Η συγκινητική ιστορία πίσω απ' το τραγούδι Tears in Heaven...

Η κηδεία είχε τελειώσει. Ο Έρικ Κλάπτον είχε μόλις θάψει τον τετράχρονο γιο του, τον Κόνορ. Τότε έφτασε το ταχυδρομείο — και μέσα υπήρχε ένα γράμμα με την ασταθή γραφή ενός παιδιού, γραμμένο μόλις λίγες μέρες πριν ο Κόνορ πέσει από τον 53ο όροφο ενός ουρανοξύστη της Νέας Υόρκης. Το αγόρι είχε μόλις μάθει να γράφει.

Ο Κόνορ καθόταν με τη μητέρα του, τη Λόρι, όταν αποφάσισε ότι ήθελε να στείλει ένα μήνυμα στον πατέρα του. Εκείνη του είπε να γράψει «Σ' αγαπώ». Γλείψαν μαζί το γραμματόσημο και το έστειλαν, χωρίς να έχουν ιδέα ότι θα ήταν το τελευταίο πράγμα που ο Έρικ θα λάμβανε ποτέ από τον γιο του.

Η Λόρι ήταν εκεί όταν έφτασε το γράμμα μετά την κηδεία.

«Ήμουν εκεί όταν ο Έρικ παρέλαβε την αλληλογραφία του», θυμήθηκε αργότερα. «Και το άνοιξε και ήταν το γράμμα του Κόνορ. Αυτή είναι μια στιγμή που δεν μπορώ να ξεχάσω.»

Το βάρος αυτής της απώλειας δεν ήταν κάτι που ο Κλάπτον μπορούσε να αντέξει δημόσια.

Έτσι, έφυγε.

Πέταξε στο νησί της Αντίγκουα και νοίκιασε ένα μικρό εξοχικό σε μια ήσυχη κοινότητα. Χωρίς μπάντα. Χωρίς πολυτελή εξοπλισμό. Χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο. Μόνο ένας σύντροφος — μια μικρή ισπανική κιθάρα με χορδές.

«Πήγα στην Αντίγκουα», μοιράστηκε αργότερα, «και απλώς χτυπούσα τα κουνούπια όλη μέρα και έπαιζα αυτή την κιθάρα και έμεινα εκεί για σχεδόν ένα ολόκληρο έτος, χωρίς πολλή επαφή με τον έξω κόσμο, και προσπάθησα να γιατρευτώ».

Κάθε μέρα ήταν ίδια. Καθόταν στη ζέστη και έπαιζε μέχρι να πονέσουν τα δάχτυλά του. Έγραφε στίχους, τους πέταγε, τους ξαναέγραφε. Έπαιζε τις μελωδίες «ξανά και ξανά και ξανά, μέχρι που ένιωσα ότι είχα κάνει κάποιο βήμα προς την επιφάνεια της ύπαρξής μου».

Μέσα από αυτόν τον μοναχικό, οδυνηρό κύκλο, ένα τραγούδι άρχισε να παίρνει μορφή.

Δεν προοριζόταν να γίνει ραδιοφωνική επιτυχία. Ήταν ένας πατέρας που μιλούσε στον γιο του στον παράδεισο.

Αυτό το τραγούδι ήταν το «Tears in Heaven» (Δάκρυα στον Παράδεισο).

Κέρδισε τρία βραβεία Grammy, μεταξύ των οποίων και το βραβείο για το Τραγούδι της Χρονιάς. Ο κόσμος παντού ταυτίστηκε μαζί του, γιατί ο θρήνος είναι παγκόσμιος — γιατί όλοι ξέρουν πώς είναι να χάνεις κάποιον που δεν μπορείς να φέρεις πίσω.

Αλλά για τον Έρικ, τα βραβεία δεν είχαν τόση σημασία όσο αυτό που του είχε δώσει η μουσική.

Έναν δρόμο επιστροφής απ' το έρεβος προς την επιφάνεια, στη ζωή. 

Πήγε σε ένα νησί για να κρυφτεί από τον κόσμο.

Επέστρεψε στο σπίτι με ένα τραγούδι που βοήθησε τον εαυτό του και τον κόσμο. 

Το μικρό αγόρι που μόλις είχε μάθει να γράφει έστειλε στον πατέρα του ένα γράμμα.

Ο πατέρας του μετέτρεψε αυτή την αγάπη σε κάτι που δεν θα σταματούσε ποτέ να αγγίζει τους ανθρώπους.

Κ-Τ 

Θα ήξερες το όνομά μου αν σε έβλεπα στον παράδεισο;
Θα ήταν το ίδιο αν σε έβλεπα στον παράδεισο;
Πρέπει να είμαι δυνατός και να συνεχίσω
Γιατί ξέρω ότι δεν ανήκω
Εδώ στον παράδεισο

Θα μου κρατούσες το χέρι αν σε έβλεπα στον παράδεισο;
Θα με βοηθούσες να σταθώ όρθιος αν σε έβλεπα στον παράδεισο;
Θα βρω το δρόμο μου μέσα στη νύχτα και τη μέρα
Γιατί ξέρω ότι απλά δεν μπορώ να μείνω
Εδώ στον παράδεισο

Ο χρόνος μπορεί να σε καταβάλει, ο χρόνος μπορεί να σε γονατίσει
Ο χρόνος μπορεί να σου σπάσει την καρδιά, να σε κάνει να ικετεύεις
Να ικετεύεις

Πίσω από την πόρτα, υπάρχει ειρήνη, είμαι σίγουρος
Και ξέρω ότι δεν θα υπάρχουν πια
Δάκρυα στον παράδεισο

Θα ήξερες το όνομά μου αν σε έβλεπα στον παράδεισο;
Θα ένιωθες το ίδιο αν σε έβλεπα στον παράδεισο;
Πρέπει να είμαι δυνατός και να συνεχίσω
Γιατί ξέρω ότι δεν ανήκω
Εδώ στον παράδεισο

Διόδοτος