«ΔΙΚΑΙΩΣΙΣ» ! Το ποίημα του Καρυωτάκη και η μελοποίηση της Ηδύλης Τσαλίκη.
Είναι γνωστό ότι ο Κώστας Καρυωτάκης είχε και έχει μεγάλη διείσδυση στο αναγνωστικό κοινό των νέων ανθρώπων κάθε γενιάς από τον θάνατό του και μέχρι σήμερα.
Φυσιολογική συνέπεια η συχνή -τελευταίες δεκαετίες- επιλογή των ποιημάτων του για μελοποίηση από πάσης φύσεως συνθέτες και τραγουδοποιούς. Ένας λόγος παραπάνω που η ποιητική παραγωγή του Καρυωτάκη είναι όλη με βάση τις αρχές της παραδοσιακής ποίησης, πολύ κοντά, δηλαδή, στα πεπατημένα της νεοελληνικής στιχουργίας και όπως και των άλλων παραδοσιακών στην τεχνοτροπία ποιητών προσφέρεται για μελοποίηση.
Παράδειγμα για επιτυχημένη συνεύρεση συνθέτη με καρυωτακικό ποίημα (το βάζω στο ίδιο επίπεδο με την καταπληκτική ρόκ εκτέλεσι της «Πρέβεζας» από τον Γκαϋφίλια) είναι το τραγούδι που σας παρουσιάζουμε: Πρόκειται για το δεκατετράστιχο ποίημα Δικαίωσις (και όχι "Δικαίωση" ) στο οποίο ο ποιητής περιγράφει σατιρικά την ... κηδεία του. Το μελοποίησε η άγνωστη στους πολλούς Ηδύλη Τσαλίκη και το παρουσίασε η ίδια στους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού που είχε διοργανώσει ο Μάνος Χατζηδάκης στην Κέρκυρα το 1981. Η Ηδύλη έχει γνήσια βιώσει το περιεχόμενο του ποιήματος αυτού με το γνωστό καρυωτακικό ύφος του αυτοσαρκασμού, και έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να το αναδείξει στην σύνθεσή της και την ιδιαίτερη ερμηνεία της.
Δικαίωσις
Τότε λοιπόν αδέσποτο θ' αφήσω
να βουίζει το Τραγούδι απάνωθέ μου.
Τα χάχανα του κόσμου, και του ανέμου
το σφύριγμα, θα του κρατούν τον ίσο.
Θα ξαπλωθώ, τα μάτια μου θα κλείσω,
και ο ίδιος θα γελώ καθώς ποτέ μου.
«Καληνύχτα, το φώς χαιρέτισέ μου»
θα πώ στον τελευταίο που θ' αντικρίσω.
Όταν αργά θα παίρνουμε το δρόμο,
η παρουσία μου κάπως θα βαραίνει
-- πρώτη φορά -- σε τέσσερων τον ώμο.
Ύστερα, και του βίου μου την προσπάθεια
αμείβοντας, το φτυάρι θα με ραίνει
ωραία-ωραία με χώμα και με αγκάθια.
〰️ Από τη συλλογή του Κώστα Καρυωτάκη "Ελεγεία και σάτυρες" (1927) 〰️
Διαβάστε στην Καθημερινή (εδώ) ένα ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ άρθρο για την μουσικό Ηδύλη Τσαλίκη και την επανεμφάνισή της το 2024, 40 χρόνια μετά τον ενδιαφέροντα τζαζ/φανκ/ροκ δίσκο της του 1983. Ένα δείγμα από εκείνο το άλμπουμ:


ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑΠΛΑ ΕΤΣΙ ΧΆΝΟΝΤΑΙ ΑΣΤΈΡΙΑ...
ΚΑΙ ΔΙΝΟΥΝ ΛΑΜΨΗ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΊΔΙΑ..
ΔιαγραφήΘαυμασμού Άξιος ο Κώστας Καρυωτάκης που, μέσα από την δική του Δικαίωσιν, Αναφέρεται Αλληγορικά, ηθελημένα ή αθέλητα, εις την Δικαίωσιν (εάν δεν μεσολαβήσει Θαύμα των Θαυμάτων) ενός μικρού, φτωχού, έτσι όπως τον καταντήσανε, βασανισμένου λαού· Ενός εν πολλαίς και μεγάλαις αμαρτίαις περιπεσόντος λαού που -Θεία Τύχη- ''ξελάσπωσε'' με τις Θερμοπύλες καθώς έκτοτε Αιώνια Δόξα του είναι Χαρισμένη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΥ.Γ. Πως να ξεχάσεις την Αφοβία του Κώστα Καρυωτάκη που χωρίς να δειλιάσει σήκωσε το γάντι που του πέταξε ο Μιλτιάδης Μαλακάσης...
Συγκεκριμένα, μετά το τέλος ομιλίας του Μαλακάση, ο Καρυωτάκης πήγε να τον συγχαρεί κι ο Μαλακάσης έχοντας απέναντί του έναν δημοσιοϋπαλληλάκο που ''την είδε'' ποιητής, τον αγνόησε γυρίζοντάς του την πλάτη
https://youtu.be/ryTtLvTLFoA?t=75
Ν.Κ.