρούν την πολιτική χειραφέτηση αποτελεί ενδογενή παθογένεια, σύμφυτη με την ουσία τού κοινοβουλευτισμού.
Το πάγιο επιχείρημα των υποστηρικτών τού κοινοβουλευτισμού συνοψίζεται στην ρήση, ότι "ο κοινοβουλευτισμός μπορεί να διέπεται από αδυναμίες, είναι όμως το καλύτερο πολίτευμα που μπορεί να υπάρξει". Και το πάγιο αφήγημά του στηρίζεται στην πλήρη αποτυχία και την ολοκληρωτισμό των κομουνιστικών καθεστώτων, που αντικατέστησαν την κοινοβουλευτική ασφυκτική αλλοτρίωση των κοινωνιών, με την ακόμη ασφυκτικότερη ματαίωση τής πολιτικής χειραφέτησης σε βάση σθεναρής επιβολής μια γραφειοκρατική κάστα (νομενκλατούρα). Αυτή η διαδικασία είχε όμως εντοπιστεί εγκαίρως ήδη κατά τις απαρχές τού εργατικού κινήματος από τον Μιχαήλ Μπακούνιν, που κατάγγειλε τον Μαρξ ως πράκτορα των Ρότσιλντ, που αποσκοπούσε στην παγκόσμια επιβολή ενός τραπεζικού συμπλέγματος, μέσα σε ενοποιημένο πανευρωπαϊκό καθεστώς.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμενου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ επικράτηση τής κοινοβουλευτικής προπαγάνδας στην συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνιών επήλθε μέσω τής οργάνωσης τής παροχής άφθονου καταναλωτισμού στα πλαίσια της "κοινωνίας τής αφθονίας" και τής γοργής ανάπτυξης τής τεχνολογίας, τα υποπροϊόντα τα οποίας ρίχνονταν ως ανέσεις στον μέσο άνθρωπο, ενώ ο κορμός τους αφορούσε την υπέρογκη παραγωγή οπλικών συστημάτων και μηχανισμών αστυνόμευσης και ελέγχου των κοινωνιών, με στόχο την επιβολή συγκεκριμένων κέντρων εξουσίας σε παγκόσμια βάση. Η κοινοβουλευτική προπαγάνδα καλλιέργησε το αίσθημα τής ανασφάλειας, κραδαίνοντας το φόβητρο τού κομμουνισμού και στην συνέχεια, μετά την αυτόβουλη διάλυση τού σοσιαλιστικού στρατοπέδου, με την πρόφαση τού φοβήτρου τής τρομοκρατίας και τού ισλαμοφασιστικού αναχρονισμού και ιερατικού πατερναλισμού. Οι αντίπαλοι τής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας συρρικνώθηκαν στις κοινωνίες κυριαρχίας τού κοινοβουλευτισμού στους οπαδούς των αριστερών ιδεολογημάτων, που αποτέλεσαν ανέκαθεν μικρό ποσοστό, ανίκανο να απειλήσει την ύπαρξη τού κοινοβουλευτισμού και δρώντας εν τέλει επωφελώς γι αυτόν, είτε διορθωτικά με την αύξηση τού εργατικού εισοδήματος με τα συνδικάτα, είτε παρέχοντάς του την επίφαση τής φιλελεύθερης ανοχής αυτών που τον αμφισβητούν. Δεδομένου ότι το παραδάκι και τα προνόμια από τις κοινοβουλευτικές καρέκλες βυζαίνουν απρόσκοπτα τόσο οι υποστηρικτές, όσο οι αντίπαλοί του κοινοβουλευτισμού, προσκολλημένοι στο κοινοβουλευτικό παίγνιο όπως το μωρό στο στήθος τής μητέρας.
Οι κριτική των αριστερών περιορίστηκε πάντοτε στην συμπτωματολογία τού κοινοβουλευτισμού, χωρίς ποτέ να αγγίξει την ουσία του, που είναι κοινή για αμφότερα τα κοινωνικά συστήματα, που αφορά την άρνηση τής πολιτικής χειραφέτησης με την υπερσυγκέντρωση τής εξουσίας σε ελάχιστα κυκλώματα και τούς κολλητούς των ευνοούμενων και διαπλεκόμενων, με πλήρη υποδούλωση τού πόπολου, που καλείται να καταναλώνει βαυκαλιζόμενο, ότι κόκαλο τού έριχνε η εξουσία, παραδομένο σε συνθηματολογίες, ψυχολογικά σύνδρομα και ανούσια ιδεολογήματα.
Κατά πόσον, σε σχέση με το ερώτημα που οι τέθηκε, είναι η παθογένεια τού κοινοβουλευτισμού υποδούλωσης τής κοινωνίας με το καρότο και το μαστίγιο αναλόγως των υφιστάμενων εξελίξεων, ενδογενές σαράκι τού κοινοβουλευτισμού, συνυφασμένη με την ουσία και τις αρχές που τον καθορίζουν, ή κατά πόσο αυτή αποτελεί διαστροφή των υποτιθέμενων θεμιτών και πρόσφορων για την κοινωνία αρχών του, μέσω κακοδιαχείρισης και δόλιου και αυθσίρετου παραμερισμού τους, καταδεικνύουν οι σαθρές διαπιστώσεις τού έκφυλου εωσφοριστή Ρουσό στο "Κοινωνικό Συμβόλαιο", που είναι και η πρωταρχική καταστατική διακήρυξη τού κοινοβουλευτισμού. (Τις βάσεις για την θεωρία τού Ρουσό περί "χειραφετημένου πολίτη" έθεσε ο Μαρτίνος Λούθηρος, που με τις προφάσεις τής "Διαμαρτύρησης", ότι περί τού Θείου είναι σε θέση να κρίνει διεξοδικά με βάση την ατομική κριτική ενασχόληση με την Αγία Γραφή ο κάθε πιστός, εκκινών από την λογική του και χωρίς να χρειάζεται την παρέμβαση από άνωθεν εκκλησιαστικής αυθεντίας τού ιερατείου. Πλην όμως, η αιτία τής κριτικής τού Λούθηρου στον παπισμό δεν είχε θεολογικά κίνητρα, δεδομένου ότι έδρασε για την προώθηση των συμφερόντων συγκεκριμένου κύκλου τραπεζιτών, που αμφισβητούσε την συγκέντρωση τού πλούτου από το Βατικανό με τα συγχωροχάρτια που εμπορευόταν. Οπότε και οι κριτική, που έχουν διαμορφώσει κατά καιρούς οι διάφοροι θεολόγοι στην Ελλάδα εναντίον τού Προτεσταντισμού είναι τελείως ανεπαρκής. Αυτό όμως είναι διαφορετικό θέμα, που τύχει διεξοδικής αναφοράς με άλλη ευκαιρία).
Η προσεκτική μελέτη τού "Κοινωνικού Συμβολαίου" πιστοποιεί, ότι δεν είναι μόνον η ιδιότητα τού "χειραφετημένου πολίτη" που προφασίζεται ψευδεπίγραφα, ενώ αναφέρεται επίσης βασικά στον τρόπο τής επερχόμενης υποδούλωσης των κοινωνιών σε πανίσχυρα κέντρα εξουσίας, αλλά θέτει και τις βάσεις όλων των παθογενειών τού κοινοβουλευτισμού ακόμη και την επιβολή τής woke διαστροφής.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμενου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Ζαν Ζακ Ρουσό επικαλείται ως βασικό επιχείρημα, επί τού οποίου στηρίζει τον "χειραφετημένο άνθρωπο", ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ. Γι αυτόν το κύριο χαρακτηριστικό τού ανθρώπου είναι κοινό κατά συνέπεια με τα ζώα και τα φυτά και από αυτό ΑΠΟΡΡΕΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ. Το φυσικό δίκαιο, ως βασικός γνώμων για την ιδιοσύσταση τού ανθρώπου, ισχύει από κοινού με τα λιοντάρια, τις μαργαρίτες, τούς φασιανούς, τις γαρίδες και κάθε έμβιον ον. Πλην όμως το λιοντάρι κατασπαράσσει την αντιλόπη και το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΠΙΤΑΣΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΕΣΤΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΓΚΩΝ. Πρόκειται δηλαδή για αναγνώριση τής επιβολής των ισχυρών στα κοινωνικά πλαίσια.
Επί πλέον το φυσικό δίκαιο ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ. Την ίδια αντίληψη προώθησε στην συνέχεια και ο Ζίγκμουντ Φρόυντ, ανακηρύσσοντας τα ένστικτα ως κυρίαρχη βάση τού ανθρώπινου ψυχισμού. Αυτή την αφετηρία εφάρμοσε στο ακέραιο μετά το 1920 σωρηδόν με τις θεωρίες της και η ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ, που διαμόρφωσαν τις μπαχαλοποιημένες αντιλήψεις περί "ελευθερίας" στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, θέτοντας ως βάση για την ελευθερία την ικανοποίηση των ενστίκτων, κυρίως τού σεξουαλικού, "ενάντια στην καταπίεση των κοινωνιών από τον αυταρχισμό". ΕΤΣΙ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΑΠΟ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΤΗΤΑΣ, που δηλητηρίασαν τις συνειδήσεις τής εξεγερμένης νέας γενιάς, οδηγώντας στο κίνημα τής λεγόμενης "σεξουαλικής απελευθέρωσης" στην δεκαετία τού '60, από την οποία δεν έχουν συνέλθει οι δυτικές κοινωνίες μέχρι σήμερα.
Είναι αναμφίβολα γεγονός, ότι μέχρι τις αρχές τού '70, που με την ίδρυση τής Λέσχης Μπίλντερμπεργκ επιβλήθηκαν από το κατεστημένο οι "ρεφορμιστές" επί των "συντηρητικών", για να αναδείξουν τις λεσβίες και την κατάπτωση των ηθών ως πεμπτουσία τού αγώνα για πολιτικά δικαιώματα, είχε επικρατήσει σκόπιμα στην δύση μια σκουριά διπλής υπερσυντηρικής ηθικής, με αλητάμπουρες τύπου πάπα, που ενώ φανερά απαγόρευαν την χρήση προφυλακτικών, κρυφά στα καταγώγιά τους κακοποιούσαν σεξουαλικά παιδάκια. Η πρακτική των "συντηρητικών" και η μετέπειτα επιβολή των "ρεφορμιστών" αποτελεί πάγια αρχή των εωσφοριστών ιλλουμινάτων, με βάση το "προξένησε ένα πρόβλημα και μετά πρόβαλε ότι προσφέρεις δήθεν την λύση του". Έτσι φτάσαμε στο χάλι, οι πιο ταλαιπωρημένες έννοιες να είναι σήμερα αυτές τού συντηρητισμού και τού πατριωτισμού, που ισχυρίζονται οι κάθε λογής κατεργάρηδες, για να προωθήσουν τα αντικοινωνικά τους τερτίπια.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμενου...
ΑπάντησηΔιαγραφή(Για την Σχολή τής Φρανκφούρτης με σύμπραξη τού Φρόυντ έχω κάνει στο παρελθόν εκτενείς αναρτήσεις, στις οποίες παραπέμπω).
Οι βάσεις τού "Κοινωνικού Συμβολαίου" και η μετέπειτα δράση των θεωρητικών επιγόνων τού Ρουσό, δρομολόγησαν την προώθηση ενός κοινοβουλευτισμού ως επιβολης τής ασυδοσίας, που ως κοινωνική ζούγκλα, χωρίς ανθρωπιστικές αρχές (παρόλο ότι οι θεωρητική ανεγκέφαλοι, που επικράτησαν και εξακολουθούν να επικρατούν τούς ονόμασαν ¨"κίνημα τού ανθρωπισμού") υποδουλώνει την συντριπτική πλειοψηφία στις πρακτικές των εξουσιολάγνων ισχυρών, κυρίως αυτών με οικονομική δύναμη και των ανώμαλων εωσφοριστών των μυστικών εταιριών, υποβιβάζοντας τα μέλη τής κοινωνίας σε εκ των πραγμάτων υποταγμένους υπηκόους, που βαυκαλίζονται ότι έχουν το δικαίωμα να συναποφασίζουν, ενώ μεταθέτουν αυτό το δικαίωμα στην εξουσιοδότηση των ισχυρών συγκεντρωτικών κυκλωμάτων, για να τούς περιθωριοποιούν πολιτικά, να τούς εκμαυλίζουν νοητικά με μηχανισμούς εξωφρενικής προπαγάνδας και να τούς αλλοτριώνουν ψυχικά και πνευματικά, υποταγμένους στα ένστικτα τής επιβίωσης και τού σεξουαλικού ξεσελώματος.
Τόσο ο κοινοβουλευτισμός όσο και ο κομμουνισμός αποτελούν κοινωνικούς αποπάτους.
Και σε όποιον επιθυμεί να εμβαθύνει θεωρητικά σε αυτές τις κατάντιες, συνιστώ το βιβλίο του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΩΡΓΑΛΑ, "Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ", όπου αποδομούνται ακράδαντα τα ιδεολογήματα τού κοινοβουλευτισμού και τού κομμουνισμού, ασχέτως τού ότι αυτός δεν μπόρεσε να κατανοήσει στοιχειωδώς την κακοδαιμονία τής τρίτης πολιτικής λαίλαπας, που είναι ο Φασισμός και η δικτατορία, υποβιβάζοντας έτσι την εμβέλεια τής πολύτιμης θεωρητικής προσφοράς του. Πλην όμως, για τον τρίτο αυτό καθεστωτικό τύπο υπάρχει το εξαίρετο πόνημα τού Νίκου Πουλαντζά, "Φασισμός και Δικτατορία", που θεωρώ σπουδαίο συμβολή στην θεωρία περί κράτους, που εμμονικά παρέκαμψαν τόσο ο Μαρξισμός όσο και οι θεωρητικοί υποστηρικτές τής "ελεύθερης αγοράς" (Με μοναδικές εξαιρέσεις τα καλά βιβλία τoύ Άγγλου πανεπιστημιακού Ralf Miliband και τού Γερμανού Senghaas).
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμενου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΌπως κατέθεσα σε σχόλιο για την πρόσφατη εκλογική νίκη τού AfD, κόμματα τής Λαϊκής Δεξιάς συμμετέχουν αρκετοί άνθρωποι καλής θελήσεως με ειλικρινείς προθέσεις και αξιόλογες ικανότητες, δίπλα όμως σε άλλα στελέχη αμφίβολης ειλικρίνειας, αρνητικών προαιρέσεων και σε κάποιο ποσοστό είναι εγκάθετοι από το σύστημα, με στόχο να αλλοιώσουν την κριτική που εξασκούν αυτά τα κόμματα στο σύστημα.. Έτσι, οι πολιτικοί οργανισμοί τής Λαϊκής Δεξιάς αποτελούν ένα τεντωμένο σκοινί, μεταξύ αυτών που προσβλέπουν σε αποδόμηση των κακών συμπτωμάτων τού συστήματος (όμως χωρίς να το αμφισβητούν την ουσία και την βάση του, ως προσκολλημένοι στο κοινοβουλευτικό αλισιβερίσι) και αυτών, που προσπαθούν να τα ωθήσουν σε τελείως ανώδυνες για το σύστημα κατευθύνσεις, με γνώμονα τον "μελονισμό" (όρος προερχόμενος από τις επιλογές τής Γεωργίας Μελόνι).
Επειδή όμως οι βαθιές καθεστωτικές τομές προϋποθέτουν ριζική ωρίμανση και τελείως διαφοροποιημένη συνείδηση από την κοινωνία, η οποία βρίσκεται μεν σε διαδικασία συνεχούς αφύπνισης, χωρίς όμως να έχει προχωρήσει επαρκώς αυτή η ζύμωση και επειδή οι ριζικοί μετασχηματισμοί προαπαιτούν τόσο μια βαθιά και εμπεριστατωμένη θεωρητική κριτική όσο αφορά την ουσία τού συστήματος, αλλά καθιστούν αναγκαία και την εκπόνηση τής λεγόμενης "συγκεκριμένης ουτοπίας", ως πόταγμα στην κατεύθυνση τής οικοδόμησης ενός λειτουργικού και ελεύθερου μέλλοντος, δεν υπάρχουν σήμερα έτοιμες οι προϋποθέσεις για την επίτευξη ενός ποιοτικού άλματος.
Υπό αυτήν την έννοια, έρχεται η παρέμβαση τής Λαϊκής Δεξιάς να προσφέρει γόνιμες υπηρεσίες σε ένα μεταβατικό στάδιο, παροπλίζοντας εκείνες τις άκρως επικίνδυνες μορφές επιβολής των κυβερνήσεων που επικρατούν και ανοίγοντας την οδό για βαθύτερους και ριζικούς μετασχηματισμούς.
Με την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων μιας βαριάς νόσου, δεν επέρχεται ίαση των αιτίων της. Αυτή η αντιμετώπιση όμως έχει ζωτική αξία, διότι τα συμπτώματα τής νόσου μπορούν να καταβάλουν τον ασθενή και να τον οδηγήσουν στα έσχατα. Τουναντίον, ο μετριασμός τους απελευθερώνει ενέργεια στον ασθενή, ώστε το ανοσοποιητικό του σύστημα να ασχοληθεί με την καταπολέμηση των αιτίων τής νόσου και να επιτύχη την ίαση.
Παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στην Γερμανία εκ τού σύνεγγους, διαπιθστώνω ότι τα αιμοσφαίρια τού ανοσοποιητικού με στόχο ριζικούς μετασχηματισμούς δρουν ήδη, προωθώντας με πολύ ψαγμένο τρόπο ανάλογες ζυμώσεις. Δρουν όμως ακόμη μεμονωμένα, ως ψηφιακοί παρεμβαίνοντες, ή με κάποιες λίγες συμπράξεις, που διαθέτουν όμως αξιόλογο και πρωτότυπο στελεχικό δυναμικό, χωρίς όμως ακόμη να οργανώνουν κάποιους οργανωμένους φορείς. Όμως αξίζει να σημειωθεί, ότι οι παρεμβάσεις τέτοιων φορέων δεν μπορούν και ούτε πρόκειται να εξαντλούνται στην σφαίρα τής πολιτικής διαμάχης. Οι πρωτοβουλίες που ξεκίνησαν πρωτογενώς να διαμορφώνονται και αποσκοπούν στην ενεργοποίηση τω μελών τής κοινωνίας, δεν προσβλέπουν μόνον στην κατ' εξοχήν πολιτικοποίησή τους. Ο κοινοβουλευτισμός δεν έχει μόνον παθητικοποιήσει τούς ανθρώπους. Έχει εγκλωβίσει τις γενικότερες δραστηριότές τους αποκλειστικά σε ατομικό επίπεδο, κυρίως μέσα σε πόλεις, αποκόβοντάς τους από το φυσικό περιβάλλον και την ύπαιθρο. Έτσι οι κινηματικές διαδικασίες που προωθούνται ενισχύουν τον κοινοτισμό σε επίπεδο ομάδων στον επαγγελματικό τομέα, τις δομές αλληλεγγύης και την επιστροφή στην περιφέρεια.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια προηγούμεννου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠέραν αυτών όμως, η διαδικασία συσπείρωσης τής Λαϊκής Δεξιάς εγκυμονεί και κάποιους δυσδιάκριτους τεράστιους κινδύνους. Στα πλαίσιά της κυοφορείται ένας "σωτήρας", σαν προαλειβόμενος "παγκόσμιος ηγεμώνας εξ αίματος Σιών", η αντιχρηστάρας. Ο NAYIB BUKELE, ως πρόεδρος τής πιο μικρής χώρας τής Νοτίου Αμερικής, με πατέρα από την Ιερουσαλήμ και μητέρα από την Βηθλεέμ, προωθεί ένωση όλων των μονοθεϊστικών θρησκειών στην πράξη, ως πρώην ισλαμιστής που ασπάστηκε τον προτεσταντισμό, ενώ εφάρμωσε στο εσωτερικό αιματηρότατες διώξεις των αντιπάλων του. Είναι ο ενερχόμενος "γελαστός" αστέρας τού παγκόσμιου λαϊκιστικού τόξου (και ιδιαίτερα τού Τραμπ, τού Peter Thiel, τού Έλον Μασκ και ανώτατων στελεχων τού "δημοκρατικού" και "ρεπουμπλικανικού" κόμματος των ΗΠΑ) και στην ορκομωσία του συμμετείχαν ανώτατοι εκπρόσωποι από 101 χώρες. Ο Τάκερ Κάρλσον επίσης τον έχει προβάλλει διεθνώς με μακρά συνέντευξη (ψάξτε το). Η επέλαση τού λύκου γίνεται πάντοτε με δορά αμνού.
Όπως προανέφερα σε σχόλιο προηγούμενης ανάρτησης, μια ευνομούμενη και ελεύθερη κοινωνία πρέπει να στηρίζεται στην απόκτηση τής ιδεολογικής ηγεμονίας, στην επίτευξη τής αυτονομίας από πρόσωπα και συλλογικότητες, στην καθιέρωση τής αποκέντρωσης σε πολιτικό, και παραγωγικό επίποεδο και στην οικοδόμηση τής αυτάρκειας (με βάση τις αναλύσεις του Αριστοτέλη, χωρίς αυτή να συνεπάγεται απομονωτισμό).
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτά τα ζήτημα, όπως και τα αναγκαία χαρακτηριστικά και οι ιδιότητες των επερχόμενων μελλοντικών κοινωνικών ηγετών, με βάση την αξιολόγηση και τού κυρίου Δήμου Θανάσουλα, απαιτούν εκτενή προβληματισμό, ο οποίος μετατίθεται χρονικά.
ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΔΙΟΔΟΤΕ, ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΙΣ ΠΑΓΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΔΙΝΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΨΗΦΟ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΠΛΗΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ, ΠΑΤΗΡ ΥΙΟΥ κ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ... ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΗΚΩ ΣΕ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ, ΟΠΩΣ Ο ΘΑΝΑΣΟΥΛΑΣ. ΟΥΤΕ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΛΕΑΣ
ΒΕΒΑΙΩΣ ΑΓΑΠΗΤΕ ΔΙΟΔΟΤΕ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ, ΟΛΙΓΟΝ ΑΙΧΜΗΡΟ, ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΕΙΛΙΚΡΙΝΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΠΑΛΙ ΕΔΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΛΕΑΣ
Στα προηγούμενα σχόλια προσανατολίστηκα σε τοποθετήσεις αποκλειστικά στην διαπίστωση τού φίλτατου Κώστα σχετικά με την καταλληλότητα τού Δήμου Θανασούλα για πρωθυπουργοποίηση και στο συναφές θεσμικό πλαίσιο, χωρίς να κάνω αναφορά στο βίντεο που αναρτήθηκε και την επιβολή τής θέσμισης μιας διαβαθμισμένης προσωπικής καταγραφής. Και αυτό, διότι το βίντεο που αναρτήθηκε διακρίνεται για την πλήρη αρτιότητά του από πάσης πλευράς, δείχνοντας ότι ο Δήμος Θανασούλας συγκαταλέγεται στο βαρύ πυροβολικό τού αγώνα για πραγματική δημοκρατία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμως το ζήτημα τής θεσμοθέτησης διαβαθμισμένης προσωπικής καταγραφής εγείρει προς επεξεργασία ένα βασικό ζήτημα, δεδομένου ότι αυτή η θεσμοθέτηση ξεκίνηση από την Κίνα.
Το ερώτημα που προκύπτει και είναι μείζονος σημασίας για την συνολική πορεία τού πλανήτη, είναι κατά πόσο αυτά τα μέτρα θεσμοθετούνται αποκλειστικά με πρωτοβουλία τής μιας ή τής άλλης χώρας, ή κατά πόσο προωθούνται από ένα καλυμμένο υπερκέντρο, που απποσκοπεί στην υποδούλωση τής οικουμένης μέσω τής επιβολής ψηφιακής δυστοπίας σε πλανητική βάση, οθώντας χώρες, που φαίνονται να έχουν διαφορετικά, ή και συγκρουόμενα μεταξύ τους καθεστώτα, στην υιοθέτηση μιας ενιαίας ατζέντας υποδούλωσης.
Αδυνατώ προς ώρας να ανταποκριθώ σε αυτό το ερώτημα. Όμως αυτό με απασχολεί έντονα, ιδιαίτερα εντάσσοντας σε αυτό και την πρακτική τής Ρωσίας έναντι τής αποκλειστικής κυριαρχίας ψηφιακών νομισμάτων. Ο Ναγίμπ Μπουκέλε, που αναφέρεται σε προηγούμενο σχόλιο, θεσμοθέτησε πρώτος το Bitcoin ως εθνικό νόμισμα στο Σαν Σαλβαντόρ.
Κυκλοφορούν σκοπίμως έντονα κάποια φλιναφήματα περί "μαύρης και λευκής αδελφότητας" (Λιακόπουλος), που θεωρώ ανοησίες και που ισχυρίζονται ότι ο Πούτιν ανήκει στην "μαύρη αδελφότητα", που ανταγονίζεται δήθεν την "λευκή", άρα αυτός είναι ελεγχόμενος από κάποιο σκοτεινό δυστοπικό κέντρο. Έχοντας μελετήσει με έμφαση τα βασικά τής συνωμοσιολογίας, γνωρίζω καλώς, ότι η θεωρία περί "μαύρης αδελφότητας" , που ανέπτυξαν έντιμοι ερευνητές Άγγλοι και Γερμανοί Συνωμοσιολόγοι πριν περίπου 100 χρόνια, δεν έχει καμία σχέση με την θεωρία περί "λευκής αδελφότητας" που ανέπτυξε η εωσφοριστής Έλενα Μπλαβάτσκι και οι επίγονοί της. Αυτές οι δυο θεωρίες δεν βρίσκονται σε συσχετισμό μεταξύ τους και αυτοί που τις ρίχνουν στο μίξερ, είναι συστημικοί βιβλιοπώλες, που έχουν αναλάβει τον αποπροσανατολισμό αφελών με το αζημίωτο.
Όμως, έχοντας καεί στο παρελθόν, χειροκροτώντας πρόσωπα, που παρά τις βαρύγδουπες διακηρύξειςτους αποδείχθηκαν μειωμένης ειλικρίνειας, δεν διατίθεμαι να δώσω πια λευκή επιταγή σε κανέναν, όσο αφορά την αποκλειστική προώθηση ψηφιακού νομίσματος με κατάργηση των μετρητών. Γι αυτό κρίνω αναγκαία την επαγρύπνηση και την έρευνα προς πάσα κατεύθυνση. Όσο αφορ'ά τον Βλαδίμηοη Πούτιν είμαι πεισμένος, ότι αυτός είναι αμειγές στέλεχος τής Σταλινικής Ομάδος, στην οποίαν πρόσκεινται και οι Ρώσοι Ορθόδοξοι Ζηλωτές, που είναι ένα αυτοτολές και μη ελεγχόμενο κέντρο.
👍👍👍
ΔιαγραφήΑς μου επιτραπεί ένας λόγος παρακαλώ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι ο Άγιος Παΐσιος πιστός στον Τριαδικό Θεό τι συμβούλευε να ψηφίζουμε;
Το λιγότερο κακό κόμμα.
Για τον Δήμο Θανάσουλα δεν ξέρω για πρωθυπουργό, αλλά είναι αξιόλογος και αυτά που λέει τα εννοεί , τα νιώθει και τα βιώνει.
Και ο Αθανάσιος Διάκος το ίδιο θα συμβούλευε τούς Έλληνες, εάν προηγουμένως δεν είχε ξεκινήσει η επανάσταση. Είναι ορθόν να επιδιώκεται η επιβίωση των ανθρώπων μέσα στα πλαίσια που ισχύουν ως πρώτη και στοιχειώδης επιταγή, όμως οι καιροί αλλάζουν. Και κάθε χρηστή προτροπή, που μπορεί να ήταν σωστή όταν αυτή έγινε, δεν μπορεί να αποτελεί διαχρονικό θέσφατο δια παν μέλλον, μέσα από το πρίσμα πιθανών νέων ζυμώσεων και εξελίξεων. Αμετάβλητος παραμένει ο Θείος Λόγος ες αεί. Το ΄Άγιον Πνεύμα όμως πνέει, δηλαδή κινείται, αναζωογονώντας μονίμως με τον Φωτισμό τα φρένα, τις καρδιές, την κρίση και την φρόνηση των πιστών. Η αλήθεια τής Εκκλησίας είναι ζωντανή αλήθεια, δηλαδή ρέει στην βάση τού αμετακίνητου των Αρχών, φωτίζοντας ανά πάσα στιγμή τις συγκεκριμένες επιλογές τού πληρώματος, που καλείται να αναδείκξει με συγκεκριμένο εκάστοτε τρόπο την φιλανθρωπία, την αξιοπρέπεια, την παρρησία, την δικαιοσύνη, τόν ειρηνοποιό μόχθο με προσπάθεια κατά το δυντόν αποφυγής πολωτικών τάσεων, την αντίσταση στο κακό και την αμφισβήτηση τού άρχοντος τού κόσμου τούτου, με γνώμονα το σέβας, την αγάπη και την πραγμάτωση τού μηνύματός τής Εκκλησίας, που είναι το βίωμα ότι άπαντες ανήκουμε σε ένα και το αυτό σώμα.
Διαγραφή